Ερευνώ το απόκρυφο και την εσωτερική αναζήτηση, γιατί εδώ γεννήθηκαν και άκμασαν τα Εσωτερικά Μυστήρια, όπως: τα Ελευσίνια (Ελευσίνα), τα Ορφικά, τα Καβείρια (Σαμοθράκη), τα Διονυσιακά, τα Μυστήρια της Αίγινας (Εκαταία), της Ανδανίας (Μεσσηνία), του Τροφωνίου (Λιβαδειά), των Κουρητών (Κρήτη), της Δέσποινας (Λυκόσουρα Αρκαδίας) και του Λίνου.
Εδώ γεννήθηκε η αναζήτηση της σκέψης και της ανάλυσης, η ίδια η Φιλοσοφία:Θαλής ο Μιλήσιος: Ο "πρώτος φιλόσοφος". Μετατόπισε την εξήγηση του κόσμου από τον Μύθο στον Λόγο.
Ηράκλειτος ο Εφέσιος: Ο πατέρας της Διαλεκτικής. Το "Τα πάντα ρεί" και ο "Λόγος" ως παγκόσμια τάξη επηρέασαν τη σκέψη ανά τους αιώνες.
Παρμενίδης ο Ελεάτης: Ο ιδρυτής της Οντολογίας. Ερεύνησε τη φύση του "Είναι" και της αλήθειας.
Εδώ γεννήθηκε και η επιστημονική σκέψη:
Αριστοτέλης: Ο θεμελιωτής της Λογικής και της Εμπειρικής Επιστήμης, που ταξινόμησε τη γνώση από τη Βιολογία μέχρι την Ποιητική.
Δημόκριτος: Ο πατέρας της Ατομικής Θεωρίας. Υποστήριξε ότι ο κόσμος αποτελείται από άτομα και κενό, προαναγγέλλοντας τη σύγχρονη Φυσική.»Ο Πυθαγόρας δεν ήταν απλώς μαθηματικός· ήταν ο πρώτος που ονόμασε τον εαυτό του «φιλόσοφο» (εραστή της σοφίας), συνδέοντας το ιερό με το επιστημονικό. Όσο για τη Δημοκρατία, ο Κλεισθένης δεν έφτιαξε απλώς ένα πολίτευμα, αλλά έναν τρόπο ζωής όπου ο πολίτης είναι συμμέτοχος και όχι παθητικός δέκτης — κάτι που ισχύει και για την έρευνα.«Πυθαγόρας ο Σάμιος: Συνέδεσε τη Φιλοσοφία με τα Μαθηματικά. Δίδαξε ότι η ουσία του σύμπαντος είναι οι αριθμοί και η αρμονία, επηρεάζοντας βαθιά την επιστήμη, τη μουσική και τον μυστικισμό.
Εδώ γεννήθηκε επίσης η ελευθερία του λόγου και της ζωής. Η Δημοκρατία γεννήθηκε στην αρχαία Αθήνα γύρω στον 6ο αιώνα π.Χ. (συγκεκριμένα το 508-507 π.Χ.). Ο άνθρωπος που έθεσε τα θεμέλια της δημοκρατικής μεταρρύθμισης ήταν ο Κλεισθένης, συνεχίζοντας το έργο του νομοθέτη Σόλωνα.
Αυτή είναι και η απάντησή μου σε ορισμένους "πρωτοπόρους" της ελληνικής αναζήτησης, οι οποίοι, για να το παίξουν αυθεντίες, διαφημίζουν πρώτα τη συνεργασία τους με σωματεία του εξωτερικού και μετά το έργο τους στη χώρα όπου δρουν. Αν θέλετε να καταλάβετε για ποιους μιλώ, δείτε πόσα ξενόφερτα βιβλία και ιδεώδη "πουλάνε", την ίδια στιγμή που αγνοούν τον πλούτο της δικής μας παράδοσης.»
η Ελλάδα δεν είναι απλώς μια γεωγραφική περιοχή, αλλά το
λίκνο της αμφισβήτησης και της συστηματικής έρευνας.Από τη μία πλευρά, η εσωτερική αναζήτηση μέσω των Μυστηρίων (όπως τα Ελευσίνια ή τα Καβείρια) πρόσφερε μια βιωματική επαφή με το άγνωστο και τον θάνατο. Από την άλλη, ο Λόγος των προσωκρατικών και η Λογική του Αριστοτέλη μετέτρεψαν το χάος σε κατανοητό σύμπαν. Αυτή η διπλή φύση —το μυστικιστικό και το ορθολογικό— είναι που κάνει την ελληνική σκέψη τόσο διαχρονική. Είναι οξύμωρο να αναζητά κανείς την «αυθεντία»Η να αυτοκαλή τον ευατό του πρωτοπόρο με ξένα πρότυπα ή εξωτερικούς τίτλους, όταν πατάει στο χώμα που γέννησε την ίδια την έννοια της
ελεύθερης σκέψης και της κοσμικής αρμονίας.Στο πεδίο του «παράξενου», η αληθινή έρευνα δεν είναι τίτλοι ή διασυνδέσεις, αλλά:
Ορθολογισμός: Η εξάντληση κάθε φυσικής ερμηνείας πριν την αποδοχή του υπερφυσικού.
Σκεπτικισμός: Η αμφισβήτηση της αυθεντίας (ακόμη και της «ξενόφερτης»).
Τεκμηρίωση: Η χρήση οργάνων και δεδομένων, όχι απλώς εντυπώσεων.
Η «ξενομανία» συχνά θολώνει την κρίση, μετατρέποντας την αναζήτηση σε σόου. Η ουσία βρίσκεται στην ταπεινότητα απέναντι στο άγνωστο και στον σεβασμό προς την ιστορική κληρονομιά που απαιτεί απόδειξη και όχι απλή πίστη.«Μάθετε πρώτα την ιστορία και τους βασικούς ιδρυτές της επιστημονικής σκέψης που γεννήθηκαν σε αυτήν τη χώρα και μετά μιλήστε για επιστημονική αναζήτηση και όρους στον χώρο του παράξενου! Το να μοστράρω τον εαυτό μου ως μεγάλο ερευνητή λόγω επαφής με ομάδες έρευνας του εξωτερικού, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ξενοφερτη ματαιοδοξία! Τώρα βγάλτε τα προσωπεία της κότας και πουλήστε μας επιστημονική έρευνα και μυαλοσύνη!»