Η ΔΙΕΘΝΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΣΗΜΕΝΙΩΝ ΛΥΚΩΝ.

 

Η Μυστική Αδελφότητα των Ασημένιων Λύκων: Δίκτυα Ισχύος σε Ελλάδα και Ευρώπη

 

 

Η μυστική αδελφότητα των «Ασημένιων Λύκων» δραστηριοποιείται σε Ευρώπη και Ελλάδα, λειτουργώντας υπό το προκάλυμμα ποικίλων σύγχρονων μοντέλων σκέψης. Η παρουσία τους εκδηλώνεται στα κέντρα λήψης αποφάσεων της Ευρώπης και των ΗΠΑ, κυρίως στον χώρο της υψηλής πολιτικής και της γεωστρατηγικής.

 

Το Σύμβολο και ο Κώδικας τους :

                                                                             

Τα υψηλόβαθμα στελέχη της φέρουν πάντοτε στο δεξί τους χέρι ένα δαχτυλίδι με τη μορφή λύκου. Στην εσωτερική τους  παράδοση, ο λύκος ως  (totem) συμβολίζει την απόλυτη ατομική ανεξαρτησία σε απόλυτη αρμονία με την πίστη στην αγέλη. Το ασήμι, ως μέταλλο, υποδηλώνει την ενόραση και την πνευματική θωράκιση απέναντι σε «απόκρυφες» και δόλιες επιθέσεις.

 

Η Δομή και η Δράση:

Λειτουργώντας ως «αόρατο δίκτυο», η αδελφότητα που εφαρμόζει ιπποτικούς κώδικες τιμής και απόλυτης ενότητας. Όπως ο λύκος φυλάει τα περάσματα του δάσους, έτσι και οι ηγέτες της ομάδας προστατεύουν τα μέλη τους από τους «ψιθύρους της νύχτας» και την κοινωνική αποσύνθεση.

•  Συνδέονται με τους μύθους της Βόρειας Ιταλίας για τους «φύλακες» που μάχονταν μεταφυσικές απειλές.
• Εμφανίζονται ως δίκτυο προστασίας των πολιτών απέναντι στις δολοπλοκίες των ισχυρών.
• Συχνά χρησιμοποιούν ως «βιτρίνα» οικολογικές οργανώσεις (π.χ. για τη διατήρηση του λύκου) ή ακτιβιστικά κινήματα, προωθώντας αθόρυβα την κοινωνική συνοχή .

Μετά από 25 χρόνια ενασχόλησης και μια μυστική συνάντηση με μέλη αυτής της ομάδας ισχύος, οι πληροφορίες που παραθέτω αποτελούν μόλις το «3%» της συνολικής γνώσης που κατέχω. Σκοπός μου  να αναφερθούν ομάδες- πρόσωπα που δρουν υπέρ της ανθρωπότητας, αλλά και η ανάδειξη της αόρατης δύναμης που διατηρεί την ισορροπία στον σύγχρονο κόσμο, χωρίς να προδίδω τους δεσμούς συνεργασίας με τις δυνάμεις του αποκρυφισμού και της γεωπολιτικής.

Ο Λύκος ως Σύμβολο της Ισχύος τους, αποτελεί μέρος τους έως μέσω  στους Ιπποτικούς Κώδικες  και στη Σύγχρονη Δικτύωση

Ο ασημένιος λύκος για τα μέλη, συμβολίζει την απόλυτη ενότητα και την προστασία των μελών μιας ομάδας, παραπέμποντας απευθείας στους μεσαιωνικούς ιπποτικούς κώδικες τιμής. Αποτελεί τη θωράκιση απέναντι στις «απόκρυφες» και δόλιες επιθέσεις. Στη μεσαιωνική εικονογραφία για εκείνους , ο λύκος ενσάρκωνε την απόλυτη εγρήγορση: χάρη στην ικανότητά του να βλέπει στο σκοτάδι, θεωρούνταν ο προστάτης που δεν κοιμάται ποτέ – μια ιδιότητα που ασπάζονται μέχρι σήμερα τα μέλη αυτής της παγκόσμιας «αδελφότητας». Όπως ο λύκος φυλάει τα περάσματα του δάσους, έτσι και ο ηγέτης οφείλει να προστατεύει τους δικούς του από τους «ψιθύρους» της νύχτας.

