Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΩΝ

 

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

 

Ο κόσμος μας είναι ένας χαοτικός λαβύρινθος από αινίγματα και μυστήρια. Όποιος το έχει κατανοήσει αυτό, θα έχει ήδη αντιληφθεί πως ποτέ δεν θα υπάρξει τέλος στα μεγάλα «γιατί». Ίσως φταίει που από τη φύση μας, όταν τελικά βρίσκουμε μια απάντηση, αμέσως γεννιέται ένα νέο αίνιγμα. Από την άλλη πλευρά, ίσως να μην ευθύνεται η ανθρωπότητα γι’ αυτή την τροπή των πραγμάτων, αλλά ο ίδιος ο κόσμος και η φύση του, που μας αναγκάζουν να κυνηγάμε πάντα κάτι που διψά για απαντήσεις.

Ξέρω, ακούγεται απογοητευτικό και απαισιόδοξο να υιοθετείς έναν ρόλο όμοιο με εκείνον των «καταραμένων» φιλοσόφων του Μεσαίωνα, που αναζητούσαν τη λύση των πάντων σπαταλώντας τη ζωή τους. Κι όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται! Αν σήμερα υπάρχουμε ως είδος, το χρωστάμε σε αυτό το βασανιστικό, αλλά ταυτόχρονα ζωογόνο «γιατί». Σκεφτείτε το: από ένα «γιατί υπάρχω;» ξεκίνησαν όλες οι φιλοσοφίες που υπήρξαν ποτέ. Χάρη σε αυτό το ερώτημα αρχίσαμε να παρατηρούμε τη φύση γύρω μας, με αποτέλεσμα να γεννηθεί η επιστήμη.

Όσο για εκείνους τους «καταραμένους» φιλοσόφους, μάλλον έφυγαν από τα εγκόσμια ευτυχείς. Άλλωστε, η πραγματική σημασία του να είσαι «καταραμένος» είναι να προχωράς συνέχεια – κάτι που συνεπάγεται το να μαθαίνεις αδιάκοπα. Τι καλύτερο για έναν φιλόσοφο;

Όσοι από εσάς δυσκολεύεστε να δεχτείτε τις πρώτες γραμμές αυτού του κειμένου, είμαι σχεδόν βέβαιος πως ανήκετε είτε σε εκείνους που θεωρούν την εξερεύνηση της ζωής μάταιη, είτε σε αυτούς που έχουν αποδεχτεί τον άνθρωπο ως τον απόλυτο επικυρίαρχο του κόσμου. Εσείς, λοιπόν, δεν έχετε παρά να στρέψετε το βλέμμα σας ψηλά και να αντικρίσετε το γαλανό πέπλο που κρύβει εκατοντάδες αναπάντητα μυστήρια. Το σύμπαν είναι ένα χαώδες ψηφιδωτό που γεννά αμέτρητα ερωτήματα, όμως χάρη σε αυτά εξελισσόμαστε.

 

Ξέρω ότι ίσως σας έβαλα σε σκέψεις ή κάποιους άλλους σας μπέρδεψα. Εάν συνέβη αυτό, τότε τα παραπάνω δεν γράφτηκαν άδικα. Είναι προτιμότερο να προβληματίζεστε ως ελεύθερα μυαλά, παρά να δέχεστε άκριτα όσα γράφονται, σαν νοήμονες σκλάβοι.

Νομίζω, όμως, πως κάπου εδώ πρέπει να απομονώσουμε ένα μικρό κομμάτι από αυτό το γαλάζιο ψηφιδωτό, που απασχολεί ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας –αρχαιολόγους, καθηγητές και συγγραφείς– και δεν είναι άλλο από τους Αρχαίους Αστροναύτες. Εδώ, βέβαια, ξεκινούν τα μεγάλα ερωτήματα: Υπήρξαν πραγματικά ή πρόκειται για μια καλοστημένη απάτη των ουφολόγων; Κι αν υπήρξαν, ήταν εξωγήινοι επισκέπτες ή κάποιος άγνωστος, ανεπτυγμένος γήινος λαός;

Μην κουράζεστε άδικα. Για να έχουμε μια σαφή απάντηση, πρέπει να πιάσουμε τον μίτο από την αρχή. Ίσως από την εποχή που η ουφολογία ήταν ακόμα άγνωστη λέξη και κανείς δεν είχε να κερδίσει τίποτα από αυτή την υπόθεση.

