Ο
Αρχαιολογικός Χώρος Αρχαίας Κορίνθου εκτείνεται στους βόρειους πρόποδες
του λόφου του Ακροκορίνθου, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους
ιστορικούς προορισμούς της Ελλάδας. Η περιοχή κατοικείται αδιάλειπτα από
τη Νεολιθική εποχή (6500 – 1100 π.Χ.) και αναφέρεται από τον Όμηρο στην
Ιλιάδα ως «αφνειός» λόγω του εξαιρετικού πλούτου της. Η πόλη έφτασε στο
απόγειο της ακμής της κατά την Αρχαϊκή Εποχή (7ος – 6ος αι. π.Χ.) υπό
τη διοίκηση των τυράννων Κύψελου και Περίανδρου, οπότε ίδρυσε πανίσχυρες
αποικίες όπως οι Συρακούσες και η Κέρκυρα, ενώ παράλληλα κατασκεύασε
τον Δίολκο για τη χερσαία μεταφορά πλοίων.
Κατά
τους Κλασικούς και Ελληνιστικούς χρόνους, η Κόρινθος συμμετείχε ενεργά
στους Περσικούς Πολέμους, ενώ η έντονη εμπορική της αντιπαλότητα με την
Αθήνα αποτέλεσε μία από τις κύριες αφορμές για το ξέσπασμα του
Πελοποννησιακού Πολέμου. Η πορεία της ανακόπηκε βίαια το 146 π.Χ. μετά
τη μάχη της Λευκόπετρας, όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Λεύκιος Μόμμιος
ισοπεδώνησε ολοκληρωτικά την πόλη, σφάζοντας τον ανδρικό πληθυσμό και
πουλώντας τις γυναίκες και τα παιδιά ως δούλους.
Η
αναγέννηση της πόλης ξεκίνησε το 44 π.Χ. με την επανίδρυσή της από τον
Ιούλιο Καίσαρα ως ρωμαϊκή αποικία (Colonia Laus Iulia Corinthiensis).
Γρήγορα αναδείχθηκε σε πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Αχαΐας,
γνωρίζοντας νέα, τεράστια εμπορική άνθηση. Στον ακμάζοντα αυτό χώρο,
κατά τα έτη 51-52 μ.Χ., ο Απόστολος Παύλος έζησε και εργάστηκε για
ενάμισι έτος, ιδρύοντας μία από τις σημαντικότερες πρώτες χριστιανικές
κοινότητες. Τα σημερινά ορατά μνημεία, όπως η Ρωμαϊκή Αγορά, οι ναοί, οι
κρήνες και οι στοές, μαρτυρούν αυτό το ένδοξο πολυπολιτισμικό παρελθόν.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ-2007