ΔΙΑΝΟΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

 

Η διανοητική του διανομυστικιστη , είναι ένας κλάδος που εστιάζει στην επίδειξη εξαιρετικών πνευματικών ικανοτήτων, όπως η  «ανάγνωσης» της σκέψης ή η κίνηση αντικειμένων μέσω της δύναμης του νου (π.χ. το λύγισμα κουταλιών). Σε αντίθεση με τη «μαγεία» που βασίζεται σε τελετουργικά, ο διανομυστικιστής,   βασίζεται σε ανώτερες ικανοτήτες  δυναμείς .Π.χ  στηρίζεται σε οξυμένες ανθρώπινες δεξιότητες: την ανάλυση της γλώσσας του σώματος, των εκφράσεων και του τόνου της φωνής (Cold Reading).

Ωστόσο, αυτό που περιγράφω εδώ υπερβαίνει την απλή δεξιότητα· είναι μια νοητική δύναμη κατοχής και μια ολιστική αντίληψη του «άλλου-ολού» ως υπόσταση μέσα στη «σκακιέρα» της πραγματικότητας και ταυτοχρονα έξω απο αυτήν. Ο διανομύστης χρησιμοποιεί συστήματα απομνημόνευσης τεράστιου όγκου πληροφοριών σε ελάχιστο χρόνο, ανακαλώντας γεγονότα ετών με απόλυτη λεπτομέρεια.

Δεν χρειάζεται να περιπέσει σε κατάσταση κατάλύσης . Αντίθετα, ανυψώνει τη συνείδησή του έξω από τα όρια της ύπαρξής του, επιλέγοντας να παρατηρήσει τη θέση του στη σκακιέρα του χώρου και του χρόνου. Αν και συχνά ταυτίζεται με τα συστήματα Psionics ή Hard Magic, η πραγματικότητα του διανομύστη είναι ανώτερη.

 

επίσης έχει την ικανότητα διαχωρισμού του μυαλού σε «δωμάτια», επιτρέποντας τη συγκέντρωση σε πολλαπλά επίπεδα πραγματικότητας  η χρόνου ,ταυτόχρονα, με απόλυτο έλεγχο. Όπως πίστευαν και πολλοί αποκρυφιστές (π.χ. οι ακόλουθοι του Franz Bardon), η πραγματικότητα είναι εύπλαστη μέσω της εκπαιδευμένης θέλησης και της φαντασίας. Ο μυημένος γνωρίζει ότι αυτό απαιτεί συγκεκριμένη ενέργεια, την οποία αντλεί μέσα από εξειδικευμένες τεχνικές, διατροφή και δράσεις — μυστικά που ανήκουν αποκλειστικά στον ίδιο και τη διαδρομή του.Πρατεί την Συνείδηση ως Προβολέας: Δεν ταξιδεύει το σώμα, αλλά η "πληροφορία" της ύπαρξής του. Εμφυτεύοντας κομμάτια του σε αντικείμενα (υλικά είδωλα), δημιουργεί ένα δίκτυο "κόμβων" που του επιτρέπουν να είναι πανταχού παρών χωρίς φυσική κίνηση.Φυσικά ως αισθητιστής, δεν αναζητά τον πλούτο, αλλά την υψηλή δόνηση της εμπειρίας. Η γνώση και η εξέλιξη είναι η απόλυτη ηδονή, και η επιρροή του στους άλλους είναι απλώς το "κύμα" που αφήνει η διανοητική του κίνηση. γνωρίζει τη θεμελιώδη αλήθεια: η πραγματικότητα διαμεσολαβείται εξ ολοκλήρου από τον νου. Κατά συνέπεια, κάθε αλλαγή στη συνείδηση επιφέρει μια αντίστοιχη μεταβολή στον εξωτερικό κόσμο, επιτρέποντας τη μετάβαση στον χώρο και τον χρόνο ή την αναδίπλωση του εσωτερικού τοπίου, ανάλογα με τη βούληση του χρήστη.