Ιστορικές αναφορές όπως  Οι Benandanti ίσως πρέπει να ταυτίσουν!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο κώδικας των «Καλών Περιπατητών» (Benandanti) του 16ου και 17ου αιώνα στη Βόρεια Ιταλία. Επρόκειτο για μια ομάδα που πίστευε ότι οι ψυχές των μελών της εξέρχονταν τη νύχτα, συχνά με τη μορφή ζώων (όπως ο λύκος), για να πολεμήσουν μάγους και να σώσουν τις σοδειές. πράττοντας ορισμένες τακτικές  η απόκρυφες τεχνικές που πράττουν τα μέλη πολεμιστές είναι το βάδισμα!Γιαυτους  δεν θεωρείται απλή σωματική άσκηση, αλλά ένα εργαλείο για την αλλαγή της συνειδητότητας και τη σύνδεση με το περιβάλλον τακτικές τους .Μια απόκρυφη τεχνική που κάνουν  περιλαμβάνει τον σχεδιασμό σιγιλλίων (μαγικών συμβόλων) μέσω της διαδρομής που ακολουθεί κανείς. Ο ασκούμενος οραματίζεται ή σχεδιάζει στον χάρτη ένα σύμβολο και το "ενεργοποιεί" περπατώντας πάνω στις γραμμές του στην πραγματική πόλη ή φύσο.Η το

Βάδισμα σε Λαβύρινθο-Η χρήση λαβυρίνθων (όχι ως γρίφων, αλλά ως μονοπατιών) αποτελεί αρχαία εσωτερική πρακτική. Ο σκοπός είναι η εσωτερική κάθαρση: καθώς προχωράς προς το κέντρο, απελευθερώνεις σκέψεις, και καθώς επιστρέφεις, ενσωματώνεις τη νέα γνώση.  συγκεκριμένες στάσεις χεριών, όπως το κοσμικό mudra (το αριστερό χέρι αγκαλιάζει το δεξί στο ύψος του στήθους), και απαιτεί απόλυτο συγχρονισμό του βήματος με την αναπνοή για την επίτευξη κατάστασης κενού. ξυπόλυτο περπάτημα, όπου ο ασκούμενος επιδιώκει την άμεση επαφή με τη γη για να "αποφορτίσει" την αρνητική ενέργεια και να συντονιστεί με τις δονήσεις του πλανήτη.  κάθε βήμα οραματίζεται ως ένα "φιλί" στη γη, με σκοπό τη θεραπεία της σύνδεσης ανθρώπου-φύσης και την ανάπτυξη βαθιάς ενσυνειδητότητας. Πλήρης επίγνωση της κίνησης του ποδιού (σήκωμα, προώθηση, πάτημα κ.λπ.).Επανάληψη λέξεων-κλειδιών κατά τη διάρκεια του βαδίσματος για τη διατήρηση της μαγικής πρόθεσης.

 

Φυσικά και υπάρχει η σύγχρονη μετεξέλιξη των  ιδεών που θα μπορούσαν να συνδεθούν, σε ένα πολιτικό-κοινωνικό δίκτυο προστασίας στην Ευρώπη αποτελεί μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προέκταση της παράδοσης.

 

 

Η Αγέλη ως Μοντέλο Επιβίωσης

 

Σε αυτή τη δομή, η ενότητα της ομάδας παραλληλίζεται με την αγέλη. Ο λύκος δεν κυνηγά ποτέ μόνος για προσωπική δόξα, αλλά για την επιβίωση της «οικογένειας».

•  Διατηρούνται παραδόσεις για ομάδες ισχύος που, μέσω απόκρυφων τεχνικών, «μεταμορφώνονταν» σε λύκους για να εξουδετερώσουν μεταφυσικές απειλές που κατέστρεφαν την κοινωνική συνοχή. Άλλο υπονοούμενο που ο αναγνώστης ας φανταστή ότι κρίνει!

Η δημιουργία δικτύων προστασίας για πολίτες που πλήττονται από δολοπλοκίες, συχνά χρησιμοποιεί τον λύκο ως σύμβολο του αδάμαστου πολίτη που αρνείται να υποταχθεί σε έναν διεφθαρμένο άρχοντα.