 

 

 

 

ΕΞΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΡΥΛΟΥΣ

Η υπόθεση των «αρχαίων πιλότων» είναι κάτι που έχει γίνει γνωστό στο ευρύ κοινό από τη δεκαετία του εβδομήντα και μετά. Οι λάτρεις των UFO θεωρούν δεδομένη την ύπαρξή τους, ενώ διάφοροι συγγραφείς προωθούν αυτή την ιδέα.

Από την παραπάνω ιστορία, όπως έχω ξαναπεί, δεν βγήκαν κερδισμένοι ούτε οι συγγραφείς ούτε όσοι αποδέχονται την ύπαρξη των UFO, αλλά μάλλον εκείνοι που άρπαξαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν νέα δόγματα με σκοπό αποκλειστικά το κέρδος. Το γεγονός, όμως, ότι κάποιος χρησιμοποιεί ένα τσεκούρι για να σκοτώσει, δεν σημαίνει ότι φταίει το εργαλείο, αλλά μάλλον αυτός που το χρησιμοποιεί με αυτόν τον τρόπο.

 

Ακολουθώντας, λοιπόν, τον δρόμο του ιχνηλάτη και όχι του ιερέα, μελέτησα αρχικά τις διάφορες παραδόσεις που υπάρχουν, με σκοπό να αναζητήσω μέσα σε αυτές κάποιο στοιχείο που να παραπέμπει σε αρχαίους πιλότους ή αστροναύτες. Σύντομα, όπως και οι προγενέστεροι από εμένα, βρέθηκα μπροστά σε εκατοντάδες αναφορές, καθώς σχεδόν όλοι οι λαοί είχαν ιστορίες και θρύλους για ιπτάμενα αντικείμενα και ανθρώπους που ανέβηκαν στον ουρανό.

Οι Ινδοί, για παράδειγμα, μέσα στα ιερά κείμενα που είναι γνωστά ως «Βέδες», περιγράφουν μάχες με αεροπλάνα και πυροβόλα, ενώ στα κείμενα της Μαχαμπαράτα βλέπουμε τις πτητικές μηχανές των θεών, γνωστές ως Βιμάνα, και τη μάχη που εξελίσσεται στην περιοχή της Χαράπα. Το περίεργο στον συγκεκριμένο θρύλο είναι ότι οι αρχαιολόγοι, στις ανασκαφές που έκαναν στην περιοχή της Χαράπα, ανακάλυψαν ανθρώπινα λείψανα που είχαν πεθάνει από έκθεση σε ραδιενέργεια, όμοια με εκείνη της Χιροσίμα.

 

Οι παραδόσεις των Ινδιάνων, που μιλούν για ιπτάμενους διδασκάλους και πολεμιστές, είναι ίσως από τις μεγαλύτερες πηγές στον τομέα που αναζητούμε. Η φυλή Μαόρι, για παράδειγμα, έχει τον θρύλο του θεού Ρονκαίμαι, ο οποίος κατέβηκε από τον ουρανό πάνω σε ένα φωτεινό άστρο και δίδαξε στους ανθρώπους την τέχνη της γεωργίας. Επίσης, κατά την παράδοση, υπάρχει και η ιπτάμενη θεά Χοπάι, που έρχεται στη γη για να ζευγαρώσει και να αναληφθεί ξανά στους ουρανούς. Μην μου πείτε πως η ιστορία της Χοπάι δεν σας φέρνει στο νου τις αφηγήσεις εκείνων που περιγράφουν σεξουαλική επαφή κατά την απαγωγή τους από ΑΤΙΑ;

Χωρίς περαιτέρω σχόλιο, προχωρώ. Όμοιος με τη Χοπάι ήταν και ο «άνθρωπος του ουρανού» Σαρμίζα, που ζευγάρωσε με την κόρη του άρχοντα της τότε γνωστής γης, Οφαλά.

