ΓΟΝΕΙΟΣ! ΤΡΟΠΟΣ ΜΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ.

 

Η Υπέρβαση του "Εγώ" .
Από την πλευρά της ηθικής φιλοσοφίας, η γονεϊκότητα είναι η απόλυτη άσκηση στην ανιδιοτέλεια. Αναγκάζει το υποκείμενο να μετατοπίσει το κέντρο του κόσμου του από τον εαυτό του σε έναν άλλο άνθρωπο. Αυτή η "ριζική ευθύνη" (κατά τον Εμανουέλ Λεβινάς) προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για ηθική ωρίμανση και την εμπειρία της αγάπης χωρίς αντάλλαγμα. Ο άνθρωπος έχει επίγνωση της θνητότητάς του. Η απόκτηση παιδιών λειτουργεί ως μια μορφή "βιολογικής και πνευματικής αθανασίας". Φιλοσοφικά, είναι η συμμετοχή στο αιώνιο γίγνεσθαι της ζωής. Όπως θα έλεγε ο Αριστοτέλης, μέσω της αναπαραγωγής το θνητό ον μετέχει στο θείο και το αιώνιο όσο του επιτρέπεται. Στην υπαρξιστική αναζήτηση νοήματος, η ανατροφή ενός ανθρώπου είναι το πιο σύνθετο "έργο τέχνης". Δεν είναι απλώς κατασκευή, αλλά "ποίηση" (με την αρχαιοελληνική έννοια του δημιουργείν). Ο γονέας διαμορφώνει συνειδήσεις και αξίες, δίνοντας ένα σαφές και καθημερινό "γιατί" στην ύπαρξή του, καταπολεμώντας το υπαρξιακό κενό. Οι Στωικοί και οι Επικούρειοι τόνιζαν τη σημασία της παρατήρησης της φύσης. Ένας γονέας έχει το προνόμιο να βλέπει τον κόσμο ξανά από την αρχή μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Αυτό αναζωογονεί την αίσθηση της έκπληξης (το θαυμάζειν των προσωκρατικών), που αποτελεί την αρχή κάθε φιλοσοφίας. Το παιδί λειτουργεί ως καθρέφτης. Στη σχέση γονέα-παιδιού, ο γονέας αναγκάζεται να αντιμετωπίσει τις δικές του αδυναμίες, τραύματα και προκαταλήψεις. Αυτή η διαδικασία προσφέρει μια βαθιά ευκαιρία για αυτοβελτίωση και αυτογνωσία ("Γνώθι σαυτόν"), καθώς η εκπαίδευση του παιδιού μετατρέπεται σε αυτο-εκπαίδευση του γονέα. Σε έναν κόσμο που συχνά φαίνεται παράλογος ή κυνικός, η γονεϊκότητα είναι μια πράξη ακραίας αισιοδοξίας και πίστης στο μέλλον. Είναι η έμπρακτη δήλωση ότι "η ζωή αξίζει να συνεχιστεί", μια φιλοσοφική θέση που επιλέγει την κατάφαση στη ζωή (το Ja-sagen του Νίτσε) έναντι του μηδενισμού. Στην ανατολική φιλοσοφία, η «ευσέβεια προς τους γονείς» (xiao) θεωρείται η ρίζα κάθε καλοσύνης. Ο Κομφούκιος πίστευε ότι η σχέση γονέα-παιδιού είναι το θεμέλιο για την αγάπη προς την ανθρωπότητα και την πολιτική σταθερότητα. Χάνα Άρεντ: Η Έννοια της «Γεννητικότητας» (Natality)
Η Άρεντ ανέδειξε τη σημασία της γέννησης νέων ανθρώπων ως την απόλυτη πράξη ελπίδας και ανανέωσης του κόσμου. Κάθε παιδί φέρνει μαζί του την πιθανότητα για μια νέα αρχή, προστατεύοντας την ανθρωπότητα από τη στασιμότητα και τη φθορά. Η ανατροφή των παιδιών συγκρίνεται με τον μοναχισμό, καθώς απαιτεί την ίδια αυτοθυσία και αγάπη. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρομοιάζει τη χριστιανική οικογένεια με «κατ’ οίκον εκκλησία». Θεωρείται ότι οι προσευχές ενός ευσεβούς παιδιού συνεχίζουν να ωφελούν τον γονέα ακόμη και μετά τον θάνατό του (Sadaqah Jariyah). Τα παιδιά θεωρούνται το ύψιστο σημάδι θεϊκής ευλογίας και ηθικής ολοκλήρωσης του ατόμου. Η γονεϊκότητα είναι πεδίο εξάσκησης της συμπόνιας (karuna) και της ενσυνειδητότητας. Ο γονέας μαθαίνει να αποδεσμεύεται από το «εγώ» του μέσω της φροντίδας του άλλου. Η θρησκευτική προσέγγιση βλέπει τη γονεϊκότητα όχι ως βάρος, αλλά ως το όχημα για να γίνει κανείς καλύτερος άνθρωπος.

