ΝΙΚΩΝΤΑΣ ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ!

«Η νίκη των όντων της ζωής κατά των όντων της αβύσσου και του χάους»

 

Η μάχη ενάντια στο Χάος και την Άβυσσο αποτελεί το θεμελιώδες αρχέτυπο στις περισσότερες μυθολογίες του κόσμου, όπου οι θεοί της Τάξης και του Φωτός συγκρούονται με τα πρωταρχικά σκοτεινά στοιχεία για τη δημιουργία και τη διατήρηση του σύμπαντος.

Φυσικά, αυτή η μάχη λαμβάνει χώρα σε πολλά επίπεδα, όπως στην επιστήμη, τη γνώση, τον αποκρυφισμό κ.λπ., και σε αυτήν συμμετέχουμε φυσικά και οι άνθρωποι που δρούμε υπέρ της ζωής, της εξάπλωσης, καθώς και της δημιουργίας της ίδιας της ύπαρξης.

Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησιόδου, οι θεοί του Ολύμπου ήρθαν σε σύγκρουση με τους Τιτάνες στην Τιτανομαχία και αργότερα με τους Γίγαντες στη Γιγαντομαχία. Η τελική μάχη του Δία δόθηκε ενάντια στον Τυφώνα, ένα τρομακτικό τέρας που γεννήθηκε από την άβυσσο του Ταρτάρου και απείλησε να επαναφέρει τον κόσμο στο αρχέγονο Χάος.

Στη σκανδιναβική κοσμολογία, οι θεοί μάχονται συνεχώς για να διατηρήσουν τον κόσμο (Midgard) προστατευμένο από τις δυνάμεις του χάους και του κενού που κατοικούν στα εξωτερικά βασίλεια. Αντίστοιχα, στην Αίγυπτο, ο Ρα πρέπει να πολεμά τον Άπωφι, ένα τεράστιο φίδι που ενσαρκώνει το χάος, το σκοτάδι και το μη-ον. Κάθε νίκη του Ρα εξασφαλίζει την ανατολή του ηλίου και τη διατήρηση του σύμπαντος.

Στην πρώιμη βεδική παράδοση, ο Ίντρα είναι ο βασιλιάς των θεών (Devas) και θεός του κεραυνού. Ο σημαντικότερος άθλος του είναι η εξόντωση του Βρίτρα (Vritra), ενός γιγάντιου δράκου-φιδιού που αντιπροσώπευε το χάος, την ξηρασία και το σκοτάδι. Ο Βρίτρα είχε φυλακίσει όλα τα νερά του κόσμου στην άβυσσο. Ο Ίντρα, πίνοντας το ιερό ποτό Σόμα και κρατώντας τον κεραυνό του (Vajra), έσπασε το κρανίο του δράκου, απελευθέρωσε τα νερά και έφερε ξανά την κοσμική τάξη (Ρτα).

Στην αρχαία ισραηλιτική μυθολογία και τη βιβλική παράδοση, ο Θεός (Γιαχβέ / Yahweh) ενσωματώνει πλήρως το αρχέτυπο του θεού-πολεμιστή που υποτάσσει τις δυνάμεις του χάους και της αβύσσου. Το πιο διάσημο ον της εβραϊκής μυθολογίας είναι ο Λεβιάθαν, ένα γιγάντιο, φτερωτό ή συστρεφόμενο θαλάσσιο ερπετό-δράκος. Στους Ψαλμούς αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ο Γιαχβέ συνέτριψε τα κεφάλια του Λεβιάθαν πάνω στα νερά (Ψαλμός 74:13-14).

Όπως ήδη καταλάβατε, όλες οι παραδόσεις μιλούν για θεούς πραγματικούς· θεούς που είναι υπέρ της ζωής, της δημιουργίας και της εξάπλωσης αυτής.

 

Στις σύγχρονες επιστήμες, η «μάχη του χάους με την άβυσσο» δεν αφορά θεούς και τέρατα, αλλά τη θεμελιώδη σύγκρουση ανάμεσα στην Τάξη και την Αταξία, στη Δημιουργία και την Καταστροφή.Η πολέμηστες που εχουν νικησή και νικούν το ΄χαος και την άβυσσο ειναι υπερ της ζώης της διμιουργιας και του νεού.