 

 

«Όσοι από τους απερίσκεπτους δεν το έβαλαν κάτω και επιχείρησαν σωματική επαφή με τη στολή του Μπεμ, είχαν την ίδια τύχη με τον βράχο. Κάπως έτσι, οι ιθαγενείς αποδέχθηκαν την ήττα τους και ο παράξενος άντρας έγινε μέλος της φυλής, αποκτώντας μάλιστα παιδιά με τις γυναίκες τους!

Αργότερα, ο Μπεμ Κωρορότι ανέβηκε στα βουνά και χάθηκε, μέχρι που επανεμφανίστηκε για να διδάξει στην πρωτότοκη κόρη του πώς να αντλεί τροφή από τη γη. Παρόμοιες παραδόσεις με "θεούς αστροναύτες" σε ρόλο δασκάλου συναντάμε και στη λατρεία του θεού Κουκουλκάν, ο οποίος έφυγε πάνω σε μια πύρινη σφαίρα, αλλά και του λευκού θεού Βιρακότσα –του κυβερνήτη της Νότιας Αμερικής– που ο θρύλος θέλει να προέρχεται από την Αφροδίτη.

Φυσικά, θα μπορούσα να συνεχίσω την αναφορά σε παραδόσεις που παραπέμπουν σε πιλότους και αστροναύτες, όμως είναι βέβαιο πως θα χρειαζόμασταν εκατοντάδες σελίδες χωρίς και πάλι να έχουμε καλύψει ούτε το ήμισυ των υπαρχουσών αναφορών.

 

Προσπαθώντας τώρα να υιοθετήσω τον ρόλο του παρατηρητή και όχι του ένθερμου υποστηρικτή κάποιας θεωρίας, θα έλεγα πως βρισκόμαστε μπροστά σε εναλλακτικές οδούς, σκέψεις και ερωτήματα. Ωστόσο, δεν μπορούμε να εκλάβουμε την κάθε παράδοση ως απόδειξη, για τον απλό λόγο ότι η προφορική μεταφορά την αλλοιώνει από στόμα σε στόμα και από κείμενο σε κείμενο. Για να γίνω πιο κατανοητός, κάθε θρύλος ή ιστορία κατά τη μεταφορά του υπόκειται σε μια διαδικασία παρόμοια με το παιχνίδι του "χαλασμένου τηλεφώνου". Όμως, συνήθως, όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά!»

 

 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Πέρα από τις ποικίλες ιστορίες και τους θρύλους κάθε λαού, ένα από τα ζητήματα που μας προβληματίζουν, συμπληρώνοντας το μυστηριώδες «πάζλ» της ανθρώπινης ιστορίας, είναι ορισμένα αρχαιολογικά ευρήματα που απεικονίζουν παραστάσεις με πλοηγούς αεροσκαφών, ανθρώπους με σκάφανδρα και άλλες παρεμφερείς μορφές. Καθώς εξ αρχής το κείμενο εστιάζει στην περιοχή της Νοτίου Αμερικής, θα παραμείνουμε στον ίδιο χώρο, ώστε ο αναγνώστης να αποκτήσει μια σφαιρική εικόνα του πεδίου. Παράλληλα, θα φροντίσω να αναφερθώ σε ευρήματα που θα μπορούσαν πράγματι να απεικονίζουν κάποιον πιλότο, καθώς συχνά όσοι ασχολούνται με το θέμα τείνουν να βλέπουν παντού σκάφανδρα και αεροσκάφη.