 

ΤΑ ΥΠΕΡ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Μελέτες δείχνουν ότι οι γονείς αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή και συναισθηματικής ευεξίας (well-being) σε σχέση με όσους δεν έχουν παιδιά. Η επιτυχής ανταπόκριση στις ανάγκες ενός παιδιού ενισχύει την αυτοπεποίθηση του γονέα, προσφέροντάς του το αίσθημα ότι είναι ικανός και απαραίτητος. Η καθημερινή διαχείριση προκλήσεων εκπαιδεύει τον γονέα στην επίλυση προβλημάτων και στη ρύθμιση των συναισθημάτων του, αναπτύσσοντας μεγαλύτερη αντοχή στο στρες. Η γονεϊκότητα μειώνει το αίσθημα της απομόνωσης, καθώς δημιουργεί ισχυρούς δεσμούς εντός της οικογένειας και διευρύνει το κοινωνικό δίκτυο μέσω του σχολείου και άλλων δραστηριοτήτων. Μέσω του "κατοπτρισμού" (βλέποντας τον εαυτό τους στις αντιδράσεις του παιδιού), οι γονείς έρχονται συχνά σε επαφή με το δικό τους "εσωτερικό παιδί", οδηγούμενοι σε βαθύτερη αυτογνωσία και ψυχολογική θεραπεία.

 

ΓΟΝΕΙΟΣ ΕΝΑ ΤΡΟΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ

 

 