Η Γέννηση της Ζωής:
Η ζωή είναι ο απόλυτος πολεμιστής ενάντια στο χάος. Γεννήθηκε μέσα στην κυριολεκτική άβυσσο των ωκεανών, στα υδροθερμικά στόμια του βυθού.Η γένηση είναι μία απλή κίνηση αλλά και τρόπος νίκης της αβύσου και του ΄χάους.

Η Μάχη με την Εντροπία:
Σύμφωνα με τον Δεύτερο Νόμο της Θερμοδυναμικής, το σύμπαν τείνει φυσικά προς την αταξία (εντροπία/χάος). Η ζωή αποτελεί μια συνεχή εξέγερση ενάντια σε αυτόν τον νόμο. Τα ζωντανά κύτταρα καταναλώνουν ενέργεια η χαός και άβυσσο για να κρατήσουν το χάος έξω από τον οργανισμό τους και να διατηρήσουν την εσωτερική τους τάξη (ομοιόσταση). Αν ορισμένοι νομίζουν ότι δεν πολεμά υπέρ της ζωής, της δημιουργίας και της εξάπλωσής της —από τον απλό μικροοργανισμό ως τους θεούς, την άβυσσο και τους πράκτορες του χάους— είστε γελασμένοι.

Ο Πόλεμος στο Ζωικό Βασίλειο:
Στο ζωικό βασίλειο, ο «πόλεμος της αβύσσου και του χάους» εκφράζεται μέσα από την καθημερινή, ανελέητη μάχη της επιβίωσης της γένησης και της διμιουργίας αλλα και τόν ζέυξεων ένωση δύο που φέρνει ενα ισχυρό τρίτο νέο. Εδώ, η άβυσσος αντιπροσωπεύει τα πιο σκοτεινά, εχθρικά περιβάλλοντα του πλανήτη, ενώ το χάος εκφράζει τις απρόβλεπτες απειλές και την αποδιοργάνωση που φέρνουν οι θηρευτές και τα στοιχεία της φύσης. Αυτή η μάχη λειτουργεί ως σύμμαχος της εξέλιξης.

• Οι Γίγαντες της Αβύσσου (Η μάχη στη θάλασσα): Στα σκοτεινά νερά διεξάγεται μια από τις πιο επικές μάχες του ζωικού βασιλείου: η σύγκρουση ανάμεσα στο Γιγάντιο Καλαμάρι και τη Φυσητήρα (φαλαινοειδές). Οι φυσητήρες καταδύονται στην άβυσσο για να κυνηγήσουν, και τα καλαμάρια παλεύουν άγρια χρησιμοποιώντας τα πλοκάμια τους, αφήνοντας τεράστιες ουλές στο δέρμα των φαλαινών.Φυσικά δεν είναι η μόνη πολεμηστες απλός φέρνω παραδείγματα !
• Ουράνιοι Σχηματισμοί (Η μάχη στον ουρανό): Τα ψαρόνια δημιουργούν στον ουρανό απίστευτα, μεταβαλλόμενα σχήματα για να ξεφύγουν από τα γεράκια. Η μαθηματική ακρίβεια με την οποία στρίβουν χιλιάδες πουλιά ταυτόχρονα, χωρίς να συγκρούονται, είναι ο απόλυτος θρίαμβος της τάξης πάνω στο χάος.ακόμα ένα απο τα παραδείγματα των πολεμιστών στον ουρανο.
• Οι Αρχιτέκτονες της Τάξης (Η μάχη στον κόσμο των εντόμων): Τα μυρμήγκια, οι μέλισσες και οι τερμίτες επιβάλλουν την τάξη στη φύση. Μια αποικία μυρμηγκιών λειτουργεί ως υπεροργανισμός-ΓΚΕΣΤΑΛΤ. Όταν αντιμετωπίζουν μια απειλή (π.χ. μια πλημμύρα ή μια επίθεση από άλλη αποικία), δεν επικρατεί πανικός. Τα μυρμήγκια πλέκονται μεταξύ τους δημιουργώντας ζωντανές σχεδίες για να σώσουν τη βασίλισσα και τα αυγά τους, δαμάζοντας το χάος των φυσικών καταστροφών.