Τι εννοώ με αυτό, θα το κατανοήσετε στη συνέχεια. Για την ώρα, ας εξετάσουμε ορισμένα πραγματικά αξιόλογα ευρήματα, ξεκινώντας από το χρυσό μοντέλο των Κιμπάγια (συχνά αναφερόμενο ως Κοκάρντ). Το αντικείμενο αυτό παριστάνει με εκπληκτική λεπτομέρεια ένα αεροσκάφος που θυμίζει έντονα σύγχρονα μαχητικά, όπως το F-16. Ανακαλύφθηκε στην περιοχή της Μπογκοτά και, παρόλο που ορισμένοι το θεώρησαν μέρος της λατρείας των Ίνκας —υποθέτοντας πως απεικονίζει κάποια θεότητα-πουλί— στην περιοχή δεν εντοπίστηκαν ίχνη τέτοιας λατρείας. Επιπλέον, η Δρ. Άρθουρ Πούσλι του Αεροναυτικού Ινστιτούτου της Νέας Υόρκης, υπογράμμισε την τελειότητα της «καμπίνας του πιλότου», αποκλείοντας τη συσχέτιση του αντικειμένου με θρησκευτικά σύμβολα του ζωικού βασιλείου.

 

Ακόμη πιο αινιγματική είναι η ανακάλυψη που έγινε το 1961 από τον Δρ. Μίτροβαν Σβέρεφ, μέλος του αστεροσκοπείου της Χιλής. Στην Πύλη του Ηλίου εντόπισε στοιχεία που παραπέμπουν στο λεγόμενο «ημερολόγιο της Αφροδίτης». Αντίστοιχες αναφορές στον πλανήτη Αφροδίτη εντοπίζονται και εντός του σπηλαίου της πόλης Κοχίνα, όπου παρουσιάζεται ένα «διαστημικό ταξίδι» μεταξύ Γης και Αφροδίτης, ενώ και στον ναό Τουλούμ συναντάμε απεικονίσεις μορφών που μοιάζουν να φορούν σκάφανδρα.

 

Τη σημαντικότερη, ωστόσο, ανακάλυψη στον τομέα των αρχαιολογικών απεικονίσεων έκανε το 1952 ο Μεξικανός αρχαιολόγος Αλμπέρτο Ρους Λουιλιέ (Alberto Ruz Lhuillier), ο οποίος ανακάλυψε έναν υπόγειο θάλαμο στον Ναό των Επιγραφών στο Παλένκε. Ο θάλαμος αυτός οδηγούσε στο κενοτάφιο του ηγεμόνα που σήμερα ταυτίζεται με τον Πακάλ (και συχνά συγχέεται με τον Κουκουλκάν). Μαζί με τον τάφο ήρθαν στο φως και νέα ερωτήματα, καθώς στην επιτύμβια πλάκα υπάρχει σκαλισμένη μια παράσταση που, σύμφωνα με τους ερευνητές του παράδοξου, δείχνει με κάθε λεπτομέρεια έναν πιλότο στο εσωτερικό ενός πυραύλου.

 ΥΓ.Η ανακάλυψη του Alberto Ruz Lhuillier στο Μεξικό είναι ίσως η πιο διάσημη. Η παράσταση δείχνει τον βασιλιά Pakal τη στιγμή του θανάτου του. Οι οπαδοί των εναλλακτικών θεωριών βλέπουν έναν πιλότο που χειρίζεται μοχλούς με τα πόδια και τα χέρια, με μια συσκευή αναπνοής στη μύτη και φλόγες να βγαίνουν από την ουρά ενός πυραύλου. Οι ειδικοί των Μάγια, ωστόσο, ερμηνεύουν κάθε σύμβολο μέσω της κοσμογονίας τους: ο «πύραυλος» είναι το Παγκόσμιο Δέντρο (Wacah Chan) και ο Pakal βυθίζεται στο στόμα του Κάτω Κόσμου (Xibalba).