Κατά μια «διαβολική» σύμπτωση, οργανώσεις όπως η European Alliance for Wolf Conservation και η ιταλική Io non ho paura del lupo προωθούν τη συμβίωση ανθρώπου και φύσης. Ωστόσο, στη θεωρία της εξουσίας, είναι γνωστό ότι περιβαλλοντικά think tanks μπορούν να λειτουργήσουν ως «προπέτασμα» για βαθύτερες κοινωνικές και πολιτικές ζυμώσεις.

Στον σύγχρονο αντιφασιστικό ακτιβισμό, το σύνθημα "Only You Can Prevent Fascism" συνοδεύεται συχνά από τη μορφή του λύκου, συμβολίζοντας την ατομική επαγρύπνηση. Παράλληλα, στην πιο σκοτεινή πλευρά, ομάδες όπως το Abraxas Foundation του Boyd Rice, χρησιμοποιούν τον λύκο ως σύμβολο του Κοινωνικού Δαρβινισμού και της άγριας φύσης του ανθρώπου.

• Στην Ιταλία: Διατηρούνται παραδόσεις για ομάδες ισχύος που, μέσω απόκρυφων τεχνικών, «μεταμορφώνονταν» σε λύκους για να εξουδετερώσουν μεταφυσικές απειλές που κατέστρεφαν την κοινωνική συνοχή.ο αναγνώστης ας θυμηθεί παραδείγματα με της τεχνικές της ομάδας δύναμης που ανέφερα πιο πάνω!
• Στην Ισπανία ίσως τυχαία: Η δημιουργία δικτύων προστασίας για πολίτες που πλήττονται από δολοπλοκίες, συχνά χρησιμοποιεί τον λύκο ως σύμβολο του αδάμαστου πολίτη που αρνείται να υποταχθεί σε έναν διεφθαρμένο άρχοντα.

Σύγχρονη Πραγματικότητα και «Προπετάσματα? »

 

 

 

Ο Λύκος στον Ακτιβισμό και τον Αποκρυφισμό

 

Στον σύγχρονο αντιφασιστικό ακτιβισμό, Κατά μια «διαβολική» σύμπτωση  , το σύνθημα "Only You Can Prevent Fascism" συνοδεύεται συχνά από τη μορφή του λύκου, συμβολίζοντας την ατομική επαγρύπνηση. Παράλληλα, στην πιο σκοτεινή πλευρά, ομάδες όπως το Abraxas Foundation του Boyd Rice, χρησιμοποιούν τον λύκο ως σύμβολο του Κοινωνικού Δαρβινισμού και της άγριας φύσης του ανθρώπου.Το αν δρουν η όχι σε αυτούς τους χώρους ?Ποιος ξέρει!

«Στη Γερμανία, η Αδελφότητα των Ασημένιων Λύκων ταυτίζεται με τους Λύκους του Οντίν, οι οποίοι ενσαρκώνουν την πίστη και την προστασία. Μέλη της Αδελφότητας λέγεται ότι παρεισφρέουν μυστικά σε αποκρυφιστικές ομάδες δράσης, προωθώντας τον συμβολισμό του λύκου ως μέσο επιστροφής στις αρχέγονες "ρίζες" και τη φύση.

Ο μύστης της Αδελφότητας, μέσω απόκρυφων τελετουργικών, "καλεί" το πνεύμα του λύκου για να εξασφαλίσει προστασία κατά τη διάρκεια του αστρικού ταξιδιού ή για να αποκαλύψει κρυμμένες αλήθειες. Στο πλαίσιο αυτό, η μεταμόρφωση σε λύκο δεν θεωρείται κατάρα, αλλά μια προηγμένη μαγική τεχνική. Πιστεύεται ότι τις νύχτες η ψυχή τους απελευθερώνεται από το σώμα με τη μορφή λύκου, ώστε να πολεμήσει δαίμονες και να προστατεύσει τη σοδειά, την ανθρωπότητα και τα παιδιά.

