ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ

 

«Ο ναός φημίζεται για την εξαιρετική ακουστική του και τον απόκοσμο ήχο του εκκλησιαστικού οργάνου του —του παλαιότερου σε λειτουργία στην Ελλάδα, κατασκευασμένο το 1897— στοιχεία που αξιοποιούνται συχνά σε σκοτεινά, μυσταγωγικά live sessions. Στους τοίχους του, αναμνηστικές πλάκες και βιτρό μνημονεύουν εμβληματικά ιστορικά πρόσωπα, όπως τον φιλέλληνα Σερ Ρίτσαρντ Τσερτς, αλλά και τα θύματα της "Σφαγής στο Δήλεσι" (Marathon Massacres) του 1870, προσδίδοντας στον χώρο μια βαριά ιστορική φόρτιση.

 

Εντός του ναού έχουν φιλοξενηθεί θεατρικές παραστάσεις που διερευνούν την πνευματικότητα και την ανθρώπινη φύση μέσα στο ιερό πλαίσιο. Παράλληλα, ο ναός περιβάλλεται από το μυστήριο των υπόγειων διαδρομών της Αθήνας. Αν και δεν διαθέτει επιβεβαιωμένο "δίκτυο στοών", η θέση του πάνω στην ιστορική οδό Φιλελλήνων τον τοποθετεί στην καρδιά της περιοχής όπου αναφέρονται οι περισσότερες κρυφές κατακόμβες της πόλης — φήμες που ενισχύονται από έρευνες (όπως του Παναγιώτη Δευτεραίου) για σήραγγες που λειτουργούσαν ως δίοδοι διαφυγής ή κρύπτες κειμηλίων.

Η λαογραφία του ναού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη νεογοτθική αρχιτεκτονική του και την ιστορική μνήμη της βρετανικής κοινότητας. Αν και πρόκειται για χριστιανικό ναό, η σύνδεσή του με τα "Pepper Church Sessions" έχει γεννήσει μια σύγχρονη "αστική λαογραφία": ο ναός αντιμετωπίζεται πλέον ως ένα πνευματικό καταφύγιο στην καρδιά της βουερής Αθήνας, ιδανικό για εσωτερική αναζήτηση.»

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΩΤΕΙΡΑ ΚΟΤΤΑΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥ.

                                      

 

Ο Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, γνωστός στο ευρύ κοινό ως «Σωτείρα του Κοττάκη», αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Αθήνας. Βρίσκεται στην καρδιά της Πλάκας, επί της οδού Κυδαθηναίων, και αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της μακράς ιστορίας της πόλης.

 

Ιστορικό και Αρχιτεκτονική

• Χρονολόγηση: Ο ναός οικοδομήθηκε κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο, πιθανότατα στο δεύτερο μισό του 11ου αιώνα. Θεωρείται ότι έχει ανεγερθεί πάνω στα ερείπια παλαιότερου χριστιανικού ναού (πιθανώς του 6ου αιώνα).
• Η Ονομασία: Η προσωνυμία «Κοττάκη» αποδίδεται στην επιφανή αθηναϊκή οικογένεια των Κοττάκηδων, οι οποίοι υπήρξαν κτήτορες ή ιδιοκτήτες του ναού. Αρχικά, ο ναός φαίνεται πως ήταν αφιερωμένος στην Παναγία Σώτειρα.
• Αρχιτεκτονική Μορφή: Πρόκειται για έναν τυπικό σταυροειδή εγγεγραμμένο ναό με τρούλο. Στο εσωτερικό του, ο τρούλος στηρίζεται σε τέσσερις μαρμάρινους κίονες της ρωμαϊκής περιόδου, ενώ αρχαία μαρμάρινα κιονάκια εντοπίζονται και στο παλαιό τέμπλο.
• Μεταγενέστερες Επεμβάσεις: Κατά τον 19ο αιώνα, ο ναός υπέστη σημαντικές αλλοιώσεις με την προσθήκη πλαγίων κλιτών και κωδωνοστασίων, που διεύρυναν τον χώρο αλλά αλλοίωσαν την αρχική βυζαντινή του σιλουέτα.