 

 

 

«Φυσικά, οι ανακαλύψεις που "χαλάνε τον ύπνο" του ορθολογισμού δεν σταματούν εδώ. Στην περιοχή Μπάγιαν Καρά Ούλα, στα σύνορα Θιβέτ-Κίνας, ο Κινέζος αρχαιολόγος Τσι Που Τάι ανακάλυψε το 1938 μια σειρά από σπήλαια. Στο εσωτερικό τους φιλοξενούνταν βραχογραφίες —που δεν είχαν να ζηλέψουν τίποτα από εκείνες του Παλένκε— καθώς και μια σειρά τάφων με σκελετούς που έφεραν παράξενα, ογκώδη κρανία.

Βέβαια, η δομή των κρανίων από μόνη της ίσως να μην σήμαινε πολλά, αν δεν συνδυαζόταν με τις συγκεκριμένες βραχογραφίες. Είναι εύκολο, άλλωστε, να παραμορφωθεί ένα είδος εξαιτίας ασθενειών· αρκεί η έλλειψη βασικών βιταμινών (όπως η βιταμίνη D) για να προσλάβει η ανθρώπινη μορφή μια τρομακτική υπόσταση.

 

Για την ιστορία, οι σκελετοί αποδίδονται στη φυλή Χαμ, η οποία, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, εξολοθρεύτηκε από την προγενέστερη φυλή των Ντρόπα. Σε αυτό το "ντόμινο" αποκαλύψεων προστίθεται ένα ακόμα κομμάτι που κλονίζει κάθε λογική: μαζί με τους σκελετούς βρέθηκαν επτακόσιοι πέτρινοι δίσκοι με υψηλή περιεκτικότητα σε μέταλλο.

Οπτικά, οι δίσκοι αυτοί έμοιαζαν με τους δίσκους του πικάπ, ενώ λέγεται πως όταν διοχετευόταν ρεύμα στα μεταλλικά τους σημεία, παρουσίαζαν μοριακές ταλαντώσεις! Το γεγονός αυτό ώθησε τους ειδικούς να ξεκινήσουν μια διαδικασία αποκρυπτογράφησης, την οποία ανέλαβε ο Τσουμ Ουμ Νούι της Ακαδημίας του Πεκίνου το 1962.

 

Το επίσημο πόρισμα; Οι δίσκοι αποτελούν το ημερολόγιο κάποιων "αστρικών ναυαγών". Θα έλεγα πως πρόκειται ίσως για τη μοναδική απόδειξη περί "αρχαίων αστροναυτών" που επιβεβαιώθηκε από επίσημα χείλη. Χωρίς να θέλω να απογοητεύσω κανέναν, οι δίσκοι που είναι πλέον γνωστοί ως "Χαμ-Ντρόπα" αποτελούν το μόνο ολοκληρωμένο στοιχείο όπου το παζλ της υπόθεσης φαίνεται επιτέλους να κλείνει.»

Ίσως οι «Πιλότοι» να ήταν Γήινοι

Ένα από τα στοιχεία που συχνά παραβλέπουν οι ένθερμοι υποστηρικτές των αστρικών επισκέψεων είναι ότι ορισμένες απεικονίσεις αρχαίων «πιλότων» ίσως να μην ανήκουν σε κάποιον εξωγήινο λαό, αλλά σε ένα είδος ανθρώπου που είχε εξελιχθεί περισσότερο από τους υπόλοιπους.

Ας παραμερίσουμε για λίγο το σενάριο της εξωγήινης παρέμβασης και ας αναλογιστούμε πώς ένας άγνωστος λαός θα μπορούσε να εξελιχθεί λόγω της ανάγκης για επιβίωση ή των ιδιαίτερων περιβαλλοντικών συνθηκών. Άλλωστε, ο κανόνας της εξέλιξης είναι σαφής: ή προσαρμόζεσαι στις απειλές του περιβάλλοντός σου ή χάνεσαι στη λήθη των αιώνων.

