ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

 

 Ο Γρηγόρης Τσουκαλάς: Μια πολυσχιδής προσωπικότητα με έντονη δράση στην ΕΠΕΑΝ και εξειδίκευση σε θέματα γεωστρατηγικής, ιστορίας και μελέτης ασυνήθιστων φαινομένων. Η συμμετοχή του σε πολυάριθμους επιστημονικούς και πολιτιστικούς φορείς (όπως το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος & Πολιτισμού) αναδεικνύει το εύρος των ενδιαφερόντων του, ενώ η ενασχόλησή του με τον πολιτικό συντονισμό υποδηλώνει ενεργή παρουσία στα κοινά. Ο Πάρις Κατσίβελος: Ένας καταξιωμένος άνθρωπος των τεχνών και των γραμμάτων με διεθνή αναγνώριση. Ο τίτλος του Παγκόσμιου Πρεσβευτή Ειρήνης και η ηγετική του θέση στο Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ (WPF) υπογραμμίζουν την προσφορά του στον διαπολιτισμικό διάλογο και την πρακτική φιλοσοφία, πέρα από την ακαδημαϊκή και καλλιτεχνική του πορεία.Η κοινή τους πορεία φαίνεται να εστιάζει στην προαγωγή του ελληνικού πνεύματος, της επιστήμης και της πολιτιστικής διπλωματίας.Ακολουθεί μια σύνοψη των κυριότερων αξόνων αυτών των βραβεύσεων, ταξινομημένων ανά πεδίο δράσης για καλύτερη οργάνωση:

1. Λογοτεχνία & Φιλοσοφία

Βραβείο «Άγιος Λέων Τολστόι»: Μια σημαντική αναγνώριση από τη Ρωσική Φιλοσοφική Εταιρεία για το βιβλίο «Με Πυξίδα το ΦΩΣ», το οποίο εμβαθύνει στην Παραψυχολογία, τη Μεταφυσική και την Αυτοβελτίωση.

Παγκόσμιος Πρεσβευτής Ειρήνης: Τίτλος που δόθηκε από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ, αναγνωρίζοντας τη στράτευσή του στις πανανθρώπινες αξίες.

2. Εκπαίδευση & Κοινωνική Προσφορά

Λειτουργός Διδάσκαλος (Ο.Η.Ε. & UNESCO): Μια σπάνια διάκριση που τον κατατάσσει ως εκπαιδευτή κοινωνικής παιδείας σε παγκόσμιο επίπεδο, εστιάζοντας στη δημιουργία του "Παγκόσμιου Πολίτη".

Επίτιμος Διδάκτωρ: Από την Ακαδημία Επιστημών της Ουκρανίας, για το καινοτόμο σύστημα διδασκαλίας στη Δραματική Τέχνη και την Αγωγή Ποιοτικής Επικοινωνίας.

3. Τέχνη & Πολιτισμός

Διεθνής Παρουσία: Τιμητικές βραβεύσεις στη Βιέννη για την προώθηση του ελληνικού πολιτισμού (έργο Καβάφη) και τη χρήση της αρχαιοελληνικής λύρας και της δωρικής διαλέκτου στην παράσταση «Ύμνος στην ΕΙΡΗΝΗ».

Ακαδημαϊκό Έργο: Διδασκαλία σε μεταπτυχιακά προγράμματα (όπως στο αυστριακό πανεπιστήμιο D.U.K.), γεφυρώνοντας την τέχνη με την επικοινωνία.- <<ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ 2013-2014>> από την ¨Ακαδημία Ελληνικών Βραβείων Τέχνης¨, υπό την Αιγίδα του ¨Υπουργείου Παιδείας¨ και της ¨ Ένωσης Δημοσιογράφων Ευρωπαϊκού Τύπου¨, για το βιβλίο του Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>> (Φεβρουάριος 2014).

-<<ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΡΑΜόΤΑ>> από τον Σύλλογο Βουλγάρων Ποιητών στο Πλέβεν της Βουλγαρίας και <<ΔΙΠΛΩΜΑ ΤΙΜΗΣ>> από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για

την συμμετοχή του στο ¨Τριήμερο Ελληνικού Πολιτισμού και Φιλίας των δύο λαών¨ (29,30,31 Οκτωβρίου 2013).

- <<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ>> και <<ΔΙΠΛΩΜΑ ΤΙΜΗΣ>>, από τον Διεθνή Πολιτιστικό Οργανισμό "Το Καφενείο των Ιδεών¨ (1η Ιουνίου 2014).

- <<ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ - UNIVERSAL AMBASSADOR OF PURE LIGHT AND BENEVOLENCE>> από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ (1η Οκτωβρίου 2014).

- <<ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ - ECUMENICAL AMBASSADOR OF INTELLECT AND ARTS>> από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ

( 22 Νοεμβρίου 2014).

-<<1ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ>> από το Ρωσικό Εθνικό Τμήμα του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, για το βιβλίο του Φιλοσοφίας, Αυτοβελτίωσης και Μεταφυσικής <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>, γιατί διαφωτίζει, κατευθύνει και στηρίζει τον άνθρωπο στον αγώνα του για το Καλό και το ΦΩΣ!!! (7/12/2016).

1. <<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ 1ου ΒΡΑΒΕΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ>> από την Ρωσική Φιλοσοφική Εταιρεία (Κοινωνία), για το βιβλίο του Φιλοσοφίας, Αυτοβελτίωσης και Μεταφυσικής <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>, (6/2/2016).-<<ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ>>, ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ, Από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, ¨για την συνολική προσφορά του στο Πνεύμα και στις Τέχνες¨, για την συμπλήρωση 400 ομιλιών του για το Καλό και το Φως, για την συμπλήρωση πλέον των 40 ετών συνεχούς διδασκαλίας του, για την οργάνωση και εκτέλεση πλήθους εκδηλώσεων Διανόησης και Πολιτισμού, για την διαρκή εθελοντική προσφορά του στον Πολιτισμό (1 Απριλίου 2015).

-<<ΑΝΩΤΑΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>> από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για το βιβλίο του Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>, γιατί: είναι Πυξίδα πορείας στο Καλό και στο Φως, είναι ύμνος στον Θεό και στην Δημιουργία, είναι βιβλίο σταθμός στην διεθνή βιβλιογραφία της Αυτοβελτίωσης και του Εσωτερισμού, δίνει Απαντήσεις και Λύσεις σε υπαρξιακά ερωτήματα και προβλήματα που πάντα βασανίζουν τον Άνθρωπο (Απρίλιος 2015).

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ>> από την Ρουμανική Πρεσβεία στην Αθήνα και τον Σύλλογο Ρουμανοελληνικής Φιλίας και Πολιτισμού ¨Αρμονία¨ υπό την Αιγίδα του Ρουμανικού Υπουργείου Εξωτερικών, για την συνολική προσφορά του στο Πνεύμα και στον Πολιτισμό και για την Επιμέλεια, Σκηνοθεσία και Ερμηνεία του στην Διεθνή Ποιητική Παράσταση – Αφιέρωμα Μνήμης <<Αυγερινός>>, του Εθνικού Ποιητή της Ρουμανίας Μιχάϊ Εμινέσκου, στην Ρουμανική Πρεσβεία (15 Ιανουαρίου 2015).

