Από την πλευρά τον Μεγάρων, η Σαλαμίνα μοιάζει να παίρνει το σχήμα ενός ξαπλωμένου γίγαντα. Κάποιοι λένε πως είναι ο κοιμώμενος βασιλιάς Αίαντας, άλλοι λένε πώς είναι ένα απλό σιμουλακρα. Για όσους δεν γνωρίζουν τι είναι το σιμουλακρα (simulacrum: πληθ. simulacra ή simulacrums , από το λατινικό simulacrum, που σημαίνει "ομοίωμα, ομοιότητα") είναι μια αναπαράσταση ή μίμηση ενός προσώπου ή ενός πράγματος. Η λέξη καταγράφηκε για πρώτη φορά στην αγγλική γλώσσα στα τέλη του 16ου αιώνα, και χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει μια παράσταση, όπως ένα άγαλμα ή έναν πίνακα, ειδικά ενός θεού. Παραξενιά της φύσης ή αλήθεια ενός μύθου για νέους μαρμαρωμένους βασιλιάδες; Ποιος να ξέρει άραγε…
ΥΓ. η οπτική γωνία από τα Μέγαρα προς τη Σαλαμίνα δημιουργεί μια από τις πιο υποβλητικές παρειδωλίες στον ελλαδικό χώρο. Το φαινόμενο αυτό, όπου τυχαία σχήματα του εδάφους ερμηνεύονται από τον ανθρώπινο εγκέφαλο ως γνώριμες μορφές, στην περίπτωση της Σαλαμίνας αποκτά μια σχεδόν ιερή διάσταση λόγω της σύνδεσης με τον Αίαντα τον Τελαμώνιο.Αυτοί οι «μαρμαρωμένοι βασιλιάδες» θυμίζουν αντίστοιχους θρύλους, όπως τον Κοιμώμενο Γίγαντα σε βουνά της Κρήτης ή της Πελοποννήσου, αποδεικνύοντας ότι το τοπίο για τον Έλληνα δεν ήταν ποτέ μόνο πέτρες, αλλά πάντα μια ιστορία που περιμένει να ειπωθεί.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ-2009 ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