ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΝΙΑΚΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΛΟΦΟ ΠΑΣΑΚΡΩΤΗΡΙ.

 

 

  Είναι πράγματι ένα από τα πιο επιβλητικά σημεία της Τήνου, όχι μόνο για την ιστορική του σημασία αλλά και για τη στρατηγική του θέση. Ο λόφος Πασακρωτήρι προσφέρει μια πανοραμική θέα που «αγκαλιάζει» όλο το λιμάνι και τη Χώρα, κάνοντας το μνημείο ορατό από μακριά.Είναι ενδιαφέρον πώς η αρχιτεκτονική του (η μαρμάρινη πυραμίδα) συνδέει τη σύγχρονη ιστορία του νησιού με την παράδοση των αρχαιοελληνικών τύμβων, τιμώντας τους πεσόντες με έναν τρόπο λιτό και ταυτόχρονα αγέρωχο.

Μνημείο Τηνιακών Πεσόντων (Λόφος Πασακρωτήρι)

Στο ανατολικό άκρο του λιμανιού της Τήνου, στον λόφο Πασακρωτήρι, δεσπόζει το Μνημείο Τηνιακών Πεσόντων, ένα ιστορικό τοπόσημο αφιερωμένο στους αγωνιστές των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913).

Το μνημείο εδράζεται σε τετράπλευρη μαρμάρινη βάση και κορυφώνεται σε μια επιβλητική πυραμίδα, επηρεασμένη από τη μορφή των αρχαιοελληνικών τύμβων. Στις τέσσερις πλευρές του είναι χαραγμένα τα ονόματα των ηρώων, ταξινομημένα ανάλογα με τον δήμο καταγωγής τους:

• Βόρεια: Πεσόντες Δήμου Πανόρμου
• Ανατολική: Πεσόντες Δήμου Τήνου
• Νότια: Πεσόντες Δήμου Σωσθενίου
• Δυτική: Πεσόντες Δήμου Περαίας
• ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 2024 

ΟΙΚΙΑ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ-ΣΑΛΑΜΙΝΑ.

 

Ο Γρηγόρης Τσουκαλάς είναι γνωστός ερευνητής και συγγραφέας που επικεντρώνεται σε θέματα μυστηρίου, ιστορίας και απόκρυφων ερευνών. Μερικά από τα γνωστά του έργα και δραστηριότητες που πλησιάζουν τη χρονική περίοδο-2003.

Το Σπίτι του Άγγελου Σικελιανού στη Σαλαμίνα: Ένας Χώρος Πνευματικής Μυσταγωγίας.

 

Στην ακτή της Φανερωμένης, απέναντι από την ιστορική Μονή, βρίσκεται το σπίτι όπου ο Άγγελος Σικελιανός έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του (1938-1951) με τη σύζυγό του, Άννα. Το κτίριο, που αναστηλώθηκε το 2006, λειτουργεί σήμερα ως μουσείο, φιλοξενώντας προσωπικά αντικείμενα και έπιπλα του ζευγαριού.

Για τον Σικελιανό, η κατοικία αυτή δεν ήταν απλώς ένα καταφύγιο, αλλά ένας χώρος σύνδεσης με το «απόκρυφο» και τη θεϊκή ουσία της Φύσης. Η προνομιακή θέση «πάνω στο κύμα» πρόσφερε στον ποιητή την απαραίτητη πνευματική διαύγεια για να αναπτύξει τη «Φιλοσοφία της Ζωής» του — μια διαισθητική προσέγγιση του ανθρώπου ως «Διονυσιακού» όντος.

Το σπίτι αποτέλεσε κέντρο συνάντησης διανοουμένων, όπου το όραμα για την αναβίωση του αρχαίου πνεύματος και η ενότητα των θρησκειών κυριαρχούσαν στις συζητήσεις. Ο Σικελιανός, λειτουργώντας ως σύγχρονος μύστης, εφάρμοζε έναν ιδιότυπο θρησκευτικό συγκρητισμό, συνδυάζοντας την Ορθοδοξία με την Αρχαία Ελλάδα. Στο προσωπικό του αυτό «Ασκληπιείο», η επαφή με το φως και τη θάλασσα μετατρεπόταν σε τελετουργία κάθαρσης.