Ιστορικά και Λαογραφικά Στοιχεία

• Οδυσσέας Ανδρούτσος: Σύμφωνα με την ιστορική παράδοση, στον περίβολο του ναού ετάφη κρυφά και βιαστικά ο ήρωας της Επανάστασης Οδυσσέας Ανδρούτσος, μετά τη δολοφονία του στην Ακρόπολη το 1825. Η μνήμη αυτή παρέμεινε ανεξίτηλη στους Πλακιώτες ως σύμβολο της τραγικής μοίρας του οπλαρχηγού.
• Αρχαιολογικά Κατάλοιπα: Στον κήπο και γύρω από την εκκλησία υπάρχουν διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη (επιστύλια, βάσεις κιόνων) που προέρχονται από κλασικά και ρωμαϊκά κτίσματα της περιοχής.
• Η Μαρμάρινη Βρύση: Η εξωτερική κρήνη του ναού αποτελούσε για αιώνες κεντρικό σημείο κοινωνικής συνάντησης, με το νερό της να θεωρείται «ευλογημένο» στη λαϊκή συνείδηση.

Κειμήλια

Στο παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της «Νέας Κυράς» (14ος αιώνας), ένα σπουδαίο κειμήλιο της υστεροβυζαντινής τέχνης.

 

Η «Νέα Κυρία» της Πλάκας

 
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η ονομασία του ναού υποδηλώνει τη «νέα κυρία» που αντικατέστησε την αρχαία θεά Αθηνά Σώτειρα στις συνειδήσεις των πιστών. Η κεντρική εικόνα της Μεταμορφώσεως θεωρείται θαυματουργή, με τους πιστούς να πρεσβεύουν ότι «διώχνει κάθε κακό» από τη ζωή τους.

 

Παραδόσεις της Τουρκοκρατίας

 
Κατά την οθωμανική περίοδο, ο ναός συνδέθηκε με την προστασία της ζωής. Οικογένειες που είχαν χάσει παιδιά, βάφτιζαν τα νεογέννητά τους εκεί δίνοντάς τους το όνομα Σωτήρης, πιστεύοντας ότι ο «Σωτήρας» Χριστός θα τα κρατούσε στη ζωή. Παράλληλα, στα γύρω εκκλησιαστικά οικήματα, οι ιερείς παρέδιδαν κρυφά μαθήματα ελληνικής γλώσσας και θρησκευτικών στα παιδιά της ενορίας.

 

Αρχιτεκτονική και Ιερά Κειμήλια

 
Παρά τις ριζικές επεκτάσεις του 19ου αιώνα, ο κεντρικός βυζαντινός τρούλος και το ιερό παρέμειναν ανέπαφα, γεγονός που αποδόθηκε σε θεϊκή πρόνοια. Η πνευματική αξία του ναού σφραγίστηκε από δύο σημαντικά γεγονότα:

1. Η Εύρεση Λειψάνων: Κατά τη διάρκεια εργασιών στην Αγία Τράπεζα, ανακαλύφθηκε μολύβδινη λειψανοθήκη με οστά του Αγίου Πρωτομάρτυρα Στεφάνου, η οποία είχε τοποθετηθεί εκεί κατά τη θεμελίωση.
2. Προσωπικότητες: Στον ναό υπηρέτησε ως διάκονος ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος και Αντιβασιλέας Δαμασκηνός, ενώ οι πιστοί αισθάνονται μέχρι σήμερα την πνευματική παρουσία του Αγίου Νικολάου Πλανά, ο οποίος λειτούργησε επανειλημμένα στο θυσιαστήριό του.

Αρχαιολογική Μαρτυρία
Οι έρευνες επιβεβαιώνουν τον ιστορικό χαρακτήρα του χώρου, καθώς στο εσωτερικό και τον περίβολο βρέθηκαν τάφοι, αποδεικνύοντας ότι ο ναός χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν και ως ταφικό παρεκκλήσι.

