Η
Ιερά Μονή Παναγίας Βροντά (ή Βροντιανής) διαθέτει μια πλούσια και συχνά
ταραχώδη ιστορία που εκτείνεται σε περισσότερα από 450 χρόνια,
πλαισιωμένη από τοπικές παραδόσεις και περιστατικά που έχουν καταγραφεί
ως θεϊκές παρεμβάσεις.
Ιδρύθηκε
το 1566 από τους αδελφούς μοναχούς Ιάκωβο και Μακάριο, πάνω στα ερείπια
ενός «Παλαιομονάστηρου», ενώ το καθολικό της ανακαινίστηκε το 1803.
Ιστορικές αναφορές περιηγητών ενισχύουν τη φήμη της μονής: ο Τουρνεφόρ
σημειώνει ότι το 1702 συνάντησε εκεί έναν μοναχό 120 ετών που εργαζόταν
ακόμη στον μύλο, ενώ ο μοναχός Νεκτάριος Κατσίμπαλης, ο οποίος εκοιμήθη
το 1883, έζησε στο μοναστήρι για 97 συναπτά έτη.
Σύμφωνα
με την επικρατέστερη παράδοση, η ονομασία της προήλθε από τις ισχυρές
βροντές που αντηχούν στην περιοχή κατά τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές,
φαινόμενο που συχνά εκδηλώνεται γύρω στις 8 Σεπτεμβρίου, ημέρα που η
μονή εορτάζει το Γενέσιο της Θεοτόκου.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ-2007