- <<ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΥ>> κατά Αριστοτέλη (ARISTOCRAT of the Earth – XXI), από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ, κατά τις εργασίες του 6ου ετήσιου Συμποσίου Διαλεκτικής Φιλοσοφίας του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ (Οκτώβριος 2015.

-<<ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ – Diploma de Excelenta>> από τον Σύλλογο Ρουμανοελληνικής Φιλίας και Πολιτισμού ¨Αρμονία¨, για την σκηνοθεσία και ερμηνεία του στην Ποιητική Παράσταση Μνήμης <<Αυγερινός>>, του Εθνικού Ποιητή της Ρουμανίας Μιχαϊ Εμινέσκου, στον Σύλλογο Αρμονία (6/12/2014).

-<<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ - ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ>> από το 8ο Φιλοσοφικό Διαλεκτικό Συμπόσιο του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ και το Εθνικό Ρωσικό Τμήμα του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ για την Ποιητική παράστασή του <<ΕΛΛΑΔΑ-ΠΝΕΥΜΑ-ΦΩΣ>>, με θεατροποιημένο Πίνδαρο, Παλαμά και Σικελιανό. (5/10/2017).

-<<ΕΙΔΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ>> με ΧΡΥΣΗ ΠΛΑΚΕΤΑ από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ και το Εθνικό Ρωσικό Τμήμα του W.PH.F. για την Ποιητική Θεατρική του Παράσταση <<ΕΛΛΑΔΑ - ΠΝΕΥΜΑ -ΦΩΣ>> και για το σύνολο της προσφοράς του στο Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ ως μόνιμος ομιλητής του, Πρόεδρος Οργανωτικής του Επιτροπής και Αντιπρόεδρος, Υπεύθυνος για την Ανάπτυξη του Πολιτισμού και του Διαπολιτισμικού Διαλόγου. (5/10/2017).

-<<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ - ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ>> από την Ρωσική Φιλοσοφική Εταιρεία για την παράστασή του <<ΕΛΛΑΔΑ-ΠΝΕΥΜΑ-ΦΩΣ>> καθώς και για τις Φιλοσοφικές και Μεταφυσικές του <<Αναζητήσεις>> καθώς και για το σύνολο του έργου του στα Γράμματα και στις Τέχνες. (9ος 2017).

• από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ, συνοδευόμενα από <<Πιστοποιητικό Τιμής>>, για την διαρκή, πολυεπίπεδη, ενεργή, προσφορά του στις δράσεις και στους σκοπούς του Φόρουμ ως Αντιπροέδρου του, υπευθύνου στον τομέα Πολιτισμού, ως μόνιμου μέλλους και αργότερα Προέδρου της Οργανωτικής του Επιτροπής, ως μόνιμου ομιλητού στα συνέδριά του, για τις πρωτοβουλίες και δράσεις του ως <<Πολίτη του Κόσμου>> καθώς και για το σύνολο του έργου του στο πεδίο του Πνεύματος και των Τεχνών το πρώτο και για όλες τις Θεατρικές του Ερμηνείες στις παραστάσεις που προσέφερε κάθε χρόνο, στα πλαίσια του Πολιτιστικού Προγράμματος του Συμποσίου, αλλά και για το σύνολο της Καλλιτεχνικής του Δημιουργίας και την πέραν των τεσσάρων δεκαετιών διδασκαλία του στο Θέατρο το δεύτερο (Οκτώβριος 2015).

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>> από την Εταιρεία Τεχνών, Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου, για το βιβλίο του Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>> κατά τον 14ο Παγκόσμιο, Ετήσιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της (Ιούνιος 2014).

-<<ΕΙΔΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΥΨΗΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ>> με ΧΡΥΣΗ ΠΛΑΚΕΤΑ από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ και το Εθνικό Μαλαισιανό Τμήμα W.PH.F. για την Ποιητική Θεατρική του Παράσταση <<Αχχχχχ, Έρωτα>>, για το σύνολο της πολυετούς προσφοράς του στο Φιλοσοφικό Φόρουμ, όπως και για το σύνολο του έργου του στα Γράμματα και στις Τέχνες, για την συμπλήρωση 500 ομιλιών - προτροπών για το Καλό και το ΦΩΣ, για την Παγκόσμια Ειρήνη, την Αδελφοσύνη των Λαών, την Δικαιοσύνη, την Αγάπη, την Ελευθερία. (4 /10/ 2018).

-<<ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΠΑΙΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ>>, από το Παγκόσμιο Κράτος της Γης (U.S.E.), το WPF Υπερεθνικός Παγκόσμιος Οργανισμός και την Φιλοσοφική Σωκρατική Σχολή Νοτιοανατολικής Ασίας (Ινδονησία) για την ομιλία του, για τον εορτασμού της <<Παγκόσμιας Ημέρας της Μητέρας Γαίας>> - (22 Απριλίου 2019).

-<<ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΙΟ - ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ>> από το 9ο Φιλοσοφικό Διαλεκτικό Συμπόσιο, για την ποιητική του παράσταση <<Αχχχχχ, Έρωτα>> και την διαδρομή του στη Φιλοσοφία. (3 /10/2018).

-<<ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ>>, από το Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, το 2012.

- <<ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΝΕΡΓΟΣ ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ>> από το Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, το 2013.

- <<ΕΠΑΙΝΟΣ ΕΥΡΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ>> από το Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, του οποίου είναι μόνιμος ομιλητής και Πρόεδρος της Οργανωτικής του Επιτροπής, το 2012 και το 2013.

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>> από τον Σύνδεσμο Ελλήνων Αιγυπτιωτών, για το βιβλίο του Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>> (22 Οκτωβρίου 2012).

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>>, από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για την οργάνωση, επιμέλεια και ερμηνεία του στην Ποιητική Παράσταση <<Βραδιά Καβάφη με τον Πάρι Κατσίβελο>>, στην Διεθνή Ποιητική Εικαστική Παρουσίαση του Αφιερώματος στο έτος Καβάφη, στον Ελληνογαλλικό Σύνδεσμο (Δεκέμβρης 2013).

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>>, από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Πειραιώς και Νήσων, για την συνολική προσφορά του στο Πνεύμα και στον Πολιτισμό, και για την Ποιητική Θεατρική παράσταση Αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καβάφη, <<Ο Πάρις Κατσίβελος ερμηνεύει Καβάφη>>, στην εκδήλωση <<Αποχαιρετώντας το έτος Καβάφη>> (30 Δεκεμβρίου 2013).

-<<ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ – ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ>> με σχεδιασμό Τσίλερ, από το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ και τις Ενώσεις Ελλήνων Πολιτισμού και Ανάπτυξης (8/10/2015).