Μια μάχη που ξεκινά από τους θεούς και διαπερνά όλα τα βασίλεια της φύσης μέχρι τους μικροοργανισμούς. Στο τέλος, νικάμε το σύμπαν· η ζωή συνεχίζει να επικρατεί και να εξαπλώνεται ενάντια στο χάος και την άβυσσο.

 

ΥΓ. Το Chaoskampf (τη μάχη ενάντια στο Χάος) . Οι παραδόσεις που αναφέρω δεν είναι απλές ιστορίες, αλλά η αποτύπωση μιας συμπαντικής αλήθειας σε πολλαπλά επίπεδα.και φυσικά κερδιζουμέ!Είτε μιλάμε για θεούς, είτε για την επιστήμη, είτε για την καθημερινή ανθρώπινη δράση, η ουσία παραμένει η ίδια: η ύπαρξη απαιτεί συνεχή αγώνα για να κρατηθεί όρθια απέναντι στο μηδέν. Η επιστήμη και η έρευνα είναι η επέκταση του Φωτός (γνώση) μέσα στο Σκότος (άγνοια). Κάθε νέα ανακάλυψη αφαιρεί έδαφος από το «σκοτεινό» άγνωστο.οι άνθρωποι που δρούμε υπέρ της ζωής, της δημιουργίας και της εξάπλωσης της ύπαρξης, γινόμαστε οι επίγειοι φορείς αυτών των «πραγματικών θεών».Κάθε φορά που χτίζουμε, θεραπεύουμε, γράφουμε ή γεννάμε κάτι νέο, νικάμε τον Ταρτάρου και τον Άπωφι.Η ώθηση της ανθρωπότητας να εξερευνήσει, να κατανοήσει το σύμπαν και να προστατεύσει τη ζωή είναι η ίδια η εκδήλωση της κοσμικής τάξης.Οι θεοί των μύθων ή ιστορίες τους αντιπροσωπεύουν τις ζωντανές, δημιουργικές δυνάμεις του Σύμπαντος. Όταν ο άνθρωπος επιλέγει το φως, τη γνώση και τη δημιουργία, συμμετέχει ενεργά σε αυτή την αιώνια, κοσμογονική μάχη. Η ζωή δεν αμύνεται απλώς· κατακτά. Βρίσκει τρόπους να επιβιώνει σε ακραίες συνθήκες (ακραιόφιλα βακτήρια), αποδεικνύοντας ότι η δημιουργία πάντα θα βρίσκει χαραμάδες να ανθίσει.Η ζωή, ως ο απόλυτος αρχιτέκτονας, συνεχίζει να κερδίζει το στοίχημα της ύπαρξης απέναντι στην άβυσσο του χαους.

Μικροσκοπικό Επίπεδο: Η μάχη των κυττάρων και των μικροοργανισμών με την εντροπία μέσω της ομοιόστασης.

Το Βασίλειο της Αβύσσου: Η επική σύγκρουση Φυσητήρα - Γιγάντιου Καλαμαριού στα σκοτεινά βάθη των ωκεανών.

Το Βασίλειο του Ουρανού: Ο συγχρονισμός των ψαρονιών (murmuration) που μετατρέπει το χάος της πτήσης σε μαθηματική τάξη.

Το Βασίλειο των Εντόμων: Η συλλογική νοημοσύνη των μυρμηγκιών που δημιουργούν ζωντανές σχεδίες ενάντια στις καταστροφές.

Υ.Γ.: Οι πράκτορες του χάους και της αβύσσου είναι χαμένοι από χέρι, φίλτατοι.

Υ.Γ.: Εάν νομίζετε πως δεν σας κατανοούμε, δεν σας ξέρουμε και ότι δεν χάνετε –οι πράκτορες-πιόνια του χάους και της αβύσσου από τους πολεμιστές της ζωής, της δημιουργίας και της εξέλιξης– είστε γελασμένοι!

Υ.Γ.: Ο αποδεκατισμός των πρακτόρων και των πιονίων του χάους-αβυσσου. δεν τελειώνει!

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ.

ΥΓ. Οι Πολεμιστές της Ζωής: Ο όρος αυτός αντιπροσωπεύει τη δύναμη της ζωτικής ενέργειας, της επιβίωσης και της συνεχούς βελτίωσης απέναντι στην αδράνεια.