Τι με οδηγεί σε αυτή τη σκέψη; Ορισμένα τεχνολογικά ευρήματα που δεν συσχετίστηκαν ποτέ με τους «θεούς των άστρων», καθώς και παραδόσεις που μιλούν για εξελιγμένους λαούς-θεούς. Ερευνώντας στον κυκεώνα των παραδόσεων της Νοτίου Αμερικής, εντόπισα στοιχεία που ενισχύουν αυτή την εκδοχή.

 

Δεν είναι τυχαίο ότι οι Ίνκας και οι Μάγια υποδέχτηκαν τους Ισπανούς ως τους «θεούς που περίμεναν». Αξίζει να προσέξουμε το εξής: οι Ισπανοί δεν ήρθαν από τα άστρα, αλλά από τη θάλασσα. Γιατί, λοιπόν, έγιναν δεκτοί ως θεότητες; Ίσως επειδή οι θεοί τους δεν ήταν αλλόμορφα όντα από το διάστημα, αλλά μια ανώτερη ανθρώπινη φυλή με γνώση της αεροναυπηγικής, οι οποίοι μάλιστα ήταν λευκοί.

 

Αν και ακούγεται σαν σενάριο φαντασίας, μια ματιά στις παραδόσεις των Ινδιάνων αποκαλύπτει φυλές που θεοποιήθηκαν λόγω της ανώτερης τεχνογνωσίας τους (ορισμένες ίσως υπάρχουν ακόμη στον Αμαζόνιο). Η ιστορία των Ίνκας, για παράδειγμα, αναφέρει τη φυλή Μάσμα, που έχτιζε κυκλώπειες πολιτείες. Οι Τσερόκι μιλούν για μια λευκή φυλή Ινδιάνων που εκπαίδευε βουβάλια, ενώ υπάρχει αναφορά και στον λαό Πούου, που κατασκεύαζε με ευκολία τεχνητά σπήλαια (θυμίζοντας τους δικούς μας Μινύες).

 

Επιπλέον, έχουμε τον θεό Τολτέκα, που δίδαξε τους Μάγια και αποχώρησε μέσω θαλάσσης για το νησί Άζτλαν (σημειωτέον ότι «Αζτέκος» σημαίνει ο άνθρωπος του Άζτλαν). Παρόμοια είναι η ιστορία του θεού Βιρακότσα, αλλά και ο μύθος του Ρούπε, που φόρεσε μια μάσκα και ανέβηκε στον ουρανό αναζητώντας την αδελφή του, Χιναούρα.

Είναι αξιοπερίεργο ότι η πλειονότητα των Ινδιάνων μιλά για λευκούς κατοίκους που προϋπήρχαν αυτών στην Αμερική, γνωστούς ως Φόλσομ και Κίλλας. Ίσως η πιο σημαντική αναφορά αφορά τη φυλή της περιοχής Τζαναζίνα στον Αμαζόνιο, όπου οι παραδόσεις θέλουν την ύπαρξη λευκών Ινδιάνων με ρουχισμό και πολιτισμό όμοιο με τον σύγχρονο. Ανάλογες αναφορές για τεχνολογικά ανώτερους πολιτισμούς συναντάμε στην Αίγυπτο, την Ασία και φυσικά την Ατλαντίδα, με την οποία πολλοί ταυτίζουν το νησί Άζτλαν.

«Ας επανέλθουμε, όμως, στους "λευκούς Ινδιάνους". Εκτός από τις αναφορές των γηγενών, υπάρχουν και στοιχεία που προέρχονται από δυτικούς ερευνητές. Ο Φρανσίσκο Λόπεζ αναφέρει ότι συνάντησε στη ζούγκλα του Αμαζονίου την "Πόλη των Θεών", μια πόλη φτιαγμένη εξολοκλήρου από χρυσό, η οποία κατοικείται από λευκούς Ινδιάνους.