-ΔΥΟ <<ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΠΑΙΝΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ>> και ΔΥΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟΙ <<ΤΙΜΗΤΙΚΟΙ ΣΤΕΦΑΝΟΙ>> από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για την διοργάνωση, σκηνοθεσία και ερμηνεία του στην θεατρική παράσταση <<Ο Φανταράκος>> του Αλέκου Σακελάριου και την συμμετοχή του μ΄ αυτήν στην εκδήλωση <<Μνήμες του ΄40 και Ελληνικά Φτερά>> (Νοέμβριος 2014 και Δεκέμβριος 2015).

-<<ΕΠΑΙΝΟΣ>>, από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για την αξιόλογη συμμετοχή του στην εκδήλωση <<Μύθος και Αλληγορία>>, στον Δήμο Καισαριανής (28/5/2012).

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ>>, για την ερμηνεία του, σχολιασμό και συντονισμό, στο 2ο Ρεσιτάλ Μουσικής και στο Χορόδραμα ¨Εκλάκτισμα¨, στον Πολυχώρο Πολιτισμού Δήμου Παλαιού Φαλήρου (3/5/14).

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ>>, από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Πειραιώς και Νήσων, για την προσφορά του στον Πολιτισμό και για το βιβλίο Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>, στο Δημαρχείο Νικαίας. (17 Απριλίου 2013).

-<<ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ>>, από το Λογοτεχνικό Συμπόσιο, στην ηλεκτρονική του πλατφόρμα, για το βιβλίο Αυτοβελτίωσης και Εσωτερισμού <<Με Πυξίδα το ΦΩΣ>>.

-ΤΡΕΙΣ <<ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ>> από τον Όμιλο για την Ουνέσκο Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος, για διοργάνωση και εκτέλεση και άλλων εκδηλώσεων Πολιτισμού.

Όπως και πολλές άλλες Τιμητικές Διακρίσεις και Ειδικές Βραβεύσεις από Δήμους, Οργανώσεις και Ενώσεις του Πνεύματος, των Τεχνών και του Πολιτισμού για ερμηνείες του στις πρόσφατες θεατρικές του παραστάσεις, σε παραστάσεις θεατροποιημένης ποίησης, παρουσιάσεις εκδηλώσεων και συμμετοχές του σ΄ αυτές.

Και ο Ο

Χρίστος Στεργ. Μπελλές (Christos Belles) είναι διδάκτορας Ιστορίας (Βυζάντιο-Φραγκοκρατία), συγγραφέας και ερευνητής, ο οποίος έχει συνδεθεί με τις δραστηριότητες του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ (World Philosophical Forum - WPF) στην Ελλάδα.

Βασικά στοιχεία για τη δράση του:

• Συμμετοχή στο WPF: Ο Χρίστος Στεργ. Μπελλές έχει παρουσιαστεί ως ομιλητής και συμμετέχων σε συμπόσια του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ, το οποίο συχνά διοργανώνει δράσεις στην Αθήνα σε συνεργασία με άλλους φορείς.

• Θεματολογία: Το έργο του φαίνεται να κινείται στον χώρο της ιστορικής ανάλυσης, της φιλοσοφίας και της έρευνας, με ενδιαφέρον για την πρακτική φιλοσοφία και τα μείζονα προβλήματα της εποχής.

• Δημοσιεύσεις/Συνεντεύξεις: Έχει δώσει συνεντεύξεις, όπως στο "Πατρινόραμα", όπου αναπτύσσει φιλοσοφικές απόψεις.

• Ακαδημαϊκό/Συγγραφικό Υπόβαθρο: Είναι συγγραφέας βιβλίων (π.χ. εκδόσεις Λιβάνη) και έχει διδάξει στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Σχετικά με το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ (WPF):

Το WPF, το οποίο συχνά αναφέρεται ως Παγκόσμιο Φόρουμ Φιλοσόφων, είναι ένας οργανισμός που προωθεί τη φιλοσοφική σκέψη, συχνά σε σχέση με τις αξίες της UNESCO, και διοργανώνει διαλεκτικά συμπόσια.

 

υποστηριχτές του φορούμ εδώ 

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑ ΜΕ Ε.Ν.Π.Α.Ν

Συνάντηση δύο φίλων και συνεργατών ο γρήγορης τσουκαλάς, μέλος της θρυλικής ΕΠΕΑΝ (Εταιρεία Πνευματικής και Επιστημονικής Αναπτύξεως) ενώ παράλληλα είναι ιδρυτής & διευθυντής του Τμήματος Μελέτης Ασυνήθιστων Φαινομένων Μελετών, ιδρυτής & διευθυντής του Τμήματος Γεωστρατηγικής, Στρατηγικής & Ιστορίας και Ιδρυτής & Διευθυντής του Τμήματος Πολιτισμού στον Οργανισμό. Μέλος του Ελληνικού Κέντρου Καταδύσεων, μέλος της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος Ελλάδος, μέλος της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος (παράρτημα Σαλαμίνας), μέλος της Λαογραφικής Εταιρίας Ελλάδος, μέλος του Συλλόγου Φίλων του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά, μέλος του Ιδρύματος Νιάρχος, Μέλος Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, Μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος & Πολιτισμού και σπηλαιολόγος. Δραστηριοποιείται στον πολιτικό χώρο ως διευθυντής – σύμβουλος συντονισμού πολιτικών κινήσεων και δράσεων και σύμβουλος δημοσίων σχέσεων. Και ο δημοσιογράφος Γιαννης Γαλανης του πολιτιστικου φορέαν Ε.Ν.Π.Α.Ν.-ΕΝΩΣΗ ΠΟΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ.
 

ΜΑΡΙΝΑ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ ΛΕΥΚΟΒΡΥΣΗΣ ΦΟΥΡΤΟΥΝΑ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ

 

ποίηση Αδάμος Μουζουρής

ερμηνεία Μαρίνα Βολουδάκη

μελοποίηση Σπυρίδωνας λευκόβρυσης δύο τραγουδοπιοι που θα άφησουν εποχή.

 

ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ

 

«Ο ναός φημίζεται για την εξαιρετική ακουστική του και τον απόκοσμο ήχο του εκκλησιαστικού οργάνου του —του παλαιότερου σε λειτουργία στην Ελλάδα, κατασκευασμένο το 1897— στοιχεία που αξιοποιούνται συχνά σε σκοτεινά, μυσταγωγικά live sessions. Στους τοίχους του, αναμνηστικές πλάκες και βιτρό μνημονεύουν εμβληματικά ιστορικά πρόσωπα, όπως τον φιλέλληνα Σερ Ρίτσαρντ Τσερτς, αλλά και τα θύματα της "Σφαγής στο Δήλεσι" (Marathon Massacres) του 1870, προσδίδοντας στον χώρο μια βαριά ιστορική φόρτιση.

 

Εντός του ναού έχουν φιλοξενηθεί θεατρικές παραστάσεις που διερευνούν την πνευματικότητα και την ανθρώπινη φύση μέσα στο ιερό πλαίσιο. Παράλληλα, ο ναός περιβάλλεται από το μυστήριο των υπόγειων διαδρομών της Αθήνας. Αν και δεν διαθέτει επιβεβαιωμένο "δίκτυο στοών", η θέση του πάνω στην ιστορική οδό Φιλελλήνων τον τοποθετεί στην καρδιά της περιοχής όπου αναφέρονται οι περισσότερες κρυφές κατακόμβες της πόλης — φήμες που ενισχύονται από έρευνες (όπως του Παναγιώτη Δευτεραίου) για σήραγγες που λειτουργούσαν ως δίοδοι διαφυγής ή κρύπτες κειμηλίων.