Κατά τις τελετουργίες τους, οι μύστες φορούν δέρματα λύκου η σύμβολα με την μορφή του σε ασημένιο χρώμα, πιστεύοντας ότι μέσω της πράξης , το πνεύμα του ζώου εισέρχεται μέσα τους, καθιστώντας τους ατρόμητους στη μάχη. Παράλληλα, μια βαθιά αλχημιστική τους πεποίθηση τους ορίζει τον "Ασημένιο Λύκο" ως σύμβολο της διαδικασίας καθαρισμού των μετάλλων: αντιπροσωπεύει το αντιμόνιο, το οποίο "καταβροχθίζει" τις ακαθαρσίες του χρυσού. Πρόκειται για το στάδιο της "θυσίας" του άγριου ενστίκτου, προκειμένου να αναδυθεί η καθαρή πνευματική ουσία.»

Η Σημασία του Συμβόλου του Λύκου σε ασημένια μορφή για εκείνους , συμβολίζει την ικανότητα της επιβίωσης και της ανάπτυξης στις πιο σκληρές συνθήκες (χιόνι, πείνα, απομόνωση). Είναι ο «αδάμαστος» που αρνείται την εξημέρωση. Στον εσωτερισμό, αυτό μεταφράζεται ως η εσωτερική δύναμη του ατόμου να παραμένει αυθεντικό, παρά τις κοινωνικές πιέσεις και τον κομφορμισμό.

Σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς, ο λύκος αποτέλεσε το απόλυτο σύμβολο του πολεμιστή και του καθοδηγητή-

• Ρώμη: Η Λύκαινα που θήλασε τον Ρωμύλο και τον Ρέμο συμβολίζει τη δύναμη που γεννά, τρέφει και προστατεύει αυτοκρατορίες.
• Σκανδιναβοί: Οι Ulfhednar ήταν οι επίλεκτοι πολεμιστές του Όντιν που αντλούσαν τη δύναμή τους από το πνεύμα του λύκου, παραμένοντας ατρόμητοι στο πεδίο της μάχης.
• Ινδιάνοι: Για πολλές φυλές (όπως οι Τσερόκι), ο λύκος είναι ο «Ιχνηλάτης». Είναι ο δάσκαλος που δείχνει τον δρόμο και προστατεύει την πνευματική γνώση της φυλής, αντιπροσωπεύοντας τη δύναμη του ενστίκτου και την ικανότητα να «διαβάζει» κανείς τις καταστάσεις πριν αυτές εκδηλωθούν.

Στην προσωπική διαδρομή του μέλους, ο λύκος αντιπροσωπεύει τη δύναμη του ατόμου που χαράζει το δικό του μονοπάτι μακριά από τη μάζα. Είναι το οικουμενικό σύμβολο της ελευθερίας, της αυτονομίας και της απόλυτης αυτάρκειας.

 

Πολιτικά  και Υπαινιγμοί

 

 

Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι: Ο εκλιπών υπερεθνικιστής ηγέτης του LDPR συχνά παρομοίαζε τον εαυτό του με λύκο που επιτίθεται στη Δύση. Με τη ρητορική του, παρουσιαζόταν ως ένας «μοναχικός λύκος» της ρωσικής πολιτικής, που δεν φοβόταν να εκστομίσει την αλήθεια ενάντια στην ελίτ.

Βλαντιμίρ Πούτιν: Ο Ρώσος πρόεδρος εμφανίζεται συχνά με τους «Λύκους της Νύχτας», χρησιμοποιώντας την εικόνα του ζώου για να προβάλει το προφίλ του «alpha male» ηγέτη και προστάτη των ορθόδοξων αξιών, συνδέοντας την πολιτική του με την αγριότητα και την πίστη της αγέλης.

Εμανουέλ Μακρόν: Έχει παρομοιαστεί με λύκο λόγω του τρόπου που κατέλαβε την εξουσία το 2017. Περιγράφεται ως ένας πολιτικός θηρευτής που διέλυσε τα παραδοσιακά κόμματα. Παράλληλα, υπέγραψε το Εθνικό Σχέδιο για τον Λύκο (Plan Loup), προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στην προστασία του είδους και τα αιτήματα των κτηνοτρόφων.

Φρανσουά Μιτεράν: Οι εχθροί του τον αποκαλούσαν «λύκο» λόγω της μυστικοπάθειας και της πολιτικής του σκληρότητας. Χαρακτηρίστηκε από την ικανότητα να «κατασπαράζει» τους εσωκομματικούς του αντιπάλους, δρώντας ως μοναχικός στρατηγός.

