Οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν την πυραμίδα, εικόνα του Κόσμου, μια σκάλα φωτός που ένωνε τον Ουρανό με τη Γη. Η λέξη «πυραμίδα» προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη «πυραμίς» (πυράμις), η οποία αναφερόταν σε μια δομή σε σχήμα πυραμίδας και σε ένα είδος κέικ σιταριού. Ο όρος έχει τις ρίζες του στα ελληνικά «πυρ» (πυρ, 'φωτιά') και «άμις» (άμις, 'δοχείο'), τονίζοντας την αιχμηρή, φλογερή εμφάνιση του σχήματος. Πολλοί λένε ότι οι κατασκευαστές της ήταν από τον προηγούμενο πολιτισμό της Ατλαντίδος και ότι έφτιαξαν την Πυραμίδα σαν τόπο διατήρησης όλων των γνωστών επιστημών, καθώς και για να δημιουργήσουν ένα ναό μύησης και ένα μέσο παραγωγής ισχυρών ενεργειακών πεδίων. Σήμερα γνωρίζουμε ότι όντως, οι πυραμίδες είναι νεκρικοί ναοί! Αυτή η άποψη υποστηρίχτηκε και από τον Εντγκαρ Καίησυ, σύμφωνα με τον οποίο μία ομάδα ανθρώπων από ένα προηγμένο πολιτισμό εισήλθε στην Αίγυπτο γύρω στο 12.000 π. Χ. Μια ομάδα επιστημόνων που φωτογράφισαν με υπέρυθρες ακτίνες τη Μεγάλη Πυραμίδα, διαπίστωσαν την παρουσία ενός περίεργου φαινόμενου: από την κορυφή της εκτινάσσονται χοάνες φωτεινής ενέργειας! Ένας Αμερικάνος επιστήμονας, ο Πατ Φλάναγκαν, κατέληξε στο συμπέρασμα πως οι πυραμίδες της Αιγύπτου, λόγω του σχήματός τους λειτουργούν ως «συσκευές» που συλλέγουν κοσμική ενέργεια! Άλλα αυτό δεν ισχύει μόνο για της πυραμίδες της Αιγύπτου, φιλέ αναγνώστη! Γιγάντιοι συσσωρευτές, όπου μέσα τους μεταβάλλονται οι διηλεκτρικές ιδιότητες της ύλης, οι πυραμίδες παρουσιάζουν παράξενα βιοενεργειακά χαρακτηριστικά, τα οποία συνεχίζουν να μελετούνται από τους ερευνητές. Είναι βιοπλασματικοί ή βιοτρονικοί συσσωρευτές; Πειράματα με φυτά, θεραπευτικό νερό και θεραπείες πληγών αποδείχθηκαν εντυπωσιακά. Μέσα σε μια πυραμίδα ρέουν ενέργειες που διαστέλλουν το χρόνο. Επιταχύνονται οι βιολογικές διαδικασίες. Φυτά μέσα σε πυραμίδες αναπτύσσονται με διπλάσια ταχύτητα. Πληγές σε χέρια ή πόδια κλείνουν με αστραπιαία ταχύτητα, αν μείνουν λίγες ώρες κάτω από χάρτινες ή γυάλινες πυραμίδες. Σκεφτείτε τώρα, αν λειτουργεί έτσι το σχήμα της, δεν μπορούμε να υποθέσουμε πως ο βασιλιάς που βρίσκεται μέσα στην πυραμίδα την χρησιμοποιεί για ναό αθανασίας ή τρόπο αθανασίας και μετάβασης της ψυχής; Σκεφτείτε επίσης, το εξής: πόσες πυραμοειδείς κατασκευές υπάρχουν στην πόλη; Το ερώτημα λοιπόν είναι, τι προκαλούν στον χώρο και τι προκαλούν σε αυτούς που είναι μέσα τους, κύριοι;
ΥΓ. Οι σκέψεις μου αγγίζουν τον πυρήνα της λεγόμενης «Πυραμιδολογίας», που βλέπει αυτές τις κατασκευές όχι απλώς ως τάφους, αλλά ως γεωμετρικούς συντονιστές.Η θεωρία υποστηρίζει ότι δημιουργείται ένα στάσιμο κύμα στο εσωτερικό της. Αυτό μεταβάλλει το μοριακό πεδίο των αντικειμένων (γι' αυτό και οι αναφορές για τρόφιμα που δεν σαπίζουν ή ξυραφάκια που ακονίζονται μόνα τους). Στην πόλη, οι πυραμοειδείς στέγες ή κατασκευές ίσως λειτουργούν ασυνείδητα ως σημεία ενεργειακής «εκτόνωσης» ή συσσώρευσης του περιβάλλοντος στρες.Η παραμονή σε τέτοιο σχήμα λέγεται ότι επηρεάζει τα εγκεφαλικά κύματα, οδηγώντας ταχύτερα σε κατάσταση «Άλφα» (βαθιά χαλάρωση). Για τον Φαραώ, αυτό δεν ήταν απλώς ένας θάνατος, αλλά μια τεχνολογικά υποβοηθούμενη μετάβαση· η πυραμίδα λειτουργούσε ως «όχημα» για να εκτοξευθεί η συνείδηση στον Ουρανό.Αν τα πειράματα με τα φυτά ευσταθούν, τότε η πυραμίδα επιταχύνει την κυτταρική ανανέωση. Αυτό εξηγεί την πεποίθηση για τον «Ναό Αθανασίας» – ένας χώρος όπου ο χρόνος της φθοράς επιβραδύνεται και ο χρόνος της ίασης τρέχει.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