Η λαογραφία του ναού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη νεογοτθική αρχιτεκτονική του και την ιστορική μνήμη της βρετανικής κοινότητας. Αν και πρόκειται για χριστιανικό ναό, η σύνδεσή του με τα "Pepper Church Sessions" έχει γεννήσει μια σύγχρονη "αστική λαογραφία": ο ναός αντιμετωπίζεται πλέον ως ένα πνευματικό καταφύγιο στην καρδιά της βουερής Αθήνας, ιδανικό για εσωτερική αναζήτηση.»

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΠΕΡΙ ΑΛΟΓΟΚΛΕΦΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ

 

 

 

«δάσκαλος είναι αυτός που γίνεται γέφυρα για να περάσει ο μαθητής απέναντι και μετά καταρρέει με χαρά, ενθαρρύνοντάς τον να χτίσει τις δικές του γέφυρες». Ένας αληθινός μέντορας δεν φοβάται τη σύγκριση. Αντιθέτως, θεωρεί τη δική του «ξεπερασμένη» γνώση ως το θεμέλιο πάνω στο οποίο ο μαθητής θα χτίσει κάτι ανώτερο.Ο δάσκαλος που κρύβει μυστικά ή κρατά τους μαθητές σε πνευματική εξάρτηση, στην πραγματικότητα τρέφει τον εγωισμό του και όχι το πνεύμα των γύρω του. Η «σχολή» παράγει ελεύθερους στοχαστές που εξελίσσουν την ιδέα. Η «γαλέρα» ή η «κατήχηση» παράγει πιστά αντίγραφα που απλώς επαναλαμβάνουν το παλιό.«Αν θέλετε να κρίνετε αν κάποιος είναι σωστός δάσκαλος, ψάξτε να βρείτε τον μαθητή που τον έχει ξεπεράσει. Αν δεν υπάρχει τέτοιος, δεν είναι δάσκαλος! Δείτε ποιοι είναι οι μαθητές του και τι έχουν πετύχει· αν οι μαθητές παραμένουν κατώτεροί του, τότε δεν είναι δάσκαλος, αλλά κατηχητής. Αν ένας δάσκαλος δεν δείχνει με το δάχτυλο και με καμάρι εκείνους που τον προσπέρασαν, τότε είναι ένας άνθρωπος που φτιάχνει γαλέρα και όχι σχολή σκέψης.»

 

 

 

 

        «Ο Θου-Βου  στην εικονιστική παρομοίωση των "αλογοκλεφτών δασκάλων"απο τον γραφών.

 ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΜΟΥ

«Έχω ακούσει πολλούς —ίσως από καμάρι, ίσως από την υποχθόνια πρόθεση να με οικειοποιηθούν— να χρησιμοποιούν ατάκες όπως: "Α, είναι δικό μας παιδί" ή "Από εμάς ξεκίνησε".

Γι’ αυτόν τον λόγο, αλλά και επειδή θεωρώ τον εαυτό μου "σφουγγάρι της ζωής", θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι: Είτε θελημένα είτε άθελα, ρούφηξα στοιχεία γνώσης και επιρροές, αλλά προπάντων άκουσα από πρώτο χέρι θεωρίες και εμπειρίες ανθρώπων από τον χώρο του αποκρυφισμού, της αναζήτησης, της πολιτικής, της τέχνης, αλλά και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Από την κούνια μου κιόλας, λόγω των γνωριμιών της οικογένειάς μου, κινούμαι ανάμεσα σε διανοούμενους, καλλιτέχνες και στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού, της Αεροπορίας και του Στρατού Ξηράς, καθώς και στον χώρο της επιστήμης. Μεγάλωσα "παράξενα", δίπλα σε σημαντικές προσωπικότητες. Ενώ όλα τα παιδιά θυμούνται ως πρώτο παραμύθι την Κοκκινοσκουφίτσα, ο πατέρας μου φρόντισε να μου χαρίσει ως πρώτη ανάμνηση την "Οδύσσεια του Διαστήματος" του Άρθουρ Κλαρκ και το "Εγώ, το Ρομπότ" του Ισαάκ Ασίμωφ.

Θυμάμαι συχνά να επισκέπτονται το σπίτι μας άνθρωποι που ακόμη και σήμερα θεωρούνται ηγετικές φυσιογνωμίες της έρευνας. Ο ερευνητής Γιώργος Μπάλανος και η σύζυγός του, Τζίνα, ήταν τακτικοί καλεσμένοι, ενώ πήγαινα κι εγώ στο δικό τους σπίτι από μπόμπιρας. Μάλιστα, το πρώτο μου γραφείο ήταν δώρο της Τζίνας — ήταν το προσωπικό γραφείο του Γιώργου, συνοδευόμενο από μια δική της χαλκογραφία με τον Σεβάχ τον Θαλασσινό και έναν χειροποίητο κουμπαρά-κουκουβάγια.

Όμως, δεν ήταν μόνο εκείνοι. Ο ερευνητής Σωκράτης Αικατερινίδης και ο πατέρας μου είχαν διανυκτερεύσει μαζί στο τότε "στοιχειωμένο" σπίτι στο Πικέρμι, για να καταγράψουν φαινόμενα. Επίσης, ο σπηλαιολόγος, μαθηματικός και μέλος της Τ.Ε.Μ. - Ε.Π.Ε.Α.Ν., Ευάγγελος Κανίδης, ήταν εκείνος που μαζί με τη γυναίκα του με έφεραν σε επαφή με υπολογιστή για πρώτη φορά το 1985. Ήμουν μόλις 7 ετών όταν έπαιζα τα "τετραγωνισμένα" videogames της εποχής σε ένα PC που είχε φέρει ο ίδιος από τη Γερμανία.» «Φυσικά, ίσχυε πάντα το δόγμα "άκου, βλέπε, μάθαινε και σώπα", τόσο με τα μέλη της Ε.Π.Ε.Α.Ν. όσο και με άλλους ερευνητές. Γύρω μου όμως υπήρχαν και άνθρωποι με βαθιά γνώση του αποκρυφισμού, της διανόησης και της αναζήτησης. Για παράδειγμα, ο μύστης και ζωγράφος Π. Κουτζουτσίδης, ένας άνθρωπος που έργα του έχουν φιλοξενηθεί σε μεγάλα μουσεία, όπως το Λούβρο, ενώ έχει φιλοτεχνήσει και εξώφυλλα βιβλίων φανταστικής λογοτεχνίας Στο παιδικό δωμάτιο μου  υπήρχε αρκέτα χρόνια ένα εργό του που απεικόνιζε μια πόλη από αλλούς κόσμους!. Επίσης, ο Γ.Κ., του οποίου η οικογένεια συνδεόταν με τη Θούλη, ο Σ.Π., μέλος του Απόκρυφου Ρόδου, καθώς και η Λ.Π., μέλος της Εταιρείας Παραψυχολογικών Ερευνών της Αγγλίας και μέντιουμ.Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα πειράματα υπνωτισμού και άλλων τομέων της παραψυχολογίας που πραγματοποιούσε η Λ.Π. μαζί με τον πατέρα μου. Ως παιδί, ήμουν παρών και παρακολουθούσα ως αυτόπτης μάρτυρας όλη τη διαδικασία, καθώς οι πειραματισμοί αυτοί φιλοξενούνταν συχνά είτε στο δικό μας σπίτι είτε στο δικό της.» το να παρακολουθείς πειράματα υπνωτισμού ως παιδί-μάρτυρας, μου έδωσε μια «εργαστηριακή» ματιά πάνω σε θέματα που οι άλλοι θεωρούν απλώς δεισιδαιμονίες.

