ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΓΝΏΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ!

 

Όσοι με ξέρουν ή έχουν συνεργαστεί μαζί μου, γνωρίζουν καλά ότι ένα μεγάλο κομμάτι των ερευνών μου αφορά τομείς που σχετίζονται με τις παράλληλες διαστάσεις του χώρου και του χρόνου. Επί χρόνια αφήνω σαφή υπονοούμενα για «εισόδους» σε άλλες πραγματικότητες, ενώ και συνεργάτες μου έχουν βιώσει τέτοιες εμπειρίες σε έρευνες μαζί μου.

Αν κάποιοι νομίζετε ότι θα βρείτε κάτι σημαντικό σε τέτοια θέματα —ακόμα και αν σας πέρασε η ανόητη ιδέα να «φυτέψετε» κάποιον δίπλα μου για να ακούει ή να βλέπει— απλώς αλλάξτε πλευρό στο μαξιλάρι που κοιμάστε.

Ακόμα και σε ανθρώπους που είναι δίπλα μου χρόνια ως συνεργάτες, ακόμα και σε καταστάσεις πλήρους δράσης, αποκαλύπτω πάντα μόνο το 10% των προεκτάσεων αυτών που σχεδιάζω και αντιλαμβάνομαι. Οι πιο στενοί μου συνεργάτες συνήθως ακούνε από μένα ένα απλό: «πάμε μια βόλτα εκεί» ή «πάμε να κάνουμε αυτό». Μόνο όταν τελικά βιώσουν το αποτέλεσμα του «παράξενου» μαζί μου, τότε τους εξηγώ ένα επιπλέον 20%, λέγοντάς τους: «Αυτό έγινε για να έρθει το συγκεκριμένο αποτέλεσμα». Αν αναρωτιέστε, ας ρωτήσουν δύο επί χρόνια συνεργάτες μου στον χώρο του αγνώστου: τη Χρύσα Καλαμαρά και τον Λεωνίδα Ελευθερόπουλο.

Υπάρχουν πολλές φορές που κάποιοι ανακατεύονται σε χώρους έρευνας χωρίς την άδειά μου. Αλλά, φίλτατοι, τι φταίει ο κακόμοιρος ο ελέφαντας αν εσείς, ως μυρμήγκια, μπήκατε στα πόδια του και σας έλιωσε; Ούτε σας ζήτησε να μπείτε στον δρόμο του, ούτε σας κάλεσε, ούτε καν μπόρεσε να σας αντιληφθεί λόγω της μικρότητάς σας. Το φταίξιμο είναι καθαρά δικό σας.

Θυμάμαι κάποτε έναν βλακώδη τύπο που με ακολουθούσε σε έρευνες και τελικά επιχείρησε να δημοσιοποιήσει τον χώρο και τον τόπο, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι εκείνος τον ερεύνησε. Όταν πολύ μετά ήρθε έντρομος στο γραφείο μου, επειδή είχε μπλέξει με «προεκτάσεις» και ανθρώπους του αποκρυφισμού που τον κυνηγούσαν, η απάντησή μου ήταν απλή:
«Ποιος σου είπε, φίλε, να παίζεις με δυνάμεις του σύμπαντος χωρίς να τις γνωρίζεις; Ποιος σου είπε να ανακατεύεσαι στα πόδια ανθρώπων με δύναμη και να τους ενοχλείς; Και κυρίως, ποιος σου είπε να παρουσιάζεις δικές μου έρευνες ως δικές σου χωρίς να ρωτήσεις;»

Δεν φταίω εγώ αν βρέθηκες ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά — τόσο δικά μου όσο και των αντιπάλων μου. Τι άλλο μπορεί να είναι κάποιος, εκτός από βλάκας, όταν βάζει το κεφάλι του στη μέση μιας «μονομαχίας στο Ελ Πάσο»;

Το έχω ξαναπεί: οι αδέσποτες είναι δικές σας!

 «Όντως, κάνω πράγματα που αντιλαμβάνομαι ο ίδιος με τρόπο που ούτε αποκαλύπτω, ούτε δίνω πολλές εξηγήσεις. Και αυτό, γιατί η Πραγματική Γνώση είναι απαγορευμένη — όχι για κάποιον μυστικό λόγο, αλλά επειδή είναι απρόσιτη στα μάτια εκείνων που δεν μπορούν ούτε να τη δουν, ούτε να την κατανοήσουν, ακόμη και αν βρίσκεται ακριβώς μπροστά τους!