Ρόζα Λούξεμπουργκ: Η εμβληματική επαναστάτρια αναφερόταν συχνά στις επιστολές της (Rosa-Luxemburg-Stiftung) στη φύση, βλέποντας στον λύκο μια αθωότητα που το σύστημα καταπνίγει. Για εκείνη, η συμπόνια προς όλα τα όντα ήταν αδιαίρετο κομμάτι του σοσιαλισμού. Δεν λέω τίποτα περισσότερο από σύμπτωσης . ο αναγνώστης ας θεώρηση ότι πρέπει!!!

 

 

Η Αδελφότητα και η Ελλάδα:

 

Τα μέλη της ομάδας ισχύος των «Ασημένιων Λύκων» έχουν αφήσει σαφείς υπαινιγμούς για συγκεκριμένο Ευρωπαίο πολιτικό —ο νοών νοείτω. Η εστίαση στην ενότητα και την προστασία υποδηλώνει μια δομή που επιδιώκει τη διακυβέρνηση μέσα από έναν κώδικα τιμής, ακατάληπτο για το ευρύ κοινό. Η αδελφότητα δρα και στην Ελλάδα· μέσω των «τακτικών της σιωπής», υπήρξε συνεργασία και υποστήριξη σε δράσεις μου στον χώρο του αποκρυφισμού και της κοινωνικής προσφοράς και της ερευνάς του ασυνηθήστου. Οι αποκαλύψεις αυτές αφορούν γεγονότα μιας εικοσαετίας πριν και αποτελούν μόλις το 3% των καταστάσεων που αναφέρω.

 

 

ΥΓ.1-Ο Λύκος ως Σύμβολο Ισχύος: Από τους Ιπποτικούς Κώδικες στη Σύγχρονη Δικτύωση

 

ΥΓ.2-Ülfhednar: Πρόκειται για την αδελφότητα των πολεμιστών που φορούσαν δέρματα λύκου (παρόμοιοι με τους Berserkers που φορούσαν δέρματα αρκούδας). Πίστευαν ότι μέσω της ιεράς μανίας, το πνεύμα του ζώου έμπαινε μέσα τους, καθιστώντας τους ατρόμητους.

 

ΥΓ.-3Η Δυαδικότητα του Φωτός και του Σκότους: Στην ελληνική μυθολογία, ο λύκος συνδέεται με τον Λύκειο Απόλλωνα, το φως και τη λογική, αλλά και με τον Λυκάονα, την άγρια, πρωτόγονη φύση του ανθρώπου Britannica - Apollo.

 

ΥΓ.-4μια αθέατη πλευρά της εξουσίας, όπου ο «κώδικας τιμής» και η σιωπή υπερβαίνουν την τυπική πολιτική. Η σύνδεση αυτή με τον χώρο του αποκρυφισμού και της αναζήτησης δείχνει πως ο λύκος δεν είναι μόνο θηρευτής, αλλά και φύλακας γνώσης.

 

 

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΟΥ ΣΗΡΑΓΓΟΥ.(ΠΕΙΡΑΙΑΣ)

 

«Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ο Σήραγγος ήταν τοπικός ήρωας του Πειραιά και ο οικιστής του ομώνυμου σπηλαίου. Η ίδρυση ενός ηρώου (ιερού αφιερωμένου σε ήρωα) εντός του σπηλαίου κατέστησε τον χώρο σημείο λατρείας που επιβίωσε για αιώνες. Τα ευρήματα στα δάπεδα υποδηλώνουν λατρευτικές πρακτικές σχετιζόμενες με τη θάλασσα και τον κάτω κόσμο, με κύρια δράση τις λουτρικές τελετουργίες.

Το Σηράγγιο διέθετε λαξευμένους θαλάμους με εγκαταστάσεις λουτρών, τα οποία στην αρχαιότητα εξυπηρετούσαν τόσο πρακτικούς όσο και θρησκευτικούς σκοπούς. Οι πιστοί χρησιμοποιούσαν το νερό για να "καθάρουν" σώμα και ψυχή πριν από τις λατρευτικές πράξεις, ενώ προσέφεραν αντικείμενα και επιγραφές ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον ήρωα.

Τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά (όπως της Σκύλλας ή του άρματος) δεν αποτελούσαν απλή διακόσμηση, αλλά ένα συμβολικό σκηνικό για τελετές που συνδέονταν με το θαλάσσιο στοιχείο. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, ο χώρος λειτούργησε ως βαλανείο (δημόσιο λουτρό) αποκτώντας κοινωνικό χαρακτήρα, χωρίς όμως να χάσει την ιερότητά του, διατηρώντας έναν απόηχο των αρχαίων καθαρμών.

Ως αινιγματική μορφή της πειραϊκής μυθολογίας, ο Σήραγγος παραμένει στενά συνδεδεμένος με την αρχέγονη ιστορία του λιμανιού. Πιθανότατα υπήρξε ένας χθόνιος ήρωας, θεότητα της γης και του νερού, καθώς το Σηράγγιο αποτελούσε για τους αρχαίους μια πύλη επικοινωνίας με τον κόσμο των πνευμάτων.»

Ο Σήραγγος ήταν ένας χθόνιος ήρωας, άμεσα συνδεδεμένος με τις πηγές και τις υπόγειες διόδους. Στο εσωτερικό του ομώνυμου σπηλαίου στον Πειραιά υπήρχε ιερό (ηρώο) αφιερωμένο σε αυτόν, ενώ οι ανασκαφές του Ι. Χ. Δραγάτση έφεραν στο φως βωμούς και αναθηματικές επιγραφές που επιβεβαιώνουν τη λατρευτική χρήση του χώρου.

Λατρεία και Συμβολισμοί:

• Συνλατρεία: Ο Σήραγγος μοιραζόταν τον χώρο με τον Απόλλωνα (στον οποίο ήταν αφιερωμένος ένας από τους θαλάμους), τις Νύμφες και τον Πάνα, λόγω της φύσης του σπηλαίου ως υγρού και σκιερού μέρους.
• Ετυμολογία: Το όνομά του προέρχεται από τη ρίζα «σήραγξ» (τρύπα, κοιλότητα, τεχνητή σήραγγα). Σύμφωνα με την ιστορική καταγραφή του Πειραιά, η λέξη περιγράφει τις λαξευτές κατασκευές που απαντώνται στην περιοχή.
• Μυθολογικές Συγγένειες: Συχνά παραλληλίζεται με τον Σύριγγο (την οντότητα που συνδέεται με τον αυλό του Πανός). Παρά τις διαφορές τους, η ετυμολογική συγγένεια (σήραγξ - σύριγξ) οδηγεί σε κοινές λατρευτικές αναφορές σε σπήλαια.

Η Κληρονομιά των Μινυών:
Το όνομα αποτελεί πολιτισμικό «αποτύπωμα» της παράδοσης των Μινυών, οι οποίοι ονόμαζαν τα έργα και τους οικιστές τους με βάση τη λαξευτική τους τέχνη. Ως θεότητα της γης και του νερού, ο Σήραγγος μετέτρεπε το Σηράγγιο σε δίαυλο επικοινωνίας με τις χθόνιες δυνάμεις, συνδυάζοντας την κάθαρση μέσω του υγρού στοιχείου με τον σεβασμό προς τους προγόνους.

Θα ήθελες να εστιάσουμε περισσότερο στην αρχιτεκτονική των λουτρών που ανακαλύφθηκαν στο σημείο ή στη σύνδεση του σπηλαίου με τον Θεμιστοκλή.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. 

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΘΡΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ.

 

Η Μυστηριακή Λατρεία του Μίθρα στον Αρχαίο Πειραιά

Η ιστορία του Πειραιά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις μυστηριακές λατρείες της αρχαιότητας, με εξέχουσα αυτή του Μίθρα, ενός θεού ινδοϊρανικής προέλευσης. Τα αρχαιολογικά ευρήματα στο λιμάνι υποδηλώνουν την ύπαρξη κρυφών τελετουργιών που μετέφεραν έμποροι και στρατιώτες μέσω των θαλάσσιων οδών.