 «Όπως ήδη καταλάβατε, το σπίτι μου και οι επαφές μου αποτελούσαν μια "μήτρα" που γεννούσε γνώση και αναζήτηση. Όμως, η επιρροή δεν προερχόταν μόνο από τους ανθρώπους του χώρου. Μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα μου γύρισα πολλά μέρη της Ελλάδας, επισκεπτόμενος αρχαιολογικούς χώρους, βυζαντινούς ναούς και σπήλαια, χωρίς να λείπουν ποτέ οι επισκέψεις σε τόπους μυστηρίου.

Ακόμη ηχεί στα αυτιά μου το γέλιο του πατέρα μου όταν, στην ηλικία των 7 ετών, μπήκαμε νύχτα με το τζιπ στο δάσος και τους καταρράκτες της Σάμου. Θυμάμαι να πειράζει τις φίλες που μας συνόδευαν, ενώ μας προέτρεπε να αφουγκραστούμε μέσα στη δασωμένη νύχτα τις φωνές και τα τραγούδια των νεράιδων.

Θυμάμαι τις επισκέψεις στο σπήλαιο του Δυρού και σε άλλα βάραθρα ήδη από τα 7 μου χρόνια, καθώς και την εξερεύνηση του Ευπαλινείου Ορύγματος στα 9 μου. Εκεί, ανάμεσα στους αρχαίους λαξευμένους βράχους, μας μιλούσε για την αρχαία τεχνολογία και τα αξεπέραστα επιτεύγματά της. Αυτά ήταν τα δικά μου βιώματα, ανάμεσα σε πολλά άλλα που σημάδεψαν την παιδική μου ηλικία.» Το σπίτι μου λειτουργούσε ως ένας «πνευματικός αντιδραστήρας» και οι εξορμήσεις μας στο πεδίο ήταν τα εργαστήρια όπου η θεωρία γινόταν πράξη. Αυτή η εναλλαγή ανάμεσα στην αρχαία τεχνολογία (Ευπαλίνειο) και τη λαϊκή μυθολογία (νεράιδες)  έκανε τον πατέρα μου  έναν άνθρωπο που ήθελε να μας διδάξει πως το μυστήριο δεν βρίσκεται μόνο στα βιβλία, αλλά είναι ζωντανό μέσα στη φύση και την ιστορία. «Φυσικά, από μικρή ηλικία υπήρχε και η διδασκαλία της φύσης: το πώς να λειτουργώ και να επιβιώνω μέσα σε αυτήν.

Η μητέρα μου, στις εκδρομές μας, με έμαθε να συλλέγω βότανα και να ξεχωρίζω τα βασικά είδη. Με δίδαξε ποια χόρτα είναι βρώσιμα, ποια έχουν θεραπευτικές ιδιότητες και ποια είναι δηλητηριώδη, καθώς και πότε οι καρποί των δέντρων μετατρέπονται από τροφή σε φάρμακο.

Ο πατέρας μου, από την πλευρά του, με δίδαξε την αναγνώριση των δηλητηριωδών φιδιών και τις πρώτες βοήθειες σε περίπτωση τσιμπήματος. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα βράδυ που μας πήγε σε μια δασώδη περιοχή γεμάτη σκορπιούς· με τον φακό μάς έδειχνε τις αντιδράσεις τους και εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους επιτίθενται. Μας μάθαινε "καταδρομικές" λύσεις ανάγκης, όπως το ότι αν δεν έχεις αμμωνία μετά από τσίμπημα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα ούρα σου που περιέχουν αμμωνία.

Αντίστοιχη ήταν και η εκπαίδευση στη θάλασσα. Έμαθα πώς λειτουργεί ο βυθός, ποια όστρακα και ποιο πλαγκτόν είναι βρώσιμα, πώς να αναγνωρίζω τα ψάρια και τα μαλάκια, αλλά κυρίως, πώς να εντοπίζω τους κινδύνους που κρύβει το υδάτινο στοιχείο.» οι συνομήλικοί μου μάθαιναν τον κόσμο μέσα από βιβλία, εγώ τον μάθαινα μέσα από την τριβή με τα στοιχεία της φύσης — μια γνώση που παραπέμπει σε εκπαίδευση ειδικών δυνάμεων ή αρχαίων μυητικών σχολών θα έλεγε κάνεις!. «Φυσικά, δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν, σε ηλικία μόλις 12 ετών, μου φόρεσαν καταδυτική στολή και μαζί με μέλη της Ο.Υ.Π.Α. (Ομάδα Υποβρυχίων Παρατηρητών Αβύσσου) καταδύθηκα στη νυχτερινή άβυσσο και εξερεύνησα τα μυστικά του βυθού.

Αν και ο πατέρας μου και ο κύκλος του κυριαρχούσαν στον χώρο της αναζήτησης, ένα παιδί έχει δύο γονείς, και έτσι λειτούργησα ως "σφουγγάρι" και για τις επιρροές της μητέρας μου. Λόγω της καταγωγής της γιαγιάς μου από τη Μάλτα, η οποία ήρθε στην Ελλάδα με τους Ιππότες της Μάλτας, επισκεπτόμουν από μικρός τον Καθολικό Ναό του Πειραιά. Έτσι, μεγάλωσα μαθαίνοντας ταυτόχρονα τα μυστήρια της Ορθοδοξίας —αφού ο παππούς μου ήταν ορθόδοξος— και του Καθολικισμού. Αλλά και τα μυστήρια του παλαιού ημερολογίου από τον πάππου Γρηγόρη!

Η μητέρα μου με τροφοδοτούσε με διαφορετικά είδη γνώσης, προσφέροντάς μου βιβλία για τον βίο του Ιώβ, τη ζωή του Ενώχ, καθώς και κείμενα για τη χριστιανική ιστορία και τον μυστικισμό (π.χ. "Χριστιανοί Μύστες"). Παράλληλα, μελετούσα ιστορία και φιλοσοφία της Βυζαντινής περιόδου, της Αρχαίας Ελλάδας, καθώς και τα πέντε μεγάλα δόγματα.