 

Άγιος Νικόλαος Πλανάς: Πράγματι, ο Άγιος Νικόλαος Πλανάς χειροτονήθηκε διάκονος στον συγκεκριμένο ναό στις 28 Ιουλίου 1879. Έζησε για πολλά χρόνια στην οδό Σωτήρος, ακριβώς απέναντι από την εκκλησία, συνδέοντας άρρηκτα την παρουσία του με την ενορία.

Αρχιτεκτονική & Φως: Ο ναός, που χρονολογείται στις αρχές του 11ου αιώνα, διαθέτει τον χαρακτηριστικό οκταγωνικό «αθηναϊκό» τρούλο. Τα στενά του παράθυρα δημιουργούν ιδιαίτερους φωτισμούς, ενισχύοντας την αίσθηση της πνευματικότητας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Η Εικόνα της «Νέας Κυράς»: Στο προσκυνητάρι του ναού φυλάσσεται η σπάνια εικόνα της Παναγίας της «Νέας Κυράς» (14ος αιώνας). Την εικόνα επιδιόρθωσε τον 17ο αιώνα ο κορυφαίος αγιογράφος της Κρητικής Σχολής, Εμμανουήλ Τζάνες.

Αρχαιολογικό Υπόβαθρο: Ο ναός είναι χτισμένος πάνω σε προγενέστερα θεμέλια, πιθανώς του 6ου αιώνα. Η χρήση αρχαίων μελών (spolia) και η ύπαρξη ρωμαϊκών κιόνων στο εσωτερικό του υποστηρίζουν την υπόθεση ότι το σημείο αποτελούσε σημαντικό λατρευτικό ή δημόσιο κέντρο από την αρχαιότητα.Επτανησιακή Παράδοση: Η ενορία διατηρεί ζωντανή την παράδοση της επτανησιακής ψαλμωδίας, η οποία, σε συνδυασμό με την πνευματική κληρονομιά του Παπα-Νικόλα Πλανά, δημιουργεί μια μοναδική κατανυκτική ατμόσφαιρα.  

 

Υπόγειες Δομές και Αρχαιολογικά Ευρήματα του Ναού

 

1. Ιερά Κειμήλια και Κρύπτες
Στο «εγκαίνιο» της Αγίας Τράπεζας, σε ειδική εντοιχισμένη κρύπτη, ανακαλύφθηκε μολύβδινη λειψανοθήκη με τα οστά του Αγίου Στεφάνου. Η εύρεση αυτή είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς τέτοιες κρύπτες προορίζονταν αποκλειστικά για τη φύλαξη των πολυτιμότερων κειμηλίων. Παρόλο που το παρεκκλήσι δεν είναι πλήρως υπόγειο, η αρχιτεκτονική του ενσωματώνει τμήματα του φυσικού βράχου, δημιουργώντας μια υποβλητική, σπηλαιώδη ατμόσφαιρα που ενισχύει τη μυσταγωγία του χώρου.

 

2. Μύθοι και Πραγματικότητα για τις Υπόγειες Στοές
Όπως συμβαίνει με πολλούς ναούς της Πλάκας, η λαϊκή παράδοση αναφέρει την ύπαρξη μυστικών στοών που συνέδεαν την εκκλησία με την Ακρόπολη ή γειτονικά μνημεία, όπως την Αγία Αικατερίνη. Ωστόσο, η αρχαιολογική έρευνα από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλεως Αθηνών δεν έχει επιβεβαιώσει την ύπαρξη οργανωμένου δικτύου μυστικών διόδων· οι ανασκαφές έχουν εντοπίσει κυρίως αρχαίους αγωγούς νερού και αποχετευτικά δίκτυα.

 

3. Το Πεισιστράτειο Υδραγωγείο και η Διαχείριση Υδάτων
Ένα από τα σπουδαιότερα ευρήματα στην άμεση γειτονιά του ναού είναι τμήματα του Πεισιστράτειου Υδραγωγείου (6ος αι. π.Χ.). Η περιοχή διατρέχεται από υπόγειους, λαξευμένους στον βράχο αγωγούς, οι οποίοι συνέλεγαν τα νερά από τον Υμηττό και την Ακρόπολη.

• Η Ιστορική Κρήνη: Η βρύση του 17ου αιώνα στον περίβολο του ναού αποτελεί το ορατό σημείο ενός ευρύτερου δικτύου υδροδότησης της Οθωμανικής περιόδου, το οποίο συνδεόταν με παλαιότερα ρωμαϊκά και βυζαντινά πηγάδια.
• Αποχετευτικό Δίκτυο: Κάτω από την οδό Κυδαθηναίων έχουν εντοπιστεί ίχνη αρχαίου αποχετευτικού αγωγού (αντίστοιχου του Μεγάλου Αγωγού της Αγοράς), ο οποίος προστάτευε τα θεμέλια των κτιρίων από την υγρασία και τις πλημμύρες. 
• ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΣΤΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ ΑΘΗΝΑ

 

Το Ιερό της «Καλλίστης» Αρτέμιδος στην Αθήνα (πιθανότατα στον Κεραμεικό) είναι ένας ξεχασμένος αρχαιολογικός χώρος που ταυτίζεται με επιγραφές και ευρήματα, αν και όχι τόσο γνωστό όσο άλλα ιερά της Αρτέμιδος, όπως αυτό της Μουνιχίας στον Πειραιά, της Ορθίας στη Σπάρτη ή το ιερό της Βραυρώνας, που ήταν σημαντικά κέντρα λατρείας της θεάς με δικές τους εορτές (Μουνίχια) και λειτουργίες, προσφέροντας άσυλο και οικονομικό ρόλο στην αρχαία Αθήνα

. Η λατρεία της περιελάμβανε αγώνες (ξόανα) και είχε σημαντικό ρόλο, παρόλο που δεν είναι τόσο γνωστό σήμερα.Σήμερα, λείψανα του ιερού δεν είναι ορατά ή δεν έχουν ανασκαφεί πλήρως. Ο ακριβής αρχαιολογικός χώρος του ιερού δεν είναι ευρέως προσβάσιμος ή αναγνωρίσιμος ως διακριτό μνημείο σήμερα, σε αντίθεση με άλλα ιερά της Αρτέμιδος, όπως αυτό στη Βραυρώνα ή στην Αυλίδα, τα οποία διατηρούνται σε καλύτερη κατάσταση.

Οι ιδιότητες της θεάς

Αρτέμιδος, ειδικά με τα προσωνύμια Καλλίστη (η Ωραιότερη) και Αρίστη (η Καλύτερη) που συναντώνται στο ιερό της Αθήνας, επικεντρώνονται κυρίως στη γυναικεία φύση και την προστασία των γυναικών.Στο ιερό της Αθήνας, η Άρτεμις Καλλίστη λατρευόταν ως προστάτιδα του γυναικείου αναπαραγωγικού κύκλου. Η Καλλιστώ: Υπάρχει στενή μυθολογική σύνδεση με την ηρωίδα (ή νύμφη) Καλλιστώ, η οποία μεταμορφώθηκε σε αρκούδα. Στην Αθήνα, το ιερό της θεάς βρισκόταν δίπλα στον τάφο της Καλλιστούς.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ο ΧΩΣΤΟΣ

 

Ο Άγιος Νικόλαος ο Χωστός είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στον σταθμό των Υπεραστικών Λεωφορείων (ΚΤΕΛ Κηφισού), στην ανατολική όχθη του ποταμού Κηφισού. Χρονολογείται από τον 16ο ή τον 17ο αιώνα. Πρόκειται για μικρό, μονόκλιτο ιερό ναό βασιλικού ρυθμού, με τρούλο. Ο νάρθηκας εξέχει και στις δύο πλευρές του κυρίως ναού. Η στέγη του ιερού είναι ημικυκλική.