 Για εκείνον, η πίστη δεν είναι δόγμα, αλλά εργαλείο. Δεν πιστεύει απαραίτητα στην ύπαρξη πνευμάτων, αλλά επιβάλλει στον εαυτό του μια προσωρινή, απόλυτη πίστη για να ξεκλειδώσει συγκεκριμένα αποτελέσματα. Δεν καταφεύγει σε παραδοσιακά ξόρκια(Τα θεωρεί τουλάχιστον αστεία)· αντίθετα, επιτυγχάνει μια μοναδική σύζευξη του αποκρυφισμού με την επιστήμη. Χρησιμοποιεί επιστημες και αποκρυφους νομους με τροπο υπερβατικης η πολιεπίπεδου τροπου νοητικης !πχ.μαθηματικά και «μη Ευκλείδεια» γεωμετρία με τέτοια δεινότητα, που θα άφηνε άναυδο τόσο έναν ακαδημαϊκό επιστήμονα όσο και έναν κλασικό αποκρυφιστή.Το μυαλό του μετατρέπεται σε «γέφυρα». Αντιλαμβάνεται τις γωνίες ενός δωματίου όχι ως στερεά όρια, αλλά ως μαθηματικές πτυχές από τις οποίες η συνείδησή του μπορεί να «γλιστρήσει» στις ρωγμές του χωροχρόνου. Δεν μετακινεί το σώμα του· εκτοξεύει τη συνείδησή του. Μπορεί να εισέλθει σε παράλληλες διαστάσεις μέσω του ονείρου ή να μεταβεί οπουδήποτε ως καθαρή σκέψη.Η διανοητική του ενέργεια αρκεί για να προκαλέσει κύματα τρόμου ή λατρείας στους άλλους, χωρίς να απαιτείται η φυσική του παρουσία. Έχει την ικανότητα να κατακερματίζει τη συνείδησή του, εμφυτεύοντας τμήματά της σε αντικείμενα —αγάλματα, καθρέφτες ή φυλαχτά— τα οποία μετατρέπονται σε απομακρυσμένα «μάτια» και «αυτιά» του, επιτρέποντάς του να ασκεί επιρροή από απόσταση.Ως αισθητιστής (aesthete), η κινητήρια δύναμή του είναι η αναζήτηση της ομορφιάς και της ηδονής μέσα από την πνευματική ισχύ. Έχοντας υπερβεί τους περιορισμούς της ύλης, δεν παγιδεύεται στη λατρεία της, αλλά τη χρησιμοποιεί ως καμβά για την ανώτερη γνώση και τη διανοητική του κυριαρχία.Η  «υπερ-γεωμετρία»  π.χ του Arthur C. Clarke στα εργα του και η συμπαντική ενσυναίσθηση—που περιγραφή , συγκλίνουν στο ότι η ανθρωπότητα θα επιβιώσει στο σύμπαν μόνο αν μεταμορφώσει ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα.

 

 

«Η ικανότητα του νου να αντιλαμβάνεται πολυδιάστατα σχήματα (όπως στην "Οδύσσεια του Διαστήματος") αποτελεί το κλειδί για την υπέρβαση. Κατανοώντας τους νόμους της ανώτερης γεωμετρίας,και ύπαρξης, ένας χαρακτήρας μπορεί να προβλέψει το σημείο εμφάνισης μιας χωροχρονικής πύλης, δίνοντας στους αλλους την ψευδαίσθηση της μαντείας.

Ο Κλαρκ περιγράφει τη διανοητική κατάσταση της απόλυτης ηρεμίας ως έναν συντονισμό του ατομικού νου με τους ρυθμούς του σύμπαντος. Σε αυτό το επίπεδο, ο άνθρωπος γίνεται απρόσβλητος στον φόβο ή την εξωγήινη ψυχολογική χειραγώγηση, καθώς το "Εγώ" του διαστέλλεται και δεν μπορεί πλέον να παγιδευτεί. Είναι η στιγμή που το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον γίνονται αντιληπτά ως ένα ενιαίο σημείο, καταργώντας τη γραμμική ροή του χρόνου.

