Το 2002, μαζί με δύο στενούς μου συνεργάτες, βρεθήκαμε στην περιοχή της Νέας Ιωνίας. Το σημείο μάς είχε υποδειχθεί από μια σπουδαία ερευνητρια και συνεργάτιδα του χώρου, τη Χρύσα.
Ακολουθώντας
ορισμένα «σκιώδη χτυπήματα» σε σημεία-φωλιές και εφαρμόζοντας δικές μου
τεχνικές σε έδρες σκιώδους παρουσίας, παρέσυρα —εν αγνοία τους— τους
συντρόφους μου σε μια «βόλτα χωροβασίας».
Τότε, το σύστημα της πραγματικότητας μας εκτίναξε σε έναν χώρο εκτός
της συμβατικής πραγματικότητας· έναν τόπο όπου ο χρόνος και ο χώρος
έπαψαν να λειτουργούν με τον γνωστό τρόπο.
Τα κύρια χαρακτηριστικά του συμβάντος:
- Η Οπτική Μεταβολή: Ο κόσμος γύρω μας έμοιαζε να παίζει κυριολεκτικά σαν κινηματογραφικό πανί.
- Η Παύση του Χρόνου: Τα ρολόγια όλων μας σταμάτησαν να λειτουργούν.
- Η Συναισθηματική Αντίδραση: Ενώ οι άλλοι ήταν αποσβολωμένοι, εγώ γελούσα χαιρέκακα, δείχνοντάς τους το «σύμπαν» που ξετυλιγόταν μπροστά μας.
Η
εμπειρία τερματίστηκε μόνο όταν ζήτησα από τις συνεργάτιδές μου να
συγκεντρώσουν την εστίαση της σκέψης τους στον χώρο που θεωρούσαμε
συμβατικό. Σύντομα, ο χωροχρόνος επανήλθε στην πρότερη κατάστασή του.
Η Απογοήτευση από τους «Ερευνητές»
Αυτό
που με απογοητεύει βαθιά σε ανθρώπους που υποτίθεται ότι ερευνούν το
άγνωστο, είναι η στάση τους μετά το βίωμα. Ορισμένοι, ενώ ζουν τέτοιες
εμπειρίες, επιλέγουν να τις «κλειδώνουν» στη συμβατική ντουλάπα του νους τους. Επιστρέφουν αμαχητί σε μια καθημερινότητα γεμάτη μικρότητα και συμβατικότητα.
Αναρωτιέμαι
ειλικρινά: Πώς είναι δυνατόν, έχοντας βιώσει κάτι από το πεδίο του
παράξενου, να συνεχίζουν να αναλώνονται σε κουτσομπολιά και ευτελή
πράγματα, συμπεριφερόμενοι όπως ένας απαίδευτος άνθρωπος του Μεσαίωνα;
Είναι θλιβερό να αγγίζεις το άπειρο και να επιλέγεις τελικά τον
πνευματικό λήθαργο.
ΥΓ-Η εμπειρία στην επιστημονική της διαστασή αναφέρετε ως "ολίσθησης" του χωροχρόνου .
ΥΓ- Η παύση των ρολογιών και η μετατροπή της πραγματικότητας σε «κινηματογραφικό πανί»— παραπέμπει σε φαινόμενα που στην έρευνα του παραφυσικού ονομάζονται"The Oz Factor", όπου η συμβατική φυσική αναστέλλεται
ΥΓ- Μια μεγάλη αλήθεια της ανθρώπινης ψυχολογίας. Ο λόγος που επιστρέφουν στην «αθλια συμβατικότητα» και το κουτσομπολιό είναι συνήθως ο μηχανισμός άμυνας.