Το προσωνύμιο «Χωστός» οφείλεται στην παλαιά κατακόμβη στην οποία είναι χτισμένος, ένα πολύ όμορφο και αρχαίο εύρημα. Η ύπαρξή του μάλιστα απέτρεψε την κατεδάφιση του ναού κατά τη διάρκεια εργασιών στην περιοχή: έσπασε μία πρώτη μικρή μπουλντόζα και στη συνέχεια μία μεγαλύτερη, τρομοκρατώντας τους εργάτες, οι οποίοι και τον άφησαν στη θέση του. Σε ίση απόσταση από τον Λόφο του Ιππείου Κολωνού και από την Εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Η Παναγίτσα στην Κολοκυνθού), βρίσκεται και η εκκλησία του Εσταυρωμένου (του Χριστού). Το πρώτο και μικρό εκκλησάκι του Εσταυρωμένου βρίσκεται επί της παλαιάς λεωφόρου Κολοκυνθούς, της σημερινής Λενορμάν.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΕΛΑΙΩΝΑ

 

 

 

 

                                                           ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗ

 

 Ένα από τα εκκλησάκια του Ελαιώνα, το οποίο κτίστηκε πάνω σε ερείπια ναού της θεάς Δήμητρας, ευτύχησε να βρίσκεται πάνω στον πανάρχαιο δρόμο και ν' απολαμβάνει ιδιαίτερες τιμές. Σύμφωνα με την παράδοση, το εκκλησάκι κτίστηκε τον 9ο μ.Χ. αιώνα από την αυτοκράτειρα Θεοδοσία, επάνω στον αρχαίο ναό.

Ο Αλέξανδρος Μποφίλας, στο βιβλίο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας «Ωραίο, φρικτό κι απέριτο τοπίον», αναφέρει ότι ο Ι. Ναός Αγίου Σάββα ήταν στη «θέση Ιερής Συκιάς και Ναού Δήμητρας» (σελ. 109-119). Η ιερή συκιά, που έδωσε στον Φύταλο η Δήμητρα, φέρεται να ήταν ακόμα ζωντανή την εποχή του Παυσανία. Βρισκόταν κοντά στην Ιερά Οδό και χρησίμευε ως προσωρινή στάση κατά τη διάρκεια της πομπής προς την Ελευσίνα, τη 19η Βοηδρομιώνος. Η φροντίδα της είχε ανατεθεί στους Ελευσίνιους ιερείς της Δήμητρας. Ανήγειραν μια κατασκευή για να την προστατεύσουν και φρόντιζαν για τη συντήρηση και επιδιόρθωση τυχόν ζημιών.

Σύμφωνα με μια διαφορετική παράδοση, η Αθηνά έδωσε το σύκο στους Αθηναίους ως παρηγοριά όταν θρηνούσαν την αρπαγή της Περσεφόνης από τον Άδη. Στην περιοχή αυτή λένε ότι ο Φύταλος φιλοξένησε τη Δήμητρα και ότι η θεά, για να του ανταποδώσει τη φιλοξενία, του έδωσε το δέντρο της συκιάς. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το επίγραμμα που αναγραφόταν στον τάφο του: «Εδώ ο βασιλιάς και ήρωας Φύταλος δέχτηκε τη σεβάσμια Δήμητρα, που αποκάλυψε τον πρώτο καρπό δέντρου που το γένος των θνητών ονομάζει ιερή συκιά. Από τότε, στο γένος του Φύταλου αποδίδονται άφθαρτες τιμές».

Αναφορά κάνει και ο Παυσανίας στα Αττικά: «Υπάρχει επίσης βωμός του Ζεφύρου και ιερό της Δήμητρας και της Κόρης, όπου τιμώνται μαζί και η Αθηνά και ο Ποσειδών. Στο μέρος αυτό λένε πως ο Φύταλος είχε δεχτεί στο σπίτι του τη Δήμητρα και πως η θεά τους έδωσε σε αντάλλαγμα το οπωροφόρο δέντρο της συκιάς».