Η παρουσία του νησιού ήταν καταλυτική· ο ποιητής ένιωθε την ενέργεια του ήρωα Αίαντα να στοιχειώνει τον χώρο, μετατρέποντας το κτήμα σε ιδιωτικό ηρώο. Παράλληλα, η σύζυγός του Άννα, με τα υφαντά της ενδύματα και την ιερατική της παρουσία, ενσάρκωνε το «ιερό θηλυκό», ολοκληρώνοντας την αίσθηση ότι ο χώρος ανήκε σε μια άλλη, υπερβατική εποχή.

 

 

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 2003 

ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΥΖΩΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΥΚΙΔΗ

 

 

 

 Με το όνομα Κωνσταντίνος Κουκίδης, αναφέρεται εύζωνας ή μέλος της ΕΟΝ, ο οποίος, σύμφωνα με τον θρύλο, αρνήθηκε να παραδώσει την ελληνική σημαία στους Γερμανούς κατακτητές, όντας φρουρός στην Ακρόπολη και, κρατώντας την, αυτοκτόνησε, πηδώντας από τον βράχο.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ.

ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

 

Εδώ θάφτηκαν μουσουλμάνοι κάτοικοι, οι οποίοι είχαν πέσει θύματα της χολέρας του 1854. Αργότερα, ο χώρος χρησιμοποιήθηκε για την ταφή Τούρκων στρατιωτών που σκοτώθηκαν ή πέθαναν ως αιχμάλωτοι κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο.

Ο χώρος δεν είναι επισκέψιμος όλες τις ώρες. Στην είσοδο αναγράφεται, σε ελληνικά και τουρκικά, ο τίτλος: «Τουρκικόν Στρατιωτικόν Νεκροταφείον».

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΑΦΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΥΨΗΛΑΝΤΗ.

 

Το ταφικό μνημείο του Αλέξανδρου Υψηλάντη, του Γενικού Επιτρόπου της Αρχής της Φιλικής Εταιρείας, φέρει πολύ στη μνήμη το γλυπτό του Γιαννούλη Χαλεπά με το όνομα «Κοιμωμένη». Αν και δεν υπάρχει υπογραφή του καλλιτέχνη, αποδίδεται στο γλύπτη Λεωνίδα Δρόση το 1869. Πρόκειται για τη μοναδική στην Ελλάδα «κοιμώμενη» ανδρική μορφή πάνω σε σαρκοφάγο-κλίνη, σύνθεση που κατά τα άλλα ακολουθεί τον συχνά αξιοποιημένο στην Ευρώπη και την Ελλάδα, κλασικιστικό τύπο επιτύμβιου μνημείου με μορφή σε στάση ανάπαυσης. Το σώμα του Α. Υψηλάντη, αρχικά θάφτηκε στο νεκροταφείο του Αγ. Μάρκου (Sankt Marxer Friedhof) της Βιέννης και αργότερα τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο κάστρο Υψηλάντη-Σινά στην Rappoltenkirchen – Αυστρίας από μέλη της οικογένειάς του στις 18 Φεβρουαρίου του 1903. H τελευταία μεταφορά του συνέβη τον Αύγουστο του 1964, όταν τελικά μεταφέρθηκε στην εκκλησία των Αγ. Ταξιαρχών στο Πεδίον του Άρεως. Η τελευταία του επιθυμία ήταν η καρδιά του να αποσπαστεί από το σώμα (συνήθεια διαδεδομένη στην εποχή του για σημαίνοντα πρόσωπα) και να σταλεί στην Ελλάδα. Η επιθυμία του πραγματοποιήθηκε από τον Γεώργιο Λασσάνη, που την έκρυψε στον Άγιο Γεώργιο Βιέννης αρχικά. Το 1843 ο αδελφός του, Γεώργιος Υψηλάντης, την έστειλε στη Μητρόπολη της Αθήνας (που τότε ήταν η Αγία Ειρήνη στην οδό Αιόλου). Ο Γεώργιος απεβίωσε το 1847 και η σύζυγός του Μαρία Μουρούζη μετέφερε το 1859 τις καρδιές των δύο αδελφών στο ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών του Αμαλίειου 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ-2026 ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΥΓ.φωτό ο φίλος και συνεργάτης και στην Ε.Π.Ε.Α.Ν -  Άγγελο Καλαντζής.