Το Ιερό Σπήλαιο και οι Δοκιμασίες

Οι πιστοί συγκεντρώνονταν στα λεγόμενα Μιθραία, υπόγειες στοές ή σπηλαιώδεις χώρους, όπου υποβάλλονταν σε σκληρές, συχνά τρομακτικές, δοκιμασίες μύησης. Αν και τα πιο γνωστά Μιθραία στην Αττική εντοπίζονται στην Ελευσίνα και την Αθήνα, η στρατηγική θέση του Πειραιά εξηγεί την έντονη παρουσία της λατρείας στην περιοχή.

Αρχαιολογικές Μαρτυρίες

Στις ανασκαφές του Πειραιά έχει βρεθεί ένα σπάνιο περίαπτο (φυλακτό) από πράσινο ιασίτη. Το εύρημα φέρει σύμβολα μιας συγκρητιστικής γνωστικιστικής λατρείας και θεωρείται κατάλοιπο των οπαδών του Μίθρα. Επιπλέον, πρόσφατες ανασκαφές (συμπεριλαμβανομένων των έργων του Μετρό Πειραιά) έφεραν στο φως αντικείμενα καθημερινής χρήσης με ηλιακά σύμβολα, τα οποία ταυτίζονται με τον Μίθρα-Ανίκητο Ήλιο (Sol Invictus).

Ο Μυστικιστικός Χαρακτήρας και οι Τελετουργίες

Ο Μιθραϊσμός ήταν μια αυστηρά ανδροκρατούμενη λατρεία με δομή που βασιζόταν σε πέντε πυλώνες:

1. Ταυροκτονία: Η κεντρική απεικόνιση του Μίθρα να θυσιάζει έναν ταύρο, συμβολίζοντας τη δημιουργία και τη γονιμότητα.
2. Επτά Βαθμοί Μύησης: Μια πνευματική κλίμακα επτά σταδίων (π.χ. Κόραξ, Λέων, Πέρσης, Πατήρ), όπου κάθε βαθμός αντιστοιχούσε σε έναν πλανήτη.
3. Κοινά Γεύματα: Τελετουργικά δείπνα που λάμβαναν χώρα εντός του ιερού, με τους μυημένους να κάθονται σε κτιστούς πάγκους (podia).
4. Υπόγεια Ιερά: Η χρήση σκοτεινών χώρων που προσομοίωναν σπήλαια για την ενίσχυση του μυστικιστικού χαρακτήρα.
5. Ηθικός Κώδικας: Η προώθηση της αδελφοσύνης, της αυτοπειθαρχίας και της πίστης στον όρκο, στοιχεία που κατέστησαν τη λατρεία ιδιαίτερα δημοφιλή στις ρωμαϊκές λεγεώνες.

Στον Πειραιά, επιγραφές που αναφέρουν «θιασώτες» επιβεβαιώνουν ότι ο Μιθραϊσμός συνυπήρχε αρμονικά με άλλες ανατολικές θεότητες, όπως η Κυβέλη και ο Άμμων Δίας, δημιουργώντας ένα μοναδικό πολυπολιτισμικό θρησκευτικό μωσαϊκό.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΝΕΑ ΘΟΥΛΗΣ

 

«Όπως έχω αναφέρει και στο παρελθόν, στην αρχή της ερευνητικής μου πορείας ήρθα σε επαφή με μια ομάδα ανθρώπων ισχύος, οι οποίοι κινούνταν στο παρασκήνιο της πραγματικότητας και αυτοαποκαλούνταν "Νέα Θούλη".

Η ομάδα αυτή απαρτιζόταν από εξέχουσες προσωπικότητες της κοινωνικής ζωής, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Η δράση τους εκτεινόταν στον χώρο του αποκρύφου και της έρευνας, αλλά και σε καίριους κοινωνικούς και πολιτικούς τομείς. Οι ίδιοι μου παρείχαν πλήθος πληροφοριών σχετικά με τον χώρο του μυστηρίου και της εσωτερικής έρευνας, ενώ σε αυτούς οφείλω και την πληροφόρηση για τα παράξενα συμβάντα στην οικία των Μαυρομιχαλαίων.

Έχω τονίσει επανειλημμένα πως το να εισχωρεί κανείς σε τέτοια πεδία χωρίς "άδεια", είναι σαν να μπαίνει σε διασταυρούμενα πυρά χωρίς να προειδοποιήσει τους σκοπευτές: το αποτέλεσμα είναι να καταλήξεις με "αδέσποτες" στο κεφάλι.

