Το Κτίριο: Είναι ένα εμβληματικό αρχοντικό του Μεσοπολέμου (χτίστηκε το 1924-1927), έργο του σπουδαίου Μακεδόνα αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχου. Συνδυάζει νεοβυζαντινά και παραδοσιακά στοιχεία, ενώ ο εντυπωσιακός ξυλόγλυπτος διάκοσμος στο εσωτερικό είναι έργο του λαϊκού τεχνίτη Ν. Θωμόπουλου. Ήταν η κατοικία της Αγγελικής Χατζημιχάλη (1895-1965), της πρώτης Ελληνίδας λαογράφου. Το σπίτι της υπήρξε κέντρο πνευματικής ζωής, φιλοξενώντας προσωπικότητες όπως ο Παλαμάς και ο Σικελιανός. Το μουσείο ιδρύθηκε το 1980 από τον Δήμο Αθηναίων για να στεγάσει την πλούσια συλλογή της και να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη της. Είναι ένα από τα παλαιότερα της χώρας, καθώς ιδρύθηκε το 1918 ως «Μουσείον Ελληνικών Χειροτεχνημάτων». Στο παρελθόν στεγάστηκε στο Τζαμί Τζισδαράκη στο Μοναστηράκι και αργότερα στην οδό Κυδαθηναίων 17 στην Πλάκα, προτού αποκτήσει τον σημερινό του μόνιμο πολυχώρο. Η Αγγελική Χατζημιχάλη (1895–1965) υπήρξε η σημαντικότερη Ελληνίδα λαογράφος, αφιερώνοντας τη ζωή της στη διάσωση της λαϊκής παράδοσης. Πρωτοπόρος: Σε μια εποχή που η λαϊκή τέχνη θεωρούνταν υποδεέστερη, εκείνη γύρισε την Ελλάδα, καταγράφοντας έθιμα, φορεσιές και τέχνες. Η έρευνά της για τους Σαρακατσάνους παραμένει το κορυφαίο έργο αναφοράς μέχρι σήμερα. Ίδρυσε εργαστήρια χειροτεχνίας (όπως στην Σκύρο) για να κρατήσει ζωντανές τις τοπικές τέχνες και να προσφέρει οικονομική διέξοδο στις γυναίκες της υπαίθρου.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ
ΥΓ.Η επίσκεψη πραγματοποιηθηκέ με μέλη του τμημάτος πολιτισμου της Ε.Π.Ε.Α.Ν.- Τμήμα Έρευνας Πολιτισμού και Ιστορίας, υπό την ίδρυση και διεύθυνση του Γρηγόρη Τσουκαλά, αποτελεί έναν φορέα με κεντρικό άξονα την προστασία και την προβολή της ελληνικής κληρονομιάς