Η μεταφορά του DNA μέσω των παιδιών είναι μια θαυμαστή διαδικασία που συνδυάζει τη βιολογική ακρίβεια με την τυχαιότητα, εξασφαλίζοντας τη μοναδικότητα κάθε ανθρώπου. Κάθε παιδί λαμβάνει ακριβώς το 50% του DNA από κάθε γονέα. Αυτό σημαίνει ότι είσαι παρών σε κάθε κύτταρο του παιδιού σου, αλλά σε έναν εντελώς νέο, μοναδικό συνδυασμό που δεν έχει υπάρξει ποτέ ξανά στην ιστορία. Κατά τη δημιουργία των αναπαραγωγικών κυττάρων, τα γονίδιά σου «ανακατεύονται» (recombination). Έτσι, δεν μεταφέρεις απλώς στατικά δεδομένα, αλλά μια ανανεωμένη εκδοχή του γενετικού σου κώδικα. Η επιστήμη πλέον δείχνει ότι δεν μεταφέρεις μόνο τα γονίδια, αλλά και τον τρόπο που αυτά «εκφράζονται». Οι εμπειρίες, η διατροφή και το περιβάλλον σου μπορούν να αφήσουν χημικά σημάδια στο DNA που μεταβιβάζονται, προσφέροντας στα παιδιά σου επιγενετικά εφόδια για την επιβίωσή τους. Μέσω των παιδιών σου, το DNA σου συνεχίζει στα εγγόνια (25%) και στα δισέγγονα (12.5%). Φιλοσοφικά, αυτό σε καθιστά έναν κρίκο σε μια αδιάσπαστη αλυσίδα που κρατάει εκατομμύρια χρόνια. Οι μητέρες έχουν το μοναδικό προνόμιο να μεταφέρουν το μιτοχονδριακό DNA αυτούσιο σε όλους τους απογόνους τους, δημιουργώντας μια απευθείας γενετική γραμμή που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Κάθε κύτταρο του παιδιού σου περιέχει 23 χρωμοσώματα από εσένα. Αυτό το DNA είναι το λειτουργικό εγχειρίδιο που καθορίζει τα πάντα, από το χρώμα των ματιών μέχρι την προδιάθεση για συγκεκριμένες δεξιότητες, εξασφαλίζοντας ότι ένα μέρος σου παραμένει ζωντανό και δρών στο παρόν. Ενώ το σώμα είναι θνητό, τα γενετικά κύτταρα (germline) είναι δυνητικά «αθάνατα». Μεταφέροντας το DNA σου, συμμετέχεις σε μια αδιάκοπη ροή ζωής που ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια και θα συνεχιστεί στο μέλλον, όσο υπάρχουν απόγονοι. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας Ανθρώπινου Γονιδιώματος (NHGRI), οι γονείς μεταφέρουν επίσης «μνήμη» μέσω χημικών σημάτων στο DNA. Αυτό σημαίνει ότι οι προσαρμογές που έκανες εσύ στο περιβάλλον σου μπορούν να βοηθήσουν το παιδί σου να είναι καλύτερα προετοιμασμένο για τη ζωή. Η ομοιότητα στις κινήσεις, το χαμόγελο ή τον τρόπο σκέψης δεν είναι σύμπτωση, αλλά η έκφραση των γονιδίων σου. Αυτός ο «κατοπτρισμός» προσφέρει στον γονέα μια βαθιά υπαρξιακή επιβεβαίωση ότι η ουσία του συνεχίζεται. το παιδί σου είναι η φυσική σου προέκταση. Τα γονίδιά σου είναι το «λογισμικό» που συνεχίζει να τρέχει σε έναν νέο «υπολογιστή».

• Η Ροή της Ζωής: Από τη στιγμή που το DNA σου περνά στην επόμενη γενιά, η δική σου βιολογική πληροφορία αποκτά τη δυνατότητα να ταξιδέψει στο άπειρο.
• Η Μιτοχονδριακή Εύα: Οι επιστήμονες μέσω του National Geographic εξηγούν πώς οι γενετικές γραμμές μας συνδέουν με προγόνους χιλιάδων ετών. Είσαι το «τώρα» μιας αλυσίδας που δεν έχει σπάσει ποτέ. Μέσω της ανατροφής, εμποτίζεις το παιδί σου με τον τρόπο που σκέφτεσαι, τις αρχές σου και το ήθος σου. Αυτά τα στοιχεία γίνονται μέρος της προσωπικότητάς του και, στη συνέχεια, εκείνο θα τα μεταδώσει στα δικά του παιδιά. Οι ιστορίες σου και η σοφία σου γίνονται «μύθοι» μέσα στην οικογένεια, εξασφαλίζοντας την παρουσία σου στο μέλλον ως σημείο αναφοράς. Η θνητότητα μας κάνει να νιώθουμε μικροί. Το παιδί όμως είναι μια ζωντανή απόδειξη ότι η ύπαρξή μας είχε νόημα και συνέχεια. Ο Σοπενχάουερ υποστήριζε ότι η «Βούληση για Ζωή» είναι η δύναμη που μας ωθεί να αναπαραχθούμε για να νικήσουμε τον θάνατο. Μέσω του παιδιού, η δική σου θέληση για ύπαρξη βρίσκει νέο σώμα και νέα φωνή.

 

 

ΥΓ. 1: Έχω ακούσει πάμπολλες φορές από «πρωτοπόρους» στον χώρο της αναζήτησης ότι το να κάνεις παιδί είναι το «τέλος» σου και άλλα τέτοια δακρύβρεχτα και «φλογερά». Η απάντησή μου είναι αυτό το κείμενο, καθώς και οι πράξεις μου ως υπέρμαχος και ενεργός υποστηρικτής των πιτσιρικάδων.

ΥΓ. 2: Η απάντησή μου δεν δίνεται μόνο μέσω αυτού του κειμένου, αλλά και μέσω δράσεων:

1. Ως χορηγός στα site του δικτύου Gestalt του Γρηγόρη Τσουκαλά, καθώς και με μικρές πράξεις κοινωφελείας στον Σύλλογο «Η Αγκαλιά», που στηρίζει μόνες μητέρες που αγωνίζονται να φέρουν στον κόσμο ή να μεγαλώσουν το παιδί τους.
2. Ως χορηγός επικοινωνίας στον Σύλλογο «Η Καρδιά του Παιδιού».

ΥΓ. 3: Παύστε να μας το παίζετε «πρωτοπόροι ερευνητές-μύστες» στον χώρο του αποκρύφου και της αναζήτησης, όταν ταυτόχρονα θεωρείτε τα παιδιά καταστροφή! Προσωπικά, και μόνο γι' αυτό, σας θεωρώ «μύστες της χαβούζας».

ΥΓ. 4: Ε, και εγώ «κακομαθημένο παιδάκι» είμαι· γι' αυτό, μέσω αυτού του κειμένου και της γραφής μου, προσπαθώ να βάλω το «μολύβι στη μύτη» εκείνου που μας θεωρεί καταστροφή και να τον ρωτήσω: «Σου αρέσει, ρε; Σου αρέσει;».

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΟΜΑΔΕΣ ΔΥΚΤΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΤΗΤΑ

 

Πολλές φορές είμαι αναγκασμένος να δράσω υπό από την διάταξη μιας ομάδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δρω ή μάχομαι κάτω από τους κανόνες του κοπαδιού και της αγέλης. Ίσως γιατί πολλές φορές έχω επιβιώσει, ενώ η αγέλη όχι καθώς έχει νικηθεί από τους κανόνες της πραγματικότητας. Και αυτό γιατί πριν κάνω κάτι, πάντα μετρώ το αντίκτυπο, όχι μόνο σε συμβατό επίπεδο αλλά και άλλου! Ο λόγος που δρω έτσι, είναι γιατί όπως υποστηρίζει άλλωστε και η ψυχολογία – οι άνθρωποι σε ομάδες κοιτούν ο καθένας ξεχωριστά να ξεχωρίσουν, αγνοώντας τον κίνδυνο. Φυσικά και ο καθένας πάει σε μια τέτοια κατάσταση να κάνει τον ήρωα αλλά γίνεται ακόμα ένα κοτόπουλο προς σούβλισμα! Οι αληθινοί ήρωες σίγουρα δεν ήταν αδαείς, ίσως έτσι να φαίνονται αλλά διακατέχονταν από πονηρία και μη βιασύνη ή βιάζονταν μόνο κατά την απειλητική μάχη! Μια ομάδα έχει τον συνηθισμένο τρόπο να επιτίθεται με τους ίδιους συμβατικούς τρόπους! Ένας άνθρωπος που λειτουργεί με την μεταφυσική πολεμική, δρα ταυτόχρονα και συμβατά και μη συμβατά, ακόμα και μέσα σε ομάδες. Αυτό τον κάνει να επιβιώνει εκεί που η συνήθης ομάδα δεν επιβιώνει! Φυσικά και τα δίκτυα ανθρώπων αυξάνουν το προσωπικό και ατομικό ταλέντο, αρκεί να μην συλλέγεις από το δίκτυο τα πάντα και να επιλέγεις με ποιους και με ποιον τρόπο θα χρησιμοποιήσεις το δίκτυο αυτό ή και ποιοι θα γίνουν μέρος και θα συνδεθούν με το προσωπικό σου δίκτυο. Να θυμάσαι φιλέ αναγνώστη, τόσο στην ζωή όσο και όταν λειτουργείς μέσα σε ομάδες, ο στρατηγός σου είναι πρώτα το μυαλό σου. Ο νους σου είναι τόσο πομπός εκπομπής όσο και δέκτης καταστάσεων -  επέλεξε τι εκπέμπεις στο δίκτυο της ομάδας δράσης αλλά και το τι θα δεχτείς. Μπορεί αυτό που θα δεχτείς, αν δεν γνωρίζεις να φιλτράρεις, να σε θέσει κυριολεκτικά εκτός μάχης και αυτό να μην στο κάνει ο αντίπαλος εχθρός της ομάδας, αλλά να πέσεις μόνος σου εκ των έσω!