Η αναφορά αυτή ώθησε πολλούς δυτικούς να ξεκινήσουν αποστολές στον Αμαζόνιο, με σκοπό την ανεύρεση της πόλης και, φυσικά, του χρυσού. Πρώτος ξεκίνησε ο Σερ Ουόλτερ Ράλεϊ το 1595 [σημείωση: διορθώθηκε η ημερομηνία] μαζί με χιλιάδες άνδρες. Από αυτούς επέστρεψαν ελάχιστοι, χωρίς κάποιο ουσιώδες αποτέλεσμα. Την ίδια τύχη είχαν και όσοι επίδοξοι κυνηγοί χρυσού προσπάθησαν να βρουν τη θρυλική πόλη Μανόα, η οποία μέχρι σήμερα παραμένει χαμένη στα βάθη του Αμαζονίου μαζί με τους λευκούς κατοίκους της.

Είμαι σίγουρος πως τώρα κάποιος θα αναρωτηθεί: "Αν υπήρχε αυτός ο πολιτισμός, πέρα από τις αφηγήσεις, δεν θα είχε αφήσει πίσω του κάποιο υλικό στοιχείο;". Το 1967, ο Έρνεστ Γκόρντον ανακάλυψε στο κεντρικό Μεξικό πέτρινες σφαίρες οι οποίες, σύμφωνα με τον Δρ. Σμιθ της National Geographic, σχηματίστηκαν κατά την Τριτογενή περίοδο υπό συνθήκες 1.400 βαθμών Φαρενάιτ. Το ποιος τις κατασκεύασε και με τι μέσα παραμένει άγνωστο.

Ένα ακόμα μυστηριώδες εύρημα που παραπέμπει στην ιδέα ενός ανώτερου πολιτισμού είναι η μεταλλική σφαίρα που βρέθηκε στη Νότια Αφρική. Σύμφωνα με τον καθηγητή Τζ. Μακ Άιβερ, η ηλικία της αγγίζει τα 2,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Προσωπικά, θεωρώ ότι το πιο ουσιώδες εύρημα βρίσκεται στο Μουσείο της Μόσχας: ένας σκελετός βίσωνα της Νεολιθικής εποχής, ο οποίος φέρει διαμπερές τραύμα από πυροβόλο όπλο.

 

Επίσης, στις ανασκαφές της Τέπε Γιαχία, 250 χιλιόμετρα από την πόλη Κέρμαν, ήρθε στο φως κατεργασμένο αρσενικό [ανόργανο υλικό] από την εποχή των Νεάντερταλ. Παράλληλα, στο Φίσερ της Νεβάδα, ο ερευνητής Άντριους Τόμας ανακάλυψε αποτύπωμα παπουτσιού ηλικίας 15.000 χρόνων.

Ίσως, τελικά, η λύση του μυστηρίου των "αρχαίων πιλότων" να μη βρίσκεται στα άστρα, αλλά στο ίδιο μας το παρελθόν. Σκεφτείτε ότι το παραπάνω σενάριο θα μπορούσε να εξελιχθεί ακόμα και σήμερα: αν συνέβαινε μια παγκόσμια πυρηνική καταστροφή και επιβίωναν μόνο λίγοι άνθρωποι χωρίς τεχνικές γνώσεις, τα παιδιά τους σταδιακά θα ξεχνούσαν το ένδοξο παρελθόν. Για εκείνα, η προηγμένη τεχνολογία θα αποτελούσε απλώς μια εικόνα στη φαντασία τους, που με τον καιρό θα εκφυλιζόταν σε μύθο (θυμηθείτε το "χαλασμένο τηλέφωνο" που προαναφέραμε).

Όπως και να έχει, η υπόθεση των "αρχαίων πιλότων" θεωρείται από τους σκληροπυρηνικούς επιστημονικούς κύκλους τουλάχιστον αστεία. Ο ίδιος, ωστόσο, δεν απορρίπτω τίποτα, για τον απλό λόγο ότι ο κόσμος είναι τόσο παράξενος που μπορεί να μας εκπλήξει αφάνταστα στο μέλλον.»

---

 

 

 ΥΓ.Η ιστορία των δίσκων Dropa (ή Ντρόπα) που περιγράφεις αποτελεί μία από τις πιο συναρπαστικές και αμφιλεγόμενες υποθέσεις στον χώρο της εναλλακτικής αρχαιολογίας και των «αρχαίων αστροναυτών».Αν και λέγεται ότι βρέθηκαν 716 δίσκοι, σήμερα δεν υπάρχει κανένας διαθέσιμος για εξέταση. Οι περιβόητες φωτογραφίες που τράβηξε ο Αυστριακός μηχανικός Ernst Wegerer το 1974 στο Μουσείο Banpo θεωρούνται από πολλούς ερευνητές ότι απεικονίζουν απλούς δίσκους «Bi» (τελετουργικά νεφριτικά αντικείμενα της αρχαίας Κίνας).

 

 

 ΥΓ. Η μυθολογία του Μπεμ Κωρορότι (Beb Kororoti) από τη φυλή των Καγιαπό στον Αμαζόνιο είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές περιπτώσεις, καθώς οι περιγραφές για την «αστραφτερή στολή» και το «όπλο που κεραυνοβολούσε» μοιάζουν ανατριχιαστικά με σύγχρονο εξοπλισμό .

 

 

ΥΓ.Είναι συναρπαστικό το πώς οι αρχαίες παραδόσεις, από τα ινδικά Vimana μέχρι τους ιπτάμενους θεούς των Μαορί, μοιάζουν να περιγράφουν τεχνολογίες που σήμερα θεωρούμε σύγχρονες.

 

ΥΓ. Η αναφορά στο «ημερολόγιο της Αφροδίτης» βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις μελέτες του Arthur Posnansky, ο οποίος υποστήριξε ότι οι ευθυγραμμίσεις και τα σκαλίσματα στην Πύλη μαρτυρούν αστρονομικές γνώσεις που ξεπερνούσαν την εποχή τους, συνδέοντας τον πολιτισμό αυτό με εξωγήινη καθοδήγηση.

 

ΥΓ. Η Βιολογική Συγγένεια: Αν οι «θεοί» ήταν απλώς άνθρωποι μιας άλλης φυλής που εξελίχθηκε απομονωμένη (π.χ. λόγω μιας γεωλογικής καταστροφής), εξηγείται γιατί οι παραδόσεις τους περιγράφουν με ανθρώπινα χαρακτηριστικά, έστω και πιο εντυπωσιακά (λευκό δέρμα, γαλάζια μάτια, ύψος).

 

ΥΓ. Όπως είπε ο Άρθουρ Κλαρκ, «οποιαδήποτε επαρκώς προηγμένη τεχνολογία δεν ξεχωρίζει από τη μαγεία». Ένας λαός που κατείχε τη μεταλλουργία ή βασικές αρχές αεροδυναμικής θα φάνταζε παντοδύναμος στα μάτια των λαών της λίθινης εποχής.

 

ΥΓ. Η ιδέα ότι ένας προηγμένος πολιτισμός αφανίστηκε και οι επιζώντες ξεκίνησαν από το μηδέν, μετατρέποντας την τεχνολογία σε μύθο) είναι μια από τις πιο γοητευτικές στην εναλλακτική αρχαιολογία. Παρότι η επίσημη επιστήμη απαιτεί "αδιαμφισβήτητες αποδείξεις" (hard evidence), η πιθανότητα το παρελθόν μας να είναι πιο περίπλοκο από όσο νομίζουμε παραμένει ένα ανοιχτό παράθυρο στη φαντασία.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