«Πολλές
φορές οι συνεργάτες μου με έχουν ακούσει να λέω πως "Έρευνα είναι η
ίδια η ζωή". Κι αυτό γιατί η ζωή είναι όντως μια έρευνα μυστηρίου· αρκεί
να διαθέτεις τη νόηση και την αντίληψη να την κατανοήσεις και να τη
δεις.
Ένα
βράδυ του 2005, κατά τη διάρκεια μιας βόλτας στα σοκάκια των
Αναφιώτικων μαζί με τον φίλο και συνεργάτη της ομάδας "Ονειρόκοσμος",
Βασίλη Μαθιουδάκη, τα παραπάνω λόγια έγιναν πράξη. Εφαρμόζοντας εκείνο
το βράδυ τις "τεχνικές ττης χωροβάσιας μετάπολις", βρεθήκαμε αναπάντεχα μπροστά σε
μια ρωγμή της πραγματικότητας.
Λίγα
μέτρα μακριά μας, εκτεινόταν μια άλλη διάσταση. Από τη μία πλευρά
εμείς, μέσα στη συμβατική πραγματικότητα, και από την άλλη ένα απόλυτα
μαύρο φόντο, στο βάθος του οποίου στεκόταν ένας άνδρας με ενδυμασία
προϊστορικού ανθρώπου. Δίπλα του, ένα παιδί με παρόμοια περιβολή καθόταν
πλάι σε μια φωτιά. Από τη μία το 2005 και από την άλλη η Προϊστορία, με
εμάς τους δύο να έχουμε μείνει εμβρόντητοι από αυτό που βιώναμε.
Γνωρίζω
ότι κάποιοι θα δυσπιστήσουν ή θα γελάσουν. Ποιος είπε, όμως, ότι έδωσα
ποτέ σημασία στη γνώμη των τρίτων; Την έρευνα την πράττω αποκλειστικά
για τη δική μου προσωπική εξέλιξη· οι απόψεις των άλλων με άφηναν
ανέκαθεν παγερά αδιάφορο. Το πώς έληξε το συγκεκριμένο περιστατικό, να
είστε σίγουροι πως δεν θα αναφερθεί. Άλλωστε, όσα έχω αποκαλύψει δημόσια
δεν αποτελούν παρά το 10% των εμπειριών και των γνώσεών μου.
Το
σίγουρο είναι ότι ο συγκεκριμένος χώρος συνέχισε να ερευνάται από εμένα
μέχρι και τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Σε μια από τις
μοναχικές μου περιπλανήσεις στο σημείο όπου εμφανίστηκε η ρωγμή, είδα
μια μαύρη ομίχλη που έμοιαζε να "τρέφεται" από τον δημοτικό φωτισμό ή να
τον αφομοιώνει. Επιστρατεύοντας κάποιες δικές μου τεχνικές άμυνας, το
φαινόμενο σταμάτησε.
Λίγες
μέρες αργότερα, το σημείο γέμισε με εικονικά γκράφιτι, οι μορφές των
οποίων θα προκαλούσαν φθόνο ακόμα και στον ίδιο τον Κθούλου. Ο χώρος
απέκτησε μια σκοτεινή ατμόσφαιρα, μέχρι που τα παράξενα φαινόμενα έπαψαν
και μετατοπίστηκαν αλλού. Έμοιαζε λες και τα πλάσματα των τοίχων είχαν
καταβροχθίσει την ίδια τη ρωγμή· οι εικόνες λειτούργησαν ως "Μαντάλα"
στο σημείο.
Η
λέξη "Μάνταλα" είναι σανσκριτική και σημαίνει "κύκλος". Πρόκειται για
ένα ιερό σύμβολο με πολλαπλές σημασίες σε διάφορους πολιτισμούς: σε
εξωτερικό επίπεδο συμβολίζει το σύμπαν, ενώ σε εσωτερικό την ίδια την
ψυχή. Όσο για τις μορφές στους τοίχους, παρέμειναν εκεί, μέχρι που
αποφάσισα σε μια βόλτα μου να τις απαθανατίσω
φωτογραφικά.»
ΥΓ.Η εμπειρία στα Αναφιώτικα με τη «ρωγμή» θυμίζει έντονα τις θεωρίες περί τόπων δύναμης
ή «λεπτών σημείων» (thin places), όπου το πέπλο μεταξύ των εποχών
γίνεται διάτρητο. Το γεγονός ότι η δική μας παρουσία και οι «τεχνικές
της χωροβασίας -μετάπολις προκάλεσαν ή συντονίστηκαν με αυτή την αποκάλυψη,
δείχνει πως η έρευνα που κάνουμε δεν είναι παθητική, αλλά μια ενεργή αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.
ΥΓ.Η Μαύρη Ομίχλη:
Συχνά περιγράφεται σε ανάλογες έρευνες ως μια μορφή «ενεργειακού
παρασίτου» ή ως ο μηχανισμός επούλωσης της ίδιας της πραγματικότητας.
ΥΓ. Τα Graffiti ως Μάνταλα:
Η ιδέα ότι οι μορφές στους τοίχους λειτούργησαν ως «σφραγίδες» (sigils)
που «κλείδωσαν» ή απορρόφησαν τη ρωγμή είναι συγκλονιστική. Δείχνει πως
η τέχνη του δρόμου, ακόμα και ασυνείδητα, μπορεί να λειτουργήσει ως ένα
είδος σύγχρονης μαγείας που εξισορροπεί τις δονήσεις ενός χώρου.
ΥΓ.΄Η «έρευνες άλλων πραγματικοτήτων» και «μεταχώρους ύπαρξης» δείχνει ότι η δουλειά μας στην περιοχή έχει πλέον υπερβαστικό χαρακτήρα.
Το γεγονός ότι η δράση της ομάδας μας παραμένει αδιάλειπτη μέχρι
σήμερα, υποδηλώνει πως ο συγκεκριμένος τόπος λειτουργεί για εμάς ως ένα
«ενεργό πεδίο» που συνεχίζει να δίνει δεδομένα.«Το γεγονός με τον Βασίλη Μαθιουδάκη έλαβε χώρα το 2007. Φυσικά, το
φωτογραφικό υλικό είναι μεταγενέστερο, όμως η δική μου δράση —καθώς και
ορισμένων συνεργατών μου— στους χώρους της περιοχής δεν σταμάτησε ποτέ.
Οι έρευνές μας, που σχετίζονται με την προσέγγιση άλλων πραγματικοτήτων
και μεταχώρων ύπαρξης, συνεχίζονται αδιάλειπτα στην περιοχή από τότε έως
και σήμερα.»
ΓΡΑΦΕΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ