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΔΑΛΙΔΑ –ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΑΥΤΗΣ ΤΟΝ ΕΧΘΡΙΚΟ ΖΩΤΙΚΟ ΧΩΡΟ!

 Είναι γνωστό στους χώρους δύναμης ή στις ομάδες δύναμης που έχω συνεργαστεί κατά καιρούς, ότι χρησιμοποιώ την μεταφυσική πολεμική ως τακτική δράσης σε πολλά επίπεδα! Επίσης, είναι γνωστό ότι η τακτική μου αποφεύγει την δράση κάτω από τα ίδια μοτίβα ή την ρουτίνα! Και αυτό, διότι όταν επιλέγεις να δράσεις με την τακτική ρουτίνα τότε οι επιλογές σου είναι ήδη γνώστες από προηγούμενες δράσεις σου! Επίσης, είναι γνωστό ότι καλύτεροι δάσκαλοι μου αποτέλεσαν οι ίδιοι μου οι αντίπαλοι, αφού έχω συνήθεια να αναλύω τον αντίπαλο - το πώς δρα ή λειτουργεί εναντίον μου και εντέλει η στρατηγική του αντίπαλου, γίνεται δική μου στρατηγική και δικό μου όπλο, εκμεταλλευόμενος τις ψυχικές στάσεις του αντίπαλου υπέρ μου! Παράλληλα, πάντα μεταφέρω το πεδίο της αντιπαλότητας σε πεδία που για τον αντίπαλο είναι άγνωστα! Και ένας τρόπος να το κάνεις αυτό είναι να περιμένεις τον αντίπαλο να έρθει και όχι να πας εσύ. Είναι άλλωστε γνωστό ακόμα και στην συμβατική πολεμική στρατηγική ότι, ο αμυνόμενος έχει πάντα περισσότερα όπλα από τον επιτιθέμενο. Μια συνήθης τακτική των αντιπάλων μου είναι να δρουν στον ζωτικό μου χώρο, φέρνοντας μαζί τους το θηλυκό στοιχείο, ώστε να λειτουργείσει απέναντι μου ως Δαλιδά. Πως δρα ένας άνθρωπος που δρα με την μεταφυσική πολεμική εκεί; Το είπα και πιο πάνω: παίρνω τα όπλα και τις στρατηγικές του εχθρού και τα κάνω δικά μου όπλα, κύριοι! Μέσα από την ίδια την Δαλιδά χαρτογραφώ τον ίδιο τον αντίπαλο! Αντιστρέφοντας το όλο παιχνίδι, φυσικά όχι επιδεικνύοντας ότι κατανοώ, αλλά φορώντας ίσως και το προσωπείου του καλόβουλου χαζού. Βλέπετε στον πόλεμο, είτε μεταφυσικής πολεμικής είτε συμβατής, αυτοί που κραυγάζουν ή φωνάζουν την εξυπνάδα τους, μάλλον είναι οι πρώτοι που θα πέσουν στο πεδίο της μάχης! Από την Δαλιδά λοιπόν μπορεί να δεις τον ίδιο τον αντίπαλο. Αν δε, η ίδια η Δαλιδά λειτουργεί εν αγνοία της, εκεί το παιχνίδι είναι ακόμα πιο εύκολο, μέσω ερωτήσεων, τακτικών, κ.λ.π μπορείς κυριολεκτικά να ξεβρακώσεις τον αντίπαλο σου! Βλέπετε μια από τις τακτικές των γυναικών, εκ φύσεως, είναι να επιδεικνύουν πράγματα και καταστάσεις! Αλλά ακόμα και αν είναι μια πλήρες εκπαιδευμένη Δαλιδά, πάλι μπορεί να την μετατρέψεις, τουλάχιστον εγώ αυτό κάνω, ως οπτική γέφυρα προς τον αντίπαλο ζωτικό χώρο. Ξέρω ότι δεν κατανοείτε τι λέω. Ας φέρουμε λοιπόν ένα παράδειγμα μεταφυσικής πολεμικής: έχεις απέναντι σου μια Δαλιδά και θέλεις να δεις πως δρα αυτή ή το στρατόπεδο που ανήκει; Γύρνα και κοίτα τα παπούτσια της - από τι είδος παπούτσια φορά κάποιος μπορεί κυριολεκτικά να βγάλεις διαμάντια για το ποιος είναι! Από εκεί μπορεί να δεις το πώς κινείται ή δρα στην συμβατική ζωή του και από το πώς κινείται ένα σώμα στο χώρο βλέπει πως δρα και σε άλλα επίπεδα, όπως η ταχύτητα, τα κανάλια ροής και σε διάφορες άλλες δραστηριότητες! Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι, στον στρατό επιβάλλεται τιμωρία στους φαντάρους που δεν έχουν γυαλισμένα και σωστά δεμένα τα παπούτσια τους! Ένας σωστός μαχητής της μεταφυσικής πολεμικής μπορεί να σκίζει τα πέπλα για το ποιος είναι ο αντίπαλος, χωρίς καν να του πει ο ίδιος μια λέξη! Το ίδιο μπορεί να συμβεί κοιτώντας μια Δαλιδά. Άλλωστε, όπως υποστηρίζουν και οι κανόνες της προπαγάνδας, η ιδία η μόδα αποτελεί τρόπο ή μέσο προπαγάνδας και μόδα είναι και το τι θα επιλέξουμε να φορέσουμε κύριες μου.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗΣΗ!

 

Ελεύθερη θέληση είναι η ικανότητα ενός ατόμου να προβαίνει σε επιλογές, χωρίς να περιορίζεται από ορισμένους παράγοντες. Θα δεχθούμε λοιπον, ως «ελευθερία της βούλησης» «την ικανότητα του συνειδητού ατόμου να λαμβάνει αποφάσεις ή να πράττει ανεξάρτητα, χωρίς περιορισμούς ή παρεμβάσεις! Ωστόσο στον κόσμο λειτουργούμε ως δέκτες πολλών καταστάσεων που επισκιάζουν την βούληση. Η βούληση, η λήψη αποφάσεων που λαμβάνει ένα άτομο, προφανώς εξαρτάται  από τη δομή και λειτουργία του νευρικού συστήματος και του οργανισμού, κοινώς το νευρικό σου σύστημα ορίζει και την βούληση σου- παίξε με αυτό λοιπόν για περισσότερη ελευθερία, τις βιολογικές του ανάγκες, πχ ουσίες τροφών προκαλούν συγκεκριμένες ψυχολογικές διαδικασίες, οπότε και εδώ μπορείς να έχεις ένα ανάλογο όπλο,  το ένστικτο της επιβίωσης αλλά και της αναπαραγωγής που λειτουργεί πολλές φόρες ως δεσμευτικός παράγοντας. Το περιβάλλον, φυσικό και κοινωνικό, όπως η διάταξη των ανθρώπων που επιλέγουμε διπλά μας,  μας καθορίζει και μας επηρεάζει με πολλούς τρόπους - επέλεξε ποιος θα έχεις ορίσει να είναι στην διάταξη του περιβάλλοντος σου:  αν κάνεις παρέα με κατώτερους σου, θα σκέφτεσαι σαν κατώτερος! Τα εκμαθημένα μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς, οι εμπειρίες, οι γνώσεις σου, οι πληροφορίες που διαθέτεις, επίσης επηρεάζουν της επιλογές σου. Τέλος, ρόλο παίζουν και το τυχαίο και η συγκυρία. Για τη δομή και λειτουργία του οργανισμού, σημαντικό ρόλο έχουν η κληρονομικότητα και οι περιβαλλοντικές επιρροές, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Το άτομο δεν έχει κανένα ενεργό ρόλο  στην κληρονομικότητα του . Ένα άτομο που κληρονομεί γονίδια «καλά» και μεγαλώνει αναπτύσσοντας υψηλή νοημοσύνη, σε σχέση με το αντίθετο, έχει περισσότερες επιλογές σύμφωνα με την επιστήμη! Φυσικά, οι φιλόσοφοι ξιφομαχούν επί του ζητήματος επί χιλιετίες, αλλά συμφωνούν στο ότι η ελεύθερη βούληση είναι πολύ κοντά ως έννοια σε αυτήν της υπευθυνότητας των πράξεων και πάντως, εφόσον υπάρχει, διαθέτει πολλές πλευρές. Ελευθερία της βούλησης σε κατάσταση απραξίας μάλλον δεν σημαίνει τίποτε απολύτως! 