Στο σημείο αυτό, οφείλω να ξεκαθαρίσω κάτι σημαντικό: η Νέα Θούλη δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συσχετίζεται με τη γνωστή γερμανική "Εταιρεία της Θούλης" (Thule-Gesellschaft), την ακροδεξιά, εθνικιστική και αποκρυφιστική οργάνωση που έδρασε στο Μόναχο μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο υπέρ των δυνάμεων του Άξονα.

Η Νέα Θούλη αντλεί το όνομά της από τον μακρινό και άγνωστο τόπο που συνάντησε ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης (περ. 380 π.Χ. – 310 π.Χ.). Ο Πυθέας, ο σπουδαίος αρχαίος Έλληνας εξερευνητής και γεωγράφος, περιέγραψε τις εμπειρίες του στο (χαμένο σήμερα) έργο του "Περί Ωκεανού", αποσπάσματα του οποίου διασώθηκαν από μεταγενέστερους συγγραφείς όπως ο Πολύβιος.

Όπως ο Πυθέας ανακάλυψε εκείνον τον μυθικό τόπο, έτσι και στόχος της "Αδελφότητας της Νέας Θούλης" είναι να μετασχηματίσει την ανθρώπινη πραγματικότητα σε ένα "ιδανικό αύριο", έναν τόπο-πρότυπο που αποκαλούν "Νέα Θούλη". Οι ιεροπραξίες και η φιλοσοφία τους στηρίζονται αμιγώς στα ελληνικά ιδεώδη, ενώ θεωρούν ως "Μέγα Μύστη" τους τον Πυθαγόρα τον Σάμιο (580 π.Χ. – 496 π.Χ.), τον κορυφαίο φιλόσοφο, μαθηματικό και θεωρητικό της μουσικής.

Επιπλέον, η Νέα Θούλη έχει αναπτύξει έντονη πολιτική δραστηριότητα, επιδεικνύοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για

Επιπλέον, η Νέα Θούλη έχει αναπτύξει έντονη πολιτική δραστηριότητα, καθώς ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την επιστήμη, το απόκρυφο, τη φιλοσοφία και την ιστορία, και δρα ενεργά σε όλους αυτούς τους χώρους.

Τα μέλη της θεωρούν το νησί της Σάμου –την πατρίδα του Μεγάλου Μύστη τους, του Πυθαγόρα– ως τη δική τους «Νέα Ιερουσαλήμ». Υποστηρίζουν ότι κατέχουν γνώσεις τόσο από την τελευταία σχολή του Πυθαγόρα στην Ιταλία όσο και από τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, η οποία, κατά τους ισχυρισμούς τους, δεν χάθηκε, ούτε έπεσε σε λάθος χέρια.

Στην ιεραρχία της γνώσης τους, θεωρούν την φιλοσοφία ανώτερη από τον μυστικισμό και την ιεροτελεστία, παρόλο που κατέχουν και τη σχετική απόκρυφη γνώση.

Ισχυρίζονται ότι στο παρελθόν έδρασαν υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και της διαρκούς διάδοσης των αρχαίων ελληνικών γνώσεων, της φιλοσοφίας και της επιστήμης διεθνώς. Με αποκρυφιστικό τρόπο, έχουν δράσει ενάντια σε καταστάσεις που στρέφονται κατά του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας. Είναι ένθερμοι υπερασπιστές του δυτικού πολιτισμού, τον οποίο θεωρούν αναπόσπαστο πεδίο του ελληνικού πνεύματος.

Ο λόγος που γράφεται αυτό το κείμενο είναι η εκπλήρωση εντολής του ανθρώπου που συνεργάστηκε μαζί μου. Η εντολή ήταν να αναφερθεί η ύπαρξη αυτής της αδελφότητας δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, κάτι που πράττω με αυτό το κείμενο.»

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

 

 

 

 

 Στόχος: Η μετατροπή της πραγματικότητας σε μια «Νέα Θούλη», έναν τόπο δηλαδή που δεν είναι πλέον γεωγραφικός (όπως αυτός που ανακάλυψε ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης), αλλά μια νέα κατάσταση συνείδησης και κοινωνικής οργάνωσης.