Η μικρή εκκλησία του Αγίου Σάββα έχει εντοιχισμένα μάρμαρα που ανήκουν σε μνημεία της Ιεράς Οδού.

Οι πληροφορίες που έχουμε για τον Ελαιώνα επί Βυζαντίου είναι άμεσα συνυφασμένες με τη διαχείρισή του και τις γαιοκτησίες των διαφόρων εκκλησιαστικών ιδρυμάτων. Έως και σήμερα, στον ευρύτερο χώρο του Ελαιώνα, ως απομεινάρια εκείνης της κατάστασης, συναντώνται τα παρακάτω μοναστήρια, εκκλησίες και αγιάσματα:

                                                            

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΝΑΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ.

 

Ο βυζαντινός ναός των Ταξιαρχών βρίσκεται στη σημερινή πλατεία Ψαρούς στον Κορυδαλλό του Νομού Αττικής, στη ΝΔ γωνία του μεγαλύτερου νεότερου ναού των Ταξιαρχών. Πρόκειται για τρίκοχο, μονόχωρο ναό ο οποίος επεκτείνεται προς τα δυτικά με ένα νάρθηκα. Μαρτυρίες σχετικά με το χρόνο ίδρυσης και τον κτήτορα του ναού δεν υπάρχουν. Οι ανασκαφές , όμως, πού πραγματοποιήθηκαν στο εσωτερικό του ναού αποκάλυψαν παλαιότερα θεμέλια στην περιοχή του νάρθηκα, Καθώς Και ένα βυζαντινό νόμισμα-φόλλις πού πιθανότατα τοποθετείται στα τέλη του 10ου ή στις αρχές του 11ου αιώνα. Επίσης μετά την Καθαίρεση του νότιου εσωτερικού τοίχου του νάρθηκα, παρουσιάστηκε τόξο –Καμάρα- αποτελούμενο από αργούς λίθους. Όλα τα στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα υπήρχε προέκταση του ναού δυτικά ήδη από τί βυζαντινή περίοδο. Αγίας Τράπεζας αποτελούσε ένας οκταγωνικός κιονίσκος, που διατηρήθηκε Και αποτελεί τί βάση της σημερινής Αγίας Τράπεζας του βυζαντινού ναού, μπροστά από την όποια εντοπίσετε Και μία μικρή κρύπτη, βάθους περίπου ενός μέτρου, εντός της οποίας φυλάσσονται οστά, πιθανόν ιερά λείψανα!!Οι ανασκαφές επίσης φέρνουν  στο φώς τμήματα λαξευμένων Και σκαλιστών μαρμάρων, πού ίσως αποτελούσαν τμήματα του βυζαντινού μαρμάρινου τέμπλου, ο ναός θεωρείτε θαυματουργός και όπως μας πληροφορούν οι ιερής  στης 1 Φεβρουαρίου 2014 .

 

Ήταν η ημερομηνία που είχε οριστεί  η τέλεση της πρώτης θείας λειτουργίας ύστερα από την αποκατάσταση του ιστορικού Ιερού Ναού μας ,των Ασωμάτων Ταξιάρχων Κορυδαλλού   (10ος αι μ.Χ.).το πρωί όταν ένας συνεργάτης φωτογράφησε εξωτερικά τον ιστορικό Ναό σε σημείο που εσωτερικά δεν δικαιολογούταν η εμφάνιση όσων πρόεκυψαν στη φωτογραφία .Ο αναμμένος εσωτερικά πολυέλαιος απεικονίστηκε και το σημαντικότερο ήταν η θαυμαστή φανέρωση του Αρχαγγέλου (Πανορμίτη Μιχαήλ) που ήλθε στο Ναό Του για να σηματοδοτήσει τη ζωντανή παρουσία Του.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