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

Το τραγούδι αφιερωμένο σε όσους πολέμαν για περισσότερη σαν εμένα ( τραγούδι εδω ) 

ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΣΥΖΕΥΞΗ ΕΙΜΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ!

 

Η κβαντική σύζευξη είναι το φαινόμενο, κατά το οποίο δύο σωματίδια ή ομάδες σωματιδίων που δημιουργούνται μαζί ή αλληλεπιδρούν συνενώνοντας τις κυματοσυναρτήσεις τους, μένουν σε κατάσταση διεμπλοκής μεταξύ τους, ασχέτως του χώρου που μεσολαβεί πλέον από το ένα στο άλλο. Σκέψου τώρα, ότι γίνεται στον μικροκόσμο,  γίνεται και στον μακροκοσμο ή στα άτομα! Έτσι, αν σε κάποιο από τα δύο συμβεί κάτι και βρεθεί σε μια κβαντική κατάσταση, το άλλο αντιδρά “ακαριαία” και επομένως η κβαντική του κατάσταση επηρεάζεται από την κατάσταση του πρώτου. Δηλαδή, μπορεί να υπάρξει νοητική ή ψυχική σύνδεση δυο ατόμων και ας βρίσκονται ο ένας Αμερική και ο άλλος Ελλάδα. Εάν αυτό, γίνει ενσυνείδητα, κάτω από συγκεκριμένες διαδικασίες, μπορεί δυο άτομα σε ζεύξη να συνεννοούνται ακόμα και από απόσταση ή και να δρουν κάτω από συνεννόηση με διαδικασίες σιωπής (το έχω πει,  είμαι ο ένας και οι πολλοί. Μιλάς μαζί μου και σε ακούν τα αδέλφια μου σε σύζευξη, χαχαχα). Αν όντας η κβαντική διεμπλοκή είναι παρατηρήσιμη, σε πόση μεγάλη κλίμακα μπορεί άραγε κανείς να φτάσει παρατηρώντας την; Οι ερευνητές ήδη από την δεκαετία του ’70 και μετά από πολλαπλά πειράματα τις επόμενες δεκαετίες, κατάφεραν να φέρουν την κβαντομηχανική πιο κοντά στη πραγματικότητα, καθώς παρατήρησαν την κβαντική διεμπλοκή, αρχικά σε δύο ζευγάρια ατόμων σε πειραματική διάταξη, και μέχρι πρόσφατα κατάφερναν να παρατηρούν εσωτερικές ιδιότητες μικροσκοπικών συστημάτων. Αλλά είπαμε, όπως στον μικροκοσμο, έτσι και στον μακροκοσμο! Μια αλλαγή σε ένα κβαντικό σωματίδιο στη Γη που είναι συζευγμένο με ένα άλλο κβαντικό σωματίδιο που βρίσκεται 10 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, θα σήμαινε αλλαγή της συμπεριφοράς κάποιου πράγματος στο μακρινό παρελθόν (κάτσε τώρα να φτιάξω μια σύζευξη με τον εαυτό μου στο χθες, να του πω πως να αποφύγει εκείνη την πατάτα που έκανε !!!). Η κβαντική διεμπλοκή θα μπορούσε να δημιουργήσει περιπτώσεις που ουσιαστικά μοιάζουν με ταξίδι στο χρόνο. Μόλις μετρήσουμε το σπιν του άλλου ηλεκτρονίου κατά την ίδια κατεύθυνση, διαπιστώνουμε ότι έχει την αντίθετη τιμή. Αυτό είναι γνωστό ως κβαντική μη-τοπικότητα, όπου η μέτρηση ενός σωματιδίου επηρεάζει στιγμιαία την κατάσταση του άλλου, ανεξάρτητα από την απόσταση μεταξύ τους.