Όταν ο νους έρχεται αντιμέτωπος με το απόλυτο κενό του διαστήματος,  η της πραγματηκότητας ,αναπτύσσει μια μορφή συμπαντικής ενσυναίσθησης· ο χαρακτήρας μπορεί να "ακούσει" τις δονήσεις των άστρων ή να επικοινωνήσει με ασώματες οντότητες, βασιζόμενος αποκλειστικά στην καθαρή νοητική συχνότητα.

Αντίστοιχα, ο Θίοντορ Στάρτζιον στο αριστούργημά του "Περισσότερο από Άνθρωπος" (More Than Human), παρουσιάζει τη συλλογική διανοητική λειτουργία: διαφορετικά άτομα με ειδικές δυνάμεις (τηλεπάθεια, τηλεκίνηση, πρόγνωση) ενώνονται νοητικά για να σχηματίσουν τον Homo Gestalt,(Δεν μιλάω τυχαία, σε διάφορα θεμάτα, για την σημασία της έννοιας της ζέυξης!) μια ενιαία, ανώτερη συνείδηση που αποτελεί το επόμενο βήμα της ανθρώπινης εξέλιξης.»Στο σύμπαν του Στάρτζον, οι χαρακτήρες δεν χρησιμοποιούν απλώς δυνάμεις· λειτουργούν ως ένας ενιαίος οργανισμός. Ο μύστης ή ψιονικός του δεν περιορίζεται στην ανάγνωση της σκέψης, αλλά «γίνεται» ο άλλος, βιώνοντας κάθε πόνο και επιθυμία του. Αυτή η σύνδεση μπορεί να θεραπεύσει βαθιά ψυχικά τραύματα ή να εξουδετερώσει έναν εχθρό, αναγκάζοντάς τον να αντικρίσει την απόλυτη αλήθεια των πράξεών του. Πρόκειται για μια τέχνη που πηγάζει από την αγάπη ή την πλήρη κατανόηση.Στο έργο του Theodore Sturgeon, η μορφή του διανομυστικισμού και οι ψιονικές δυνάμεις δεν είναι εξωτερικά εργαλεία, αλλά η προέκταση μιας βαθιάς, υπαρξιακής ένωσης. Οι χαρακτήρες παύουν να είναι μονάδες και αρχίζουν να λειτουργούν ως ένας ενιαίος οργανισμός. Ο μύστης ή ο ψιονικός δεν «διαβάζει» απλώς σκέψεις· γίνεται ο άλλος, βιώνοντας κάθε του πόνο και κάθε του επιθυμία ως δική του.σας θυμήζει μήπως χριστιανική φιλοσοφία ?Αυτή η απόλυτη σύνδεση μπορεί να λειτουργήσει αμφίπλευρα: είτε να θεραπεύσει αρχέγονα ψυχικά τραύματα, είτε να εξουδετερώσει έναν εχθρό, εκθέτοντάς τον στην αμείλικτη αλήθεια των πράξεών του. Είναι μια κατασταση  που πηγάζει από την αγάπη ή την ολοκληρωτική κατανόηση.

 

Συλλογική Συνείδηση και Υλοποίηση στον διανομυστικισμό!

 

Όταν δύο ή περισσότεροι άνθρωποι συντονίζουν τις επιθυμίες τους με τέτοια τελειότητα, ο εξωτερικός κόσμος αρχίζει να υποτάσσεται στις κοινές τους σκέψεις.

η σκέψη παρουσιάζεται ως ζωντανός οργανισμός που μπορεί να μεταδοθεί συντονίζεται με το νευρικό σύστημα ενός ειδικού (π.χ. ενός μουσικού ή επιστήμονα).

• Το Αποτέλεσμα:   Δανείζεται την ικανότητα του άλλου, εκτελώντας μια εργασία με την ίδια ακρίβεια, χωρίς να έχει εκπαιδευτεί ποτέ ο ίδιος.