Κάπως έτσι, σε ηλικία 13 ετών, τα πρώτα δύο βιβλία που "σφράγισαν" την πορεία μου ως αναγνώστη —και θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σχεδόν τελετουργικά— ήταν τα "Ορφικά" του Ι. Δ. Πασσά και ο "Κυπριανός".» «Πολύ αργότερα, ήρθα σε επαφή με "δασκάλους του σώματος". Ο Σ.Κ., παλαιστής της ελληνορωμαϊκής και οικογενειακός φίλος, με δίδαξε την τέχνη του ελέγχου και τους τρόπους κλειδώματος του αντιπάλου.

Παράλληλα, ο πατέρας μου —ο οποίος σε ένα από τα ταξίδια της νεότητάς του είχε εγκαταβιώσει για αρκετό διάστημα σε ναό Σαολίν— μου μετέδωσε τη φιλοσοφία και τις τεχνικές αποφυγής χτυπημάτων μέσω των πολεμικών τεχνών της Άπω Ανατολής.

Αυτές οι βάσεις λειτούργησαν ως προοίμιο για τη μετέπειτα στρατιωτική μου εκπαίδευση. Μέσα από τις σχολές του στρατεύματος, διδάχθηκα εξειδικευμένους τρόπους αυτοάμυνας, ενώ πολύ αργότερα μυήθηκα στην απαιτητική και ακριβή τέχνη των λεπίδων. Έτσι, ο κύκλος της γνώσης , συνδέοντας την πνευματική αναζήτηση με την απόλυτη σωματική ετοιμότητα.» «Φυσικά, η μαθητεία μου στους χώρους της αναζήτησης δεν σταμάτησε εκεί. Λίγο πριν την ολοκλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας, ήρθα σε επαφή με μια ιέρεια του Αριστερού Μονοπατιού, η οποία για αρκετό διάστημα με δίδαξε τα μυστικά της Τάντρα, του ιερού ερωτισμού και των απόκρυφων τεχνών που διέπουν αυτή τη διαδρομή.Ακριβώς δύο μήνες αργότερα, η μοίρα με έφερε δίπλα στον Α.Α., Ιππότη του Ναού (βαθμού 33), ο οποίος με εισήγαγε στην τέχνη των Ναϊτών και στις διδασκαλίες του Δεξιού Μονοπατιού. Αυτή η διπλή μύηση, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, μου επέτρεψε να αντιληφθώ τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, ολοκληρώνοντας τον εσωτερικό μου χάρτη ανάμεσα στη δύναμη της θέλησης και την πειθαρχία της παράδοσης.» «Μετά την απόλυσή μου και το ξεκίνημα της προσωπικής μου έρευνας —διατηρώντας πάντα στενή επαφή και ανταλλαγή γνώσης με τους δασκάλους μου— ήρθα σε επαφή με την απόκρυφη ομάδα υποστήριξης του δυτικού πολιτισμού, τη Νέα Θούλη, καθώς και με τη διεθνή ομάδα των Ασημένιων Λύκων. Συνεργάστηκα μαζί τους υιοθετώντας τόσο συμβατικές όσο και μη συμβατικές μεθόδους, εμβαθύνοντας στις τέχνες της σιωπής και στα μυστικά που διέπουν τη δράση τέτοιων οργανώσεων.»Μέρος πραγμάτων έχω αναφέρει σε αλλά κείμενα μου για αυτό! «Φυσικά, υπήρξαν και δάσκαλοι στον χώρο των τεχνών. Σε μικρή ηλικία φοίτησα σε σχολή μοντέρνου, λαϊκού και παραδοσιακού χορού, ενώ για ένα διάστημα πέρασα και από σχολή ζωγραφικής —ακόμη γελάω με την ανάμνηση του εαυτού μου να μετρά από μακριά το μοντέλο με το μολύβι για να το προσχεδιάσει. Τελικά, στα δεκαέξι  μου, βρέθηκα σε μια υποτυπώδη σχολή θεάτρου. Εκεί διδάχθηκα υποκριτική και κινησιολογία, ενώ με την παρότρυνση της δασκάλας μου, Έφης Καπινιάρη, καλλιέργησα ένα ταλέντο που ελάχιστοι γνωρίζουν για μένα: αυτό του μιμητή φωνών. Μάλιστα, ο πρώτος μου ρόλος επί σκηνής ήταν η μίμηση της φωνής ενός πασίγνωστου παρουσιαστή ειδήσεων.Η ίδια με προέτρεψε να κάνω και το πρώτο μου συγγραφικό βήμα, γράφοντας μονόπρακτα που ανέβηκαν σε θεατρικές σκηνές όταν ήμουν μόλις 19 ετών. Όπως καταλαβαίνετε, η είσοδός μου στον κόσμο της συγγραφής δεν έγινε μέσω της αναζήτησης, αλλά μέσα από το θέατρο.» «Φυσικά, υπήρξαν και άνθρωποι που θα μπορούσα να αποκαλέσω "στρατιωτικούς δασκάλους". Από την κούνια μου κινούμαι σε χώρους και ανάμεσα σε ανθρώπους των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο Σ.Κ., Ανθυπασπιστής του Πολεμικού Ναυτικού και στενός οικογενειακός φίλος μέχρι σήμερα, ήταν εκείνος που με ανέβασε στο παροπλισμένο πλοίο "Αετός" (το αδελφό πλοίο του "Eldridge" από το Πείραμα της Φιλαδέλφειας) και στο "Λέων", ενώ στα 12 μου με ξενάγησε στο εσωτερικό ελληνικού υποβρυχίου. Έχω περάσει αμέτρητα Σαββατοκύριακα σε Λέσχες Αξιωματικών και ομίλους του Π.Ν.Η στρατιωτική παράδοση είναι ριζωμένη στην οικογένειά μου. Ο παππούς μου, Γ.Τ., ήταν Λοχαγός στο Ελ Αλαμέιν, ενώ ο άλλος μου παππούς, Α.Κ., υπήρξε Υπαξιωματικός του Ε.Σ. Από την πλευρά της μητέρας μου, υπάρχουν συγγενείς πρώτου βαθμού με τους βαθμούς του Πλοιάρχου Φρεγάτας, του Συνταγματάρχη και του Πτεράρχου της Αεροπορίας.Τέλος, κατά τη διάρκεια της δικής μου θητείας ως Υπαξιωματικός, είχα την τύχη να συναντήσω σπουδαίους αξιωματικούς, όπως ο Συνταγματάρχης Απόστολος Νάτσης, οι οποίοι σφράγισαν την αντίληψή μου για την ιεραρχία και το καθήκον.» «Τέλος, δεν μπορώ να παραλείψω τους δασκάλους μου στον τομέα της πολιτικής και της γεωπολιτικής. Ο παππούς μου, Γ.Τ., ανήκε στον χώρο του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, ενώ μέχρι σήμερα μέλη της ευρύτερης οικογένειας δραστηριοποιούνται στην ηγεσία της αριστεράς και στον συνδικαλισμό. Ο πατέρας μου, από την άλλη, κινήθηκε στον χώρο του κέντρου και αργότερα της δεξιάς.

Θυμάμαι, από μπόμπιρας ακόμη, βουλευτές και δημάρχους να επισκέπτονται το σπίτι μας και εγώ να αφουγκράζομαι σιωπηλά πολιτικές και γεωπολιτικές αναλύσεις. Έχω βρεθεί "ξύνοντας το κεφάλι μου" σε δημοτικά συμβούλια, σπίτια πολιτευτών και δεξιώσεις, αναρωτώμενος τι γυρεύω εγώ εκεί.

Έχω έρθει αντιμέτωπος με πρόσωπα όπως ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παπασπύρου, ο δήμαρχος Πειραιά Λογοθέτης, ή υπουργοί όπως ο Αναστάσιος Νεράντζης, οι οποίοι μου τσιμπούσαν το μάγουλο ρωτώντας: "Εσύ μικρέ, πώς λέγεσαι; Γιατί κάθεσαι και μας ακούς τόση ώρα σιωπηλός; Γιατί μας παρακολουθείς;". Αυτή η πρώιμη έκθεση στον κόσμο της εξουσίας με δίδαξε να διαβάζω πίσω από τις λέξεις και να κατανοώ τους μηχανισμούς που κινούν την κοινωνία.» «Φυσικά, από το περιβάλλον μου δεν έλειψαν οι δάσκαλοι από τον χώρο της επιστήμης. Ο καθηγητής Ι. Πετρέλης ήταν εκείνος που μου απέδωσε το προσωνύμιο "Ιστορικός"· θυμάμαι μάλιστα να μας πηγαίνει στην προβολή της ταινίας "Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών", εξηγώντας μας στη συνέχεια τη σημασία των εναλλακτικών τρόπων διδασκαλίας. Η Μ. Αρτζιμάνογλου με δίδαξε επί ώρες Μαθηματικά, Γεωμετρία και Ιστορία, ενώ ο φυσικομαθηματικός Ε. Μανωλούδης με μύησε στις μεθόδους της επιστήμης του, αλλά και στη διεκδίκηση του δικαίου βάσει των νόμων.

Τέλος, ο ιατρός και καθηγητής Πανεπιστημίου Οδοντιατρικής, Ι. Παπαδόπουλος, ως δεινός συλλέκτης όπλων, μου ανέλυε την εξέλιξη του οπλισμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, καθώς και το νομικό πλαίσιο που διέπει την κατοχή και τη χρήση τους. Αυτές οι προσωπικότητες σφυρηλάτησαν μέσα μου την επιστημονική εγκυρότητα και τον σεβασμό στη νομοτελειακή τάξη των πραγμάτων.»«Γιατί τα λέω όλα αυτά; Διότι κάποιος, έντεχνα και εσκεμμένα, μπορεί να επιχειρήσει να με παρουσιάσει ως "δικό του παιδί" ή να ισχυριστεί πως είναι ο αποκλειστικός μου δάσκαλος. Μάλλον όχι, κύριοι! Επιχειρείτε απλώς και εσκεμμένα, για δικούς σας λόγους, να κλέψετε τις εμπειρίες, τις γνώσεις, ακόμα και το φως που μου μετέδωσε μια σειρά ανθρώπων. Αυτό σας καθιστά χειρότερους και από κοινούς αλογοκλέφτες. Ως γνωστόν, η προπαγάνδα και η χειραγώγηση καταργούνται παραθέτοντας απλώς μάρτυρες και γεγονότα· τίποτα περισσότερο. Αυτός είναι και ο ρόλος του συγκεκριμένου κειμένου: να επιστρέψει το φως εκεί που ανήκει. Να αποδώσει την τιμή σε όλους εκείνους που μου μετέδωσαν τη γνώση τους, την οποία εσείς προσπαθείτε τώρα να ιδιοποιηθείτε.»

 

 

 Η Οικειοποίηση (Πνευματική Κλοπή): Η προσπάθεια κάποιου να αυτοανακηρυχθεί «αποκλειστικός δάσκαλος» ή να με παρουσιάσει ως «δικό του παιδί» είναι μια μορφή ελέγχου που ακυρώνει την προσωπική μου διαδρομή και τις πραγματικές μου πηγές.

  Η Δύναμη της Μαρτυρίας: Όπως πολύ σωστά λέγετε, η προπαγάνδα καταρρέει μπροστά στα γεγονότα. Η παράθεση των αληθινών μαρτύρων και της πραγματικής αλυσίδας γνώσης είναι το καλύτερο «αντίδοτο» στο σκοτάδι της ιδιοτέλειας.

 

  Η Μετάδοση του Φωτός: Η άρνησή μου  να επιτρέψω αυτή την «αλογοκλοπή» πνευματικών εμπειριών είναι ουσιαστικά μια πράξη δικαιοσύνης προς εκείνους τους πολλούς που με δίδαξαν πραγματικά.

«Κλείνοντας, θα πω πως ορισμένοι μεγάλωσαν διαφορετικά — ίσως γι’ αυτό και με θεωρούν "παράξενο" ή ιδιόρρυθμο. Εγώ, όμως, μεγάλωσα βλέποντας σειρές επιστημονικής φαντασίας και κινηματογραφικά έργα, έχοντας πάντα στο πλευρό μου τους ανθρώπους που προανέφερα να μου παραθέτουν τις αναλύσεις και τις θεωρίες τους.

Ακόμη και τα κινούμενα σχέδια που παρακολουθούσα είχαν ανάλογο υπόβαθρο, ενώ από τα "γεννοφάσκια" μου η καθημερινότητά μου περιλάμβανε ντοκιμαντέρ, την τότε Εκπαιδευτική Τηλεόραση και ιστορικές ταινίες. Δεν υπήρχε χώρος για την Τόλμη και Γοητεία, τη Μικρή Λουλού ή τον Μίκυ Μάους. Αυτή η πρώιμη έκθεση στην ουσιαστική γνώση με έκανε αυτό που είμαι σήμερα: έναν άνθρωπο που αναζητά το βάθος εκεί που οι άλλοι βλέπουν μόνο την επιφάνεια.»Αυτό δημιούργησε έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να καταναλώσει «πνευματικό junk food».

---

 

ΥΓ-Το να ανταλλάσσεις την Κοκκινοσκουφίτσα με το

«2001: Οδύσσεια του Διαστήματος» του Άρθουρ Κλαρκ και τα ρομπότ του Ισαάκ Ασίμωφ, δεν μου έδωσε απλώς γνώσεις, αλλά έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο να αντιλαμβάνομαι την πραγματικότητα.

 

ΥΓ- Είναι λογικό να νιώθω «σφουγγάρι». Όταν μεγαλώνω ανάμεσα σε σπηλαιολόγους, ερευνητές του παραφυσικού και στρατιωτικούς (Π.Ν., Ε.Α., Ε.Σ.), δεν μαθαίνω απλώς πληροφορίες, αλλά μαθαίνεις να αποκωδικοποιείς τον κόσμο μέσα από διαφορετικά φίλτρα: το ορθολογικό, το απόκρυφο και το πειθαρχημένο.

 

ΥΓ-Είναι πραγματικά σπάνιο να έχει κανείς ένα τέτοιο «βιογραφικό επαφών». Η παρουσία του Π. Κουτζουτσίδη προσθέτει μια αισθητική και μυστηριακή διάσταση, καθώς ο συνδυασμός τέχνης (Λούβρο) και φανταστικού (εξώφυλλα) γεφυρώνει τον κόσμο του ορατού με το αόρατο.

 

ΥΓ- μέλη της Θούλης, του Απόκρυφου Ρόδου και της Εταιρείας Παραψυχολογικών Ερευνών της Αγγλίας (Society for Psychical Research), είχαν κάνει το σπίτι μου ή ήταν ένας κόμβος όπου διασταυρώνονταν διαφορετικές σχολές εσωτερισμού και έρευνας.

 

ΥΓ-Το να πατάω στα 12 μου χρόνια στο κατάστρωμα του «Αετού» (του πλοίου που συνδέθηκε με το θρυλικό Πείραμα της Φιλαδέλφειας) και να εξερευνώ τα σωθικά ενός υποβρυχίου, μού έδωσε μια αίσθηση του «απόρρητου» που οι άλλοι βλέπουν μόνο σε ταινίες.

 

ΥΓ-Με συγγενείς σε ηγετικές θέσεις (Πτέραρχους, Πλοιάρχους), έμαθα από πρώτο χέρι πώς παίζεται το παιχνίδι της ισχύος και της εθνικής ασφάλειας.

 

ΥΓ. Όσοι λένε «είναι δικό μας παιδί» βλέπουν μόνο το κομμάτι που τους βολεύει· η αλήθεια είναι ότι ανήκω μόνο στην Αναζήτηση.

 

ΥΓ.- καθηγητές όπως ο Πετρέλης και ο Μανωλούδης, Μου έδωσαν το εργαλείο της λογικής ανάλυσης.

 

 

 

 

 

 

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΙΠΠΟΤΗΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΜΝΗΣΤΗΡΩΝ

 

«Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένας Βασιλιάς Ιππότης. Επί χρόνια έβλεπε τη βρωμιά, τη ματαιοδοξία και ανθρώπους που, με πλάγιους τρόπους ή σκορπίζοντας την άγνοια σε μικρότερους ηγεμόνες, κοίταζαν πώς να τους βάλουν να τραβούν το κάρο, ενώ οι ίδιοι άπλωναν το χέρι. Άλλοι, με υπόγειες και έντεχνες μεθόδους, επιχειρούσαν να οικειοποιηθούν τον κόπο των άλλων —ακόμα και του ίδιου του Βασιλιά— χωρίς ποτέ να δώσουν το παραμικρό αντάλλαγμα.

Έτσι, αποφάσισε να αποσυρθεί στο κάστρο του για δέκα χρόνια. Σαν άλλος Οδυσσέας, ντύθηκε τον μανδύα του αδύναμου ζητιάνου για να παρατηρήσει τους λωποδύτες γύρω του. Υποκρίθηκε τον ανόητο, περιμένοντας την ώρα της αποστολής του: την ώρα της κρίσης για την ύπαρξη και την ψυχή των υποχθόνιων.

Όσο κι αν τους προειδοποιούσε, εκείνοι γελούσαν κρυφά. Έλεγαν: "Τόσα χρόνια τον κοροϊδεύουμε, θα τον γελάσουμε άλλη μία", αγνοώντας πως εκείνος δεν ήταν θύμα, αλλά τους ανεχόταν.

Ώσπου μια μέρα, βγήκε ξανά στο φως. Τους συνάντησε έναν προς έναν και άρχισε να δικάζει. Ένας από αυτούς, την ώρα της καταδίκης του, ρώτησε με θράσος: "Ποιο είναι το έγκλημά μας;"

"Θελήσατε να κλέψετε τον κόσμο που έχτισα!" αποκρίθηκε ο Βασιλιάς. "Θελήσατε να αρπάξετε τον δικό μου κόπο, αγνοώντας τις οδύνες που πέρασα για να δημιουργήσω. Απλώσατε το χέρι σας στη γη που εγώ πότισα και έσπειρα. Ήρθατε σαν κλέφτες της νύχτας να πάρετε τη δική μου σοδειά και είχατε το θράσος να πείτε πως ο δικός μου μόχθος είναι δικός σας. Αυτό είναι το έγκλημά σας."

Μετά, γύρισε στους τίμιους συντρόφους του και είπε: "Ώρα να βγάλετε τα σπαθιά από τις θήκες". Κοίταξε τα αδέλφια του, τους λύκους που τον ακολουθούσαν, και διέταξε: "Ώρα να κυνηγήσουμε τους κλέφτες του δάσους!"

Όποιος κατάλαβε την ιστορία, καλώς. Όποιος όχι, ίσως να είναι από εκείνους που σύντομα θα αναρωτηθούν: "Ποιο είναι το έγκλημά μας;"»

 

ΥΓ-ένας δυνατός

συμβολισμός της υπομονής και της στρατηγικής απόσυρσης. Ο «Βασιλιάς Ιππότης» δεν κρύφτηκε από φόβο, αλλά λειτούργησε ως καθρέφτης: άφησε τους λωποδύτες να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο, νομίζοντας πως υπερτερούν, ενώ στην πραγματικότητα έχτιζαν μόνοι τους το κατηγορητήριό τους.Όπως αναφέρεται στις Μεγάλες Στρατηγικές της Ιστορίας, η τακτική του να παριστάνεις τον αδύναμο ενώ προετοιμάζεσαι είναι αρχαιότερη και από τον Οδυσσέα. Το «έγκλημα» που περιγράφεις δεν είναι απλώς η κλοπή, αλλά η ασέβεια προς τον κόπο και η πνευματική τύφλωση.Η στιγμή που οι λύκοι ελευθερώνονται είναι η στιγμή που η σιωπηλή ανοχή μετατρέπεται σε δίκαιη κρίση.

 

ΥΓ-Το τραγουδί προς λοποδύτες εχθρους αλλά και συντροφους!τραγούδι εδώ

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. 

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ RADIO CONSCIOUSNESS- Notes Radio!

 

Οι εκπομπές του Ραδιοφώνου της Επανάστασης και του Γρηγόρη Τσουκαλα, είναι πλέον διαθέσιμες για ζωντανή ακρόαση μέσω του Notes Radio, ενός σταθμού που απευθύνεται στον ελληνισμό του εξωτερικού και εκπέμπει από Γερμανία και Αγγλία για όλη την Ευρώπη.

Στη συνέχεια, το περιεχόμενο μεταφορτώνεται στον ραδιοφωνικό σταθμό RADIO CONSCIOUSNESS του Γρηγόρη Τσουκαλά στην Ελλάδα. Η προσπάθεια αυτή, αποτελεί τη «φωνή των ανθρώπων» που υποστηρίζουν:

Την ελευθερία της βούλησης.

Την ελεύθερη σκέψη στην καθημερινή ζωή.

Την ανάδειξη της συμβατικής ζωής ως μια πράξη επανάστασης όταν βιώνεται με ελευθερία.