Μου συμβαίνει κάτι εδώ, το νιώθει, το κατανοεί και το αντιλαμβάνεται ο εκεί! Για να συνοψίσουμε, η κβαντική διεμπλοκή προκύπτει όταν δύο ή περισσότερα σωματίδια συσχετίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε οι ιδιότητές τους να συμπλέκονται, ακόμη και όταν χωρίζονται από μεγάλες αποστάσεις. Εμφανίζει βασικά χαρακτηριστικά όπως η κβαντική μη τοπικότητα, η παραβίαση της ανισότητας του Bell και η δυνατότητα ενεργοποίησης εφαρμογών κβαντικής επεξεργασίας πληροφοριών (Στείλαμε τον χ στο γραφείο σου και δεν χρειάζεται ούτε κάμερα, ούτε καταγραφικό. Σε βλέπουμε, σε ακούμε, σε νιώθουμε μέσα από τον χ που είναι σε σύζευξη μαζί μας. Ποιος  007;  Νηπιαγωγείο! Ρε συ, εμείς τον παρακολουθούσαμε, τι έγινε; Και αυτός - αυτοί μας παρακολουθούν, άλλα με τρόπους που δεν κατανοούμε! Ρε συ ποιος νομίζεις ότι είσαι; Καλά, είπα εγώ ότι είμαι κάτι; Πράγματα και καταστάσεις που αναφέρει η κβαντική φυσική σας περιγράφω και ποίος ξέρει τι άλλο). Σύμφωνα με τον Αϊνστάιν, η κβαντική θεωρία είχε ανάγκη τη σύζευξη -την ιδέα ότι τα υποατομικά σωματίδια μπορούσαν να είναι άρρηκτα συνδεδεμένα, και ότι μια αλλαγή σε ένα τέτοιο σωματίδιο θα αντανακλούνταν άμεσα στο αντίστοιχό του, ακόμα αν τα χώριζε ένα ολόκληρο σύμπαν. Η θεωρία δεσμού σθένους (Valence-Bond Theory ή VB Theory): Σε αυτή τη μέθοδο, η προσοχή εστιάζεται πρωτίστως στις αλληλεπιδράσεις των ατόμων ανά δύο, και επομένως σχετίζεται ιδιαιτέρως με τις κλασσικές εικόνες των χημικών δεσμών μεταξύ ατόμων (και φυσικά χημικοί δεσμοί μπορεί να γίνουν με πολλά πράγματα κύριοι! Και φυσικά, μη περιμένετε να τα πάρετε όλα στο πιάτο, διότι η απάντηση είναι “τράβα μαγείρεψε φίλε, ώστε να γεμίσει το πιάτο σου”). Και τι αναφέρει λοιπόν η κβαντική φυσική; Αναφέρει ότι δύο σωματίδια μπορούν να βρίσκονται σε τέτοια σύζευξη μεταξύ τους, που η αλλαγή της κβαντικής κατάστασης του ενός να επηρεάζει ακαριαία και του άλλου, ακόμη και αν είναι έτη φωτός μακριά. Αυτή η “στοιχειωμένη δράση από απόσταση”, σύμφωνα με τον Αϊνστάιν, είναι ένα σοβαρό πλήγμα για την αντίληψη που έχουμε για το πώς λειτουργεί ο κόσμος. Ή μήπως υπάρχει πραγματικά μια επίδραση που ταξιδεύει ταχύτερα από το φως; Ας πούμε... η σκέψη;

Υ.Γ. Η Κβαντική Χημεία και οι εφαρμογές της (όπως και γενικότερα η Θεωρητική Φυσικοχημεία) εξελίσσονται σήμερα, με ηγέτη τις Η.Π.Α., με ταχείς ρυθμούς εξαιτίας των πολλαπλών πλεονεκτημάτων τους: γρήγοροι και ακριβείς υπολογισμοί, μείωση χρονοβόρων και επαναληπτικών εργαστηριακών μετρήσεων, μείωση κατανάλωσης αντιδραστηρίων και μείωση χημικών αποβλήτων προς επεξεργασία.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