ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ
Κάποιες φορές ξεκινάς με έναν συγκεκριμένο σκοπό ή στόχο, αλλά οι καταστάσεις σε οδηγούν σε διαφορετικά μονοπάτια και νέες διαδρομές. Τότε είναι που συνειδητοποιώ ότι ορισμένα ρητά κρύβουν βαθιά σοφία. Ίσως γνωρίζετε κι εσείς εκείνο το ρητό που μιλά για τη σημασία του ταξιδιού, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τον ίδιο τον προορισμό.
Από τα παραπάνω, θα έχετε ήδη καταλάβει ότι ξεκίνησα την πορεία μου με έναν σκοπό, αλλά στην πορεία οδηγήθηκα σε έναν νέο προορισμό. Ο αρχικός μου στόχος ήταν ένα μικρό σπηλαιώδες εκκλησάκι πάνω από το Παλαιό Καρλόβασι της Σάμου. Όμως, παρόλο που βρήκα τον μικρό αυτό ναό, η «διαβολική» περιέργεια που με συντροφεύει πάντα με ώθησε να συνεχίσω τη διαδρομή μου μέσα στη φύση.
Ξέρω ότι κάποιοι θα σκεφτούν πως η περιέργεια βλάπτει και ότι, όπως λέει ο λαός, «σκότωσε τη γάτα». Ωστόσο, εγώ θα απαντήσω ότι η γάτα απλώς θυσίασε μία από τις επτά ζωές της για να ανακαλύψει το «παραπέρα», αλλά και ότι ο άνθρωπος οφείλει όλα του τα δημιουργήματα και τις ανακαλύψεις στην περιέργειά του. Ακολουθώντας, λοιπόν, κι εγώ τη δική μου, βρέθηκα μπροστά στην είσοδο του σπηλαίου του Αγίου Αντωνίου. Πρόκειται για ένα από τα πιο «αδικημένα» σπήλαια της Σάμου, καθώς την αίγλη των σπηλαίων του νησιού μονοπωλούν το σπήλαιο του Πυθαγόρα, η Σπηλιανή, αλλά και το Ευπαλίνειο Όρυγμα.
ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ
Το σπήλαιο του Αγίου Αντωνίου του «Αντζιμίνου» αποτελεί ένα από τα ομορφότερα του νησιού και διαθέτει αξιόλογο σταλαγμιτικό διάκοσμο. Στο εσωτερικό του υπάρχει ένα μικρό ιερό αφιερωμένο στον Άγιο Αντώνιο και την Αγία Βαρβάρα. Μάλιστα, λίγα μέτρα από το ιερό, δεσπόζει ένας σταλαγμίτης που οι ντόπιοι λένε πως είναι το ακέφαλο, μαρμαρωμένο σώμα της Αγίας Βαρβάρας. Η λαϊκή παράδοση αναφέρει, επίσης, ότι οι πιστοί διακρίνουν στα βράχια πίσω από το ιερό τη μορφή του Αγίου Αντωνίου.
Η ονομασία του σπηλαίου οφείλεται στον Όσιο Αντώνιο, ο οποίος ασκήτεψε εκεί αναζητώντας την απομόνωση. Κατά τη διάρκεια των γερμανικών βομβαρδισμών, οι κάτοικοι από το Παλαιό Καρλόβασι χρησιμοποίησαν τον χώρο ως καταφύγιο, παρόλο που η είσοδός του απέχει δύο χιλιόμετρα από τον οικισμό. Εντός του σπηλαίου τελείται λειτουργία κάθε χρόνο στις 17 Ιανουαρίου (παραμονή, στις 16/1, γίνεται ο εσπερινός), την οποία ακολουθεί παραδοσιακό πανηγύρι με εδέσματα.
Τέλος, θα αναφερθώ σε έναν κάτοικο που, καθώς πλησίαζα, προσπάθησε να με αποτρέψει λέγοντάς μου ότι το σπήλαιο είναι γεμάτο αρουραίους. Εγώ, αντίθετα, θα σας συμβούλευα, αν βρεθείτε στο νησί, να ακολουθήσετε την υπέροχη διαδρομή και να το επισκεφθείτε, γιατί αξίζει από κάθε άποψη. Όσο για τους αρουραίους; Λέτε να με φοβήθηκαν; Γιατί εγώ δεν συνάντησα ούτε έναν…
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ-2007