ΑΛΣΟΣ ΣΥΓΓΡΟΥ ΕΝΑΣ ΤΟΠΟΣ ΔΥΝΑΜΗΣ.

 

 

Το Άλσος Συγγρού (γνωστό και ως Κτήμα Συγγρού) αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους «πνεύμονες» πρασίνου της Αττικής και το μοναδικό εναπομείναν φυσικό δάσος στο λεκανοπέδιο. Η ιστορία του ξεκινά ουσιαστικά τον 19ο αιώνα και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ζωή του εθνικού ευεργέτη Ανδρέα Συγγρού και της συζύγου του, Ιφιγένειας.

Από το οθωμανικό τσιφλίκι στην έπαυλη του Τσίλλερ
Πριν περιέλθει στην ιδιοκτησία του Συγγρού, η έκταση αποτελούσε οθωμανικό τσιφλίκι στην περιοχή των Αναβρύτων. Στη συνέχεια αγοράστηκε από τον Βρετανό αρχαιολόγο Steinhauer (για τη διεξαγωγή ανασκαφών) και αργότερα από τον συμπατριώτη του, Will. Η εμβληματική έπαυλη του κτήματος σχεδιάστηκε από τον φημισμένο αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ και κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως εξοχική κατοικία του ζεύγους Συγγρού. Μετά τον θάνατο του Ανδρέα το 1899, η Ιφιγένεια παρέμεινε εκεί για περισσότερα από 20 χρόνια. Με τον θάνατό της το 1921, κληροδότησε το κτήμα στην τότε Ελληνική Γεωργική Εταιρεία.

Αρχαιολογική σημασία και ο Δήμος Αθμονέων
Η περιοχή παρουσιάζει ίχνη κατοίκησης από τους προϊστορικούς χρόνους. Στην αρχαιότητα ανήκε στον Δήμο Αθμονέων (το σημερινό Μαρούσι), οι κάτοικοι του οποίου ήταν γνωστοί για τη γεωργική τους δραστηριότητα και τη λατρεία της Αμαρυσίας Αρτέμιδος.

Εντός του κτήματος, στη θέση Ανάβρυτα, έχουν εντοπιστεί στοιχεία αρχαίου νεκροταφείου, με συνολικά εννέα τάφους και τρία επιτύμβια ανάγλυφα που χρονολογούνται κυρίως στον 4ο αιώνα π.Χ. Το σημαντικότερο εύρημα είναι μια μαρμάρινμη επιτύμβια λήκυθος με την επιγραφή «ΦΡΑΣΙΑΣ ΑΘΜΟΝΕΥΣ». Το εύρημα αυτό ταυτίζει οριστικά την τοποθεσία με τον αρχαίο δήμο.

Η συμβολική σημασία των ευρημάτων
Στην αρχαιότητα, η αναγραφή του ονόματος σε ένα μνημείο δεν ήταν απλή σήμανση, αλλά μια πράξη διασφάλισης της «υστεροφημίας», απαραίτητη για την ειρήνη της ψυχής στον Κάτω Κόσμο. Η προσθήκη του εθνικού «Αθμονεύς» συνέδεε τον θανόντα με την ιερή γη των προγόνων του. Παράλληλα, το ανθέμιο που σώζεται στο κτήμα —χαρακτηριστικό διακοσμητικό τέτοιων μνημείων— συμβολίζει την άνθηση της ζωής μετά θάνατον και την αιώνια αναγέννηση της φύσης, προσδίδοντας μια μεταφυσική διάσταση στον χώρο.

ΥΓ.Το εύρημα της λήκυθου με την επιγραφή «ΦΡΑΣΙΑΣ ΑΘΜΟΝΕΥΣ» είναι το "κλειδί" που ξεκλειδώνει την ιστορική συνέχεια του χώρου, επιβεβαιώνοντας ότι το Μαρούσι παραμένει ζωντανό στο ίδιο σημείο για χιλιάδες χρόνια.Η αναφορά σου στο ανθέμιο και την υστεροφημία δίνει μια ποιητική χροιά στο δάσος· δεν είναι απλώς ένας χώρος αναψυχής, αλλά ένα σημείο όπου η φύση και η μνήμη συναντιούνται.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ-2006.