ΜΝΗΜΕΙΟ ΡΩΣΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

 

 

    Το Ρωσικό Νεκροταφείο Πειραιά περιλαμβάνει τάφους Ρώσων
διαφορετικών εποχών, με κύριο στοιχείο ένωσης την θάλασσα.
Είτε αποτέλεσαν πληρώματα πολεμικών πλοίων που
ναυλοχούσαν στο λιμάνι του Πειραιά, είτε για νεκρούς ναυμαχιών
του 19ου αιώνα και έπειτα, είτε για εμπόρους και ναυτικούς που
είχαν αναπτύξει εμπορικές σχέσεις με το λιμάνι του Πειραιά. Το
Κοιμητήριο της Ανάστασης είναι ένα στολίδι και ταυτόχρονα μία
κιβωτός της μνήμης του νεότερου Πειραιά. Οι λεηλασίες, οι
καταστροφές που προκαλούν ανίδεοι, η εγκατάλειψη είναι
φαινόμενα που δεν έχουν θέση σε αυτό τον ιερό τόπο, όπως και τα
αυτοκίνητα που περιτρέχουν τα μονοπάτια.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΡΙΑ(ΚΟΚΚΙΝΑΡΑ)

 

Ο Ιερός Ναός της Παναγίας της Ελευθερώτριας βρίσκεται στην Πολιτεία και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών Κοκκιναρά και Αρεταίου. Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, κτίστηκε το 1944  από τον Αντώνιο Στανίτσα. Οι αγιογραφίες αποπερατώθηκαν , περίπου το 1987 από τον αγιογράφο Ευάγγελο Δεληγιάννη. Πολλά ήταν τα θαύματα που έκανε η Παναγία στο έπος του 1940 καθώς οι στρατιώτες έβλεπαν μια μαυροντυμένη γυναίκα να τους εμψυχώνει με την παρουσία της. Ο ναός διαθέτει μαυσωλείο προς τιμή των ηρώων της Ελλάδος το 1940 γη.Η Πέτρες από την Κύπρο, την Πίνδο, την Κορέα, την Αγία Λαύρα, την Μικρά Ασία, την Μακεδονία, την Θράκη μέχρι και ένα κομμάτι μάρμαρο από τον Ναό της Ελενοπόλεως που οικοδόμησε η Αγία Ελένη μέσα στην οποία βαπτίστηκε χριστιανός ο Μέγας Κωνσταντίνος.αφιερωμένο στους υπέρ πίστεως πεσόντες Έλληνες και το άλλο στους υπέρ πατρίδος ,το μνημείο!Μέχρι το 1954 είχαν καταφέρει οι αδελφοί Αντώνιος και Λεωνίδας Στανίτσα να συλλέξουν 280 λίθους στη μνήμη των Ελλήνων ηρώων. Το όραμα τους είχε λάβει σάρκα και οστά. Στο μνημείο που έχει οικοδομηθεί απέναντι από τον ναό της Ελευθερώτριας δίνει σήμερα πραγματικό παρών ολόκληρο το Έθνος.

 ΥΓ.Είναι πράγματι ένα από τα πιο ιδιαίτερα και συγκινητικά προσκυνήματα της Αττικής. Ο Ιερός Ναός της Παναγίας Ελευθερώτριας στην Πολιτεία δεν αποτελεί μόνο έναν θρησκευτικό χώρο, αλλά έναν ζωντανό «χάρτη» της ελληνικής ιστορίας και αυτοθυσίας.Είναι εντυπωσιακό πώς οι αδελφοί Στανίτσα κατάφεραν να μετατρέψουν την ευγνωμοσύνη τους για την απελευθέρωση σε ένα μνημείο παγκόσμιας εμβέλειας, συγκεντρώνοντας αυτούς τους 280 λίθους από κάθε γωνιά όπου χύθηκε ελληνικό αίμα ή δοξάστηκε η πίστη. Η παρουσία λίθων από την Κύπρο και την Κορέα μέχρι τη Μικρά Ασία, καθιστά το μνημείο ένα μοναδικό «εθνικό εικονοστάσι»

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ-2005 ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