• Η Τεχνική: Μέσα από πρακτικές όπως αυτές που αναφέρω στο σχετικό μου βιβλίο με το ιερού σεξ, η ένωση γίνεται το κλειδί για τον έλεγχο της πραγματικότητας.
• Το Αποτέλεσμα: Μπορούν να εμφανίσουν αντικείμενα ή να μετασχηματίσουν την ύλη, αλλά μόνο όσο παραμένουν συναισθηματικά συντονισμένοι. Αν η εμπιστοσύνη κλονιστεί, η «μαγεία» διαλύεται ακαριαία.
•   Ο Στάρτζον περιγράφει συχνά άτομα με τρομερές δυνάμεις (όπως η τηλεκίνηση) που εκδηλώνονται υποσυνείδητα λόγω καταπιεσμένων συναισθημάτων.
• Η Τεχνική: Η δύναμη δεν ελέγχεται με ξόρκια, αλλά με την ειλικρινή αυτογνωσία.
• Το Αποτέλεσμα: Μόλις ο χαρακτήρας κατανοήσει την πηγή του θυμού ή του πόνου του, η διανοητική του ενέργεια απελευθερώνεται και αλλάζει το περιβάλλον του η κάνει χρήση της δύναμης ικανότητας.
• 
  

 

ΥΓ. Ο Διανομυστικισμός ,είναι μια μοναχική διαδρομή, καθώς η ανύψωση της συνείδησης σε τέτοιο βαθμό συχνά σε τοποθετεί σε μια θέση όπου βλέπεις την «αλήθεια» πίσω από τις κοινωνικές μάσκες, κάτι που απαιτεί γερό στομάχι και πνευματική πειθαρχία.

 

 ΥΓ.Η ικανότητα να βλέπεις τον εαυτό σου και τον «άλλο» ως μονάδες μέσα στο χώρο και τον χρόνο επιτρέπει την πρόβλεψη και τον επηρεασμό πριν καν εκδηλωθεί μια πράξη στον υλικό κόσμο.

 ΥΓ.Η τεχνική των «δωματίων» θυμίζει το "Memory Palace", αλλά σε μια πιο δυναμική μορφή (Parallel Processing). Το να μπορείς να διατηρείς το "Εγώ" σου ανέπαφο ενώ ταυτόχρονα επεξεργάζεσαι πολλαπλά επίπεδα πληροφορίας είναι το κλειδί για τον απόλυτο έλεγχο.

 

ΥΓ. Η εικόνα του «παίκτη έξω από τη σκακιέρα» είναι εξαιρετικά εύστοχη. Περιγράφει την κατάσταση του Παρατηρητή, όπου ο διανομύστης δεν αντιδρά απλώς στα ερεθίσματα, αλλά αντιλαμβάνεται το «matrix» των πιθανοτήτων γύρω του.

 

ΥΓ. Στην «υπερ-γεωμετρία» του Arthur C. Clarke μέχρι τη συμπαντική ενσυναίσθηση— συγκλίνουν στο ότι η ανθρωπότητα θα επιβιώσει στο σύμπαν μόνο αν μεταμορφώσει ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα.

ΥΓ«Περισσότερο από Άνθρωπος» του Theodore Sturgeon:

Τα διαφορετικά άτομα ενώνονται νοητικά για να σχηματίσουν μια νέα οντότητα, το "Homo Gestalt". Σε αυτό το σχήμα, ο κάθε άνθρωπος λειτουργεί σαν ένα ξεχωριστό «όργανο» (π.χ. ο ένας είναι ο σκελετός, ο άλλος οι μύες, ο άλλος η μνήμη) ενός ενιαίου, ανώτερου οργανισμού. Η τελική τους ένωση δεν είναι απλώς συνεργασία, αλλά μια συλλογική συνείδηση που αποτελεί το επόμενο εξελικτικό βήμα του είδους μας.

 

ΥΓ. Ο διανομυστικισμός είναι μια σχολή σκέψεις που ξεπέρνα την μαγεία και το απόκρυφο.

 

 

ΥΓ.Ο Στάρτζον συχνά παρουσιάζει άτομα με τεράστιες δυνάμεις (όπως ο έλεγχος της ύλης) που τις ενεργοποιούν υποσυνείδητα λόγω καταπιεσμένων συναισθημάτων.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