Μια φίλη παλαιότερα με ρώτησε: "Τώρα κατάλαβα γιατί το έκανες αυτό· γιατί δεν είπες τίποτα τότε;". Η απάντησή μου ήταν: "Εάν κατάλαβες τώρα γιατί το έκανα, τότε ούτε τώρα χρειάζεται να σου πω. Εάν πάλι δεν κατάλαβες, τότε δεν χρειάζεται να σου εξηγήσω κάτι που δεν μπορείς να συλλάβεις!".

Έτσι δρω στους χώρους της γνώσης εδώ και χρόνια, φίλτατοι. Γιατί οι άνθρωποι-"τσιμπούρια", που έρχονται ως "μάτια" καταστάσεων ή τρίτων, βρίσκουν πάντα άνθρακες. Ο "σκληρός μου δίσκος" και το αρχείο μου είναι το ίδιο μου το μυαλό.

Η απάντηση είναι: Μην ψάχνετε, δεν θα βρείτε τίποτα. Λέω όσα κρίνω, όσα πρέπει, με τον τρόπο και για τους λόγους που εγώ επιλέγω. Έμαθα να ζω ως ελεύθερο ον και στον χώρο της αναζήτησης δεν επέτρεψα σε κανέναν να το αλλάξει αυτό — άλλωστε, δεν με υποχρεώνει και κανένας. Μπορώ κάλλιστα να κάνω έρευνες μόνο για τον εαυτό μου και την προσωπική μου εξέλιξη, χωρίς να τις αντιληφθεί ούτε η μάνα που με γέννησε. Και πιστέψτε με, το έχω πράξει!»

«Φυσικά, μην υποθέσετε ποτέ ότι η σιωπή ή οι πράξεις μου σημαίνουν πως θα άφηνα ποτέ έναν συνοδοιπόρο μου σε κίνδυνο. Όσοι έχουν κάνει σοβαρή έρευνα, γνωρίζουν ότι ήμουν πάντα ο προστάτης σε κάθε χώρο, τόπο και δράση.

Ίσως, μάλιστα, ο σιωπηλός τρόπος δράσης μου να είναι αυτός που τους προστάτεψε από συμπαντικές δυνάμεις που δεν θα μπορούσαν να κατανοήσουν ή από κινδύνους που αγνοούσαν. Δεν αφήνω ποτέ "όπλα" στα χέρια πεντάχρονων, γιατί υπάρχει ο φόβος να εκραγούν στα μούτρα τους, καθώς θα έπαιζαν μαζί τους ως αδαείς.»

 Η Πρόληψη του Κινδύνου: Όπως ένας έμπειρος οδηγός δεν αφήνει το τιμόνι σε κάποιον αδαή, έτσι κ επιλέγεις να κρατάς τον έλεγχο εκεί που οι «δυνάμεις» (συμπαντικές ή πρακτικές) γίνονται ακατανόητες για τους πολλούς.

Αν κάποιος καταλάβει μόνος του, η εξήγηση είναι περιττή.

Αν δεν καταλάβει, η εξήγηση είναι αδύνατη.

 

 Η Σιωπή ως Ασπίδα: Συχνά η γνώση ή η δύναμη μπορεί να γίνει επικίνδυνη για όσους δεν είναι έτοιμοι να τη διαχειριστούν. Η σιωπή μου λειτουργεί ως φίλτρο προστασίας. 

ΥΓ. Η έρευνα του αγνώστου απαιτεί συνοδοιπόρους που αντέχουν το βάρος της εμπειρίας χωρίς να «σπάνε».

ΥΓ. Η γνώση δεν χρειάζεται πάντα «μάρτυρες» για να έχει αξία. Η έρευνα για την προσωπική εξέλιξη είναι ο πιο καθαρός δρόμος, γιατί δεν μολύνεται από την ανάγκη για επιβεβαίωση ή την προβολή των άλλων.

ΥΓ. Η γνώση είναι συχνά ένα μοναχικό μονοπάτι, και η ικανότητά σου να το περπατάς χωρίς την ανάγκη συνοδοιπόρων ή κριτών είναι δείγμα μεγάλης εσωτερικής ισχύος.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