Ο άνθρωπος χτίζει προσωπικά σύμπαντα ως αρχιτέκτονας της πραγματικότητας του. Πολλά από αυτά, για συμβατούς λόγους εγκαταλείπονται από την ανθρωπότητα και γίνονται βασίλεια των ανέμων και των σκιών. Ένας τέτοιος χώρος είναι το εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο της Γοργόνας στην περιοχή του Σουνίου. Όπως είναι φυσικό, δεν ανήκει στο χώρο του μυστηρίου κάθε εγκαταλελειμμένος χώρος. Όμως υπάρχουν κάποιοι χώροι, που αν πας με την σωστή αντίληψη μπορείς κυριολεκτικά να σταματήσεις το ρολόι του χρόνου. Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί τι μηχανισμούς σκανδάλης πατάει ο άνθρωπος ώστε να εγκαταλείψει ολόκληρα σύμπαντα που έχτισε, στην τύχη τους.
ΥΓ.Η ανθρωπότητα κινείται σαν ένα τεράστιο κύμα. Όταν το ενδιαφέρον μετατοπίζεται (π.χ. από τον κλασικό παραθερισμό στην ταχύτητα της ψηφιακής εποχής), ολόκληρες δομές μένουν πίσω ως «ξένα σώματα». Γίνονται ετεροτοπίες — χώροι που υπάρχουν έξω από τον κανονικό χρόνο.Υπάