«Ο
ναός φημίζεται για την εξαιρετική ακουστική του και τον απόκοσμο ήχο
του εκκλησιαστικού οργάνου του —του παλαιότερου σε λειτουργία στην
Ελλάδα, κατασκευασμένο το 1897— στοιχεία που αξιοποιούνται συχνά σε
σκοτεινά, μυσταγωγικά live sessions. Στους τοίχους του, αναμνηστικές
πλάκες και βιτρό μνημονεύουν εμβληματικά ιστορικά πρόσωπα, όπως τον
φιλέλληνα Σερ Ρίτσαρντ Τσερτς, αλλά και τα θύματα της "Σφαγής στο
Δήλεσι" (Marathon Massacres) του 1870, προσδίδοντας στον χώρο μια βαριά
ιστορική φόρτιση.
Εντός
του ναού έχουν φιλοξενηθεί θεατρικές παραστάσεις που διερευνούν την
πνευματικότητα και την ανθρώπινη φύση μέσα στο ιερό πλαίσιο. Παράλληλα, ο
ναός περιβάλλεται από το μυστήριο των υπόγειων διαδρομών της Αθήνας. Αν
και δεν διαθέτει επιβεβαιωμένο "δίκτυο στοών", η θέση του πάνω στην
ιστορική οδό Φιλελλήνων τον τοποθετεί στην καρδιά της περιοχής όπου
αναφέρονται οι περισσότερες κρυφές κατακόμβες της πόλης — φήμες που
ενισχύονται από έρευνες (όπως του Παναγιώτη Δευτεραίου) για σήραγγες που
λειτουργούσαν ως δίοδοι διαφυγής ή κρύπτες κειμηλίων.
Η
λαογραφία του ναού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη νεογοτθική
αρχιτεκτονική του και την ιστορική μνήμη της βρετανικής κοινότητας. Αν
και πρόκειται για χριστιανικό ναό, η σύνδεσή του με τα "Pepper Church
Sessions" έχει γεννήσει μια σύγχρονη "αστική λαογραφία": ο ναός
αντιμετωπίζεται πλέον ως ένα πνευματικό καταφύγιο στην καρδιά της
βουερής Αθήνας, ιδανικό για εσωτερική αναζήτηση.»
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ
