Οι χώροι μπορεί να μην είναι τόσο ουδέτεροι όσο τους αντιλαμβανόμαστε, και γιατί να είναι αλλώστε; Στους χώρους υπάρχουν ακτινοβολίες από ηλεκτρομαγνητικά πεδία, ραδιοσηματα, ακομα και το υπέδαφος ανάλογα με το τι κρύβει, το εκπέμπει. Το έδαφος προήλθε από την αποσάθρωση (διάβρωση) των πετρωμάτων της γήινης επιφάνειας. Η αποσάθρωση αυτή οφείλεται σε πολλές αιτίες: στη θάλασσα, στη βροχή, στον ήλιο, στο κρύο, στον αέρα, στα φυτά και στα ζώα. Το έδαφος, όταν δεν καλλιεργείται, πλουτίζεται ακατάπαυστα: σκέψου ότι το έδαφος ενός χώρου είναι κάτι που εκπέμπει όσα έχει και έρχεσαι και εσύ σε επαφή μαζί του! Στο Φενγκ Σουι πιστεύεται οτι ορισμένες περιοχές ενός χώρου, είναι πιο σημαντικές από άλλες. Αυτές οι περιοχές είναι γνωστές ως περιοχές Bagua και συνδέονται με διαφορετικές πτυχές της ζωής, όπως η υγεία, ο πλούτος και οι σχέσεις και μπορούν να βοηθήσουν στους τομείς που τους αντιστοιχούν, τοποθετώντας συγκεκριμένα αντικείμενα ή δρώντας μέσα σε αυτούς και φορτίζοντας τους ανάλογά! Η κίνηση στον χώρο και ο τρόπους που δρούμε ή κινούμαστε, ή δρας σε αυτό, έχει μεγάλη σημασία. Αντιστρόφως, μια εκπομπή του χώρου, μπορεί να προκαλέσει την ταραχή και το αίσθημα αδιαθεσίας που βιώνουμε ενίοτε σε στοιχειωμένα σπίτια. Εδώ ο χώρος έχει φορτιστεί μέσα από την παρατήρηση των παρατηρητών ή από κάποιο περιστατικό φρικτής βίας, κοινώς φορτίστηκε από τις ανθρώπινες πράξεις. Υπάρχουν τρεις κυρίαρχες θεωρίες για αυτό το φαινόμενο, όπως η παρουσία συναισθηματικών υπολειμμάτων που συνεχίζουν να υπάρχουν εκεί, η «γεωπαθητική ένταση» που προέρχεται από την ίδια τη Γη και η δύναμη των προσδοκιών του ίδιου του μυαλού μας. Η πόλη, γράφει ο Παυσανίας, είναι ο τόπος που συγκροτείται γύρω από το θέατρο, το γυμνάσιο και κυρίως τον δημόσιο χώρο. Είναι ο οργανωμένος χώρος συνάντησης, επικοινωνίας, διαφωνίας, ελπίδας, τόπος εν τέλει κοινός για όλους και προσωπικός για τον καθένα από εμάς. Προσωπικά θα συμβούλευα τον επίδοξο αναγνώστη να φτιάξει αυτό που λέω εγώ και ορισμένοι συνεργάτες μου, ένα μεταπεδίο! Έναν χώρο που θα δρα με τρόπο φόρτισής, ώστε όταν μπαίνει μέσα σε αυτόν να τον φορτίζει, όπως και ένα χώρο αποφόρτισης. Αυτός ο χώρος μπορεί να δημιουργηθεί από το σπίτι σας έως την πόλη. Πώς; Μα είπαμε, μέσω της ανάλογης δράση σας σε αυτόν. Τι είναι, όμως, πόλη για μας τους ίδιους; Ο δικός μας κόσμος είναι το περιβάλλον που διαμορφώσαμε και μας διαμόρφωσε, ο χώρος που φτιάξαμε εμείς και έχουμε την ευθύνη του, εν ολίγοις, η πόλη είμαστε εμείς. Άρα, όταν πάτε σε ένα χώρο που κατοικούν άνθρωποι, τότε μπορείτε να διαβάσετε με άλλη αντίληψη το τι συλλογικός νους κυβερνάει τον χώρο αλλά και τι είναι αυτοί οι άνθρωποι, από την κατάσταση που είναι ο χώρος, αφού εμείς διαμορφώνουμε τον χώρο, άρα και την ατμόσφαιρα του! Είναι η ατμόσφαιρα των άνθρώπων που την κατοικούν. Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι προτιμούν περισσότερο προσωπικό χώρο, καθώς πηγαίνουμε πιο βόρεια στην Ευρώπη, έτσι αν στέκεται κανείς κοντά σε κάποιον στις σκανδιναβικές χώρες, θα τον κάνει να αισθάνεται ακόμα πιο άβολα. Ακόμα και στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν είμαστε πολύ πίσω από τις σκανδιναβικές χώρες σε αυτό. Όμως, και το νερό και οι ακτίνες του ήλιου και ο αέρας, με την «οξείδωση» που προκαλούν στα συστατικά του εδάφους, τα διασπούν και τα διαλύουν μεταβάλλοντάς τα πάντα. Το κάτω διαμορφώνει το πάνω και αντίστροφα (δεν θα αναφερθώ για το πως μπορείτε να διαβάσετε το έδαφος την ροή, την ενέργεια του κλπ. το έχω κάνει αλλού). Όλα τα εδάφη δεν σχηματίστηκαν με τον ίδιο τρόπο. Αλλού επίδρασσε πιο πολύ το νερό και απόθεσε σε αυτά περισσότερη άμμο, αλλού έζησαν κατά εποχές περισσότερα ζώα και φυτά και πλούτισαν ανάλογα τα εδάφη με ουσίες, καθώς πολλές απ' αυτές μεταφέρθηκαν με τα νερά των βροχών στις κοιλάδες, ενώ αλλού τα γύρω βουνά παρέμειναν ασβεστολιθικά κ.λπ. Η πόλη και οι δημόσιοι ή ιδιωτικοί χώροι της, άδειοι ή γεμάτοι παραμένουν ο κοινός μας τόπος, στην κυριολεξία αλλά και στη μεταφορά της φράσης. Είναι γεγονός άλλωστε πως υπάρχει μια συνεχής αλληλεπίδραση ανάμεσα στον άνθρωπο και στον χώρο. Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον χώρο γύρω του, θα έλεγα ότι εμείς διαμορφώνουμε τον χώρο με τις πράξεις μας και από την πλευρά, υπάρχουν χώροι που μας καλούν. Ο ένας διαμορφώνει τον άλλον, ο ένας καλεί τον άλλον...
ΥΓ. προσέγγιση που περιγράφω, ουσιαστικά καταργεί την ιδέα του χώρου ως ένα «κενό δοχείο» και τον παρουσιάζει ως έναν ζωντανό οργανισμό που ανταλλάσσει διαρκώς πληροφορίες και ενέργεια μαζί μας.θυμίζει τη Γεωβιολογία. Το έδαφος δεν είναι στατικό· τα υπόγεια ύδατα, τα ρήγματα ή τα ορυκτά δημιουργούν δικά τους ηλεκτρομαγνητικά πεδία που επηρεάζουν τη βιολογία μας.Ο χάρτης Bagua λειτουργεί ως ένας ψυχολογικός και ενεργειακός καθρέφτης. Αν αποδεχτούμε ότι ο χώρος «εκπέμπει», τότε το να τοποθετήσουμε ένα αντικείμενο σε μια συγκεκριμένη γωνία είναι σαν να συντονίζουμε τη δική μας πρόθεση με τη συχνότητα του σπιτιού.
ΥΓ. Η θεωρία των συναισθηματικών υπολειμμάτων (emotional residue) υποστηρίζει ότι το περιβάλλον «γράφει» σαν μαγνητοταινία. Ένα έντονο γεγονός αφήνει ένα ενεργειακό αποτύπωμα που ο επόμενος παρατηρητής το εισπράττει ως «βάρος» ή ταραχή.
ΥΓ. Είναι εντυπωσιακό πώς η σύγχρονη επιστήμη (ηλεκτρομαγνητισμός) συναντά την αρχαία γνώση και τη μεταφυσική στην κοινή παραδοχή ότι ο παρατηρητής και το περιβάλλον είναι αλληλένδετα. Δεν μπαίνουμε απλώς σε έναν χώρο· γινόμαστε μέρος του κυκλώματός του.
ΥΓ. Το Μεταπεδίο ως Συνειδητή Δράση: Η ιδέα ότι ο χώρος δεν είναι παθητικός, αλλά φορτίζεται από την πρόθεσή μας, είναι επαναστατική. Μετατρέπει τον κάτοικο από απλό χρήστη σε «δημιουργό ατμόσφαιρας». Αν εμείς είμαστε η πόλη, τότε η ακαταστασία ή η αρμονία της είναι ο καθρέφτης του συλλογικού μας νου.
ΥΓ. ότι το «κάτω» διαμορφώνει το «πάνω». Η σύσταση του εδάφους και η ένταση του ήλιου δεν ορίζουν μόνο τα υλικά δόμησης, αλλά και την εγγύτητα των σωμάτων (proxemics). Η απόσταση που κρατά ένας Σκανδιναβός σε σχέση με έναν Μεσογειακό είναι, σε τελική ανάλυση, αποτέλεσμα του πώς το περιβάλλον μάς δίδαξε να επιβιώνουμε και να επικοινωνούμε.
ΥΓ. «Υπάρχουν χώροι που μας καλούν» προσδίδει μια μεταφυσική διάσταση στην καθημερινότητα. Δεν επιλέγουμε μόνο εμείς πού θα σταθούμε· ο χώρος, μέσω της ενέργειας και της ιστορίας του, ασκεί μια έλξη που διαμορφώνει τη συμπεριφορά μας.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