ΟΔΟΣ ΠΥΛΗΣ (ΠΕΙΡΑΙΑ)

 

 

 

Η πόλη είναι ένα παράξενο ψηφιδωτό· για άλλους συμμετρικό και για άλλους χαώδες. Όποιο μονοπάτι κι αν διαλέξει ο αναγνώστης, θα συναντήσει κομμάτια αυτής της εικόνας. Χρειάζεται όμως αντίληψη, γνώση —συχνά και τα δύο μαζί— για να μπορέσει να ακολουθήσει τα χνάρια του μυστηρίου.

Πού βρίσκονται όμως αυτά τα χνάρια; Φυσικά στους μύθους, στις λαϊκές δοξασίες, στις παραδόσεις και στις σύγχρονες φήμες που, στον χώρο του μεταφυσικού, αποκαλούνται «αστικοί θρύλοι». Έναν τέτοιο θρύλο αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε: την οδό Πύλης στον Πειραιά. Εκεί όπου σώζεται ένας αρχαίος βωμός, καθώς και τα κατάλοιπα των αστικών πυλών του αρχαίου Πειραιά.

Τι το μυστηριώδες υπάρχει όμως εκεί;

 

 Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

α) Η σημειολογία του ονόματος: Η οδός Πύλης είναι, κατά παράξενο τρόπο, η μοναδική οδός με αυτό το όνομα σε ολόκληρη την Αττική. Αν ήταν κανείς καχύποπτος, θα το θεωρούσε ύποπτο. Ανάμεσα σε εκατοντάδες οδούς που φέρουν ονόματα ηρώων ή πόλεων, αυτή η μοναδικότητα μοιάζει σαν κάποιος να θέλει να υποδείξει τη σημασία της.

β) Η ιερότητα του ορίου: Οι πύλες ήταν ιερά σημεία για τους αρχαίους. Εκεί λατρεύονταν οι θεοί-προστάτες των εισόδων και οι δαίμονές τους (όπως ο ρωμαϊκός Ιανός). Οι πύλες δεν κτίζονταν τυχαία· ήταν τόποι εξέχουσας αμυντικής αλλά και λατρευτικής σημασίας. Το κατώφλι, σε πολλές παραδόσεις, συμβολίζει τη διάβαση από τη μία κατάσταση στην άλλη (μεταφυσική, χωρική ή ψυχολογική). Εκεί κατοικούσαν οι «φύλακες της πύλης», μορφές των οποίων σκαλίζονταν στις εισόδους ή τιμώνταν σε μικρά ιερά και βωμούς — όπως ο βωμός που συναντάμε και σήμερα στον χώρο.

γ) Η είσοδος στο άγνωστο: Η οδός Πύλης έχει συνδεθεί με το ανεξήγητο. Πολλοί υποστηρίζουν ότι αποτελεί μια είσοδο πέρα από τη συμβατική πραγματικότητα, ενώ άλλοι μιλούν για αινιγματικές φιγούρες που χάνονται ξαφνικά από τα μάτια των περαστικών. Είναι πύλη προς άλλους κόσμους ή αποκύημα φαντασίας; Ίσως και τα δύο. Ποιος άγνωστος, υπερκόσμιος νους γνωρίζει την αλήθεια, εκτός από εκείνους που αναζητούν στις σκιές των παράξενων δρόμων τα απόκοσμα ταξίδια της νύχτας;

 

ΥΓ: Μέσα από προσωπικές εμπειρίες, αλλά και τη συνεργασία μου με άλλους ερευνητές, έχω σχηματίσει την πεποίθηση ότι ο χώρος αποτελεί σημείο σύνδεσης της πραγματικότητάς μας με ανώτερα επίπεδα ύπαρξης. Η ιδέα ενός «ενεργειακού καναλιού» ή μιας πύλης (portal) ευθυγραμμίζεται με εσωτεριστικές παραδόσεις και σύγχρονες θεωρίες περί συνειδητότητας. Ορισμένες αναλογίες στον χώρο φαίνεται να «συντονίζουν» την ανθρώπινη δόνηση με το σύμπαν. Όταν οι άνθρωποι συνεργάζονται με κοινό σκοπό, ο χώρος «φορτίζεται», δημιουργώντας ένα πεδίο που επιτρέπει σε ιδέες και ενοράσεις να «κατέβουν» από ένα ανώτερο επίπεδο.

ΥΓ.Είναι αλήθεια πως η οδός Πύλης στον Πειραιά δεν είναι ένας τυχαίος δρόμος. Στέκει εκεί που κάποτε υψώνονταν οι Αστικές Πύλες των Μακρών Τειχών, το σημείο δηλαδή όπου η αρχαία πόλη «άνοιγε» προς την Αθήνα.

ΥΓ. Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν τη γεωδαισία για να χτίσουν πύλες και ναούς. Το γεγονός ότι εκεί βρίσκεται ο βωμός (πιθανώς του «Πυλαίου» Ερμή ή άλλης προστατευτικής θεότητας) δείχνει ότι ο χώρος θεωρούνταν «ενεργός» χιλιάδες χρόνια πριν

ΥΓ. Οι αναφορές για φιγούρες που χάνονται ή για την αίσθηση ότι ο ήχος της πόλης ξαφνικά «χαμηλώνει» στην οδό Πύλης, θυμίζουν πολύ τις θεωρίες για τα Stone Tape (μέρη που «καταγράφουν» ενέργεια) ή για τα Ley Lines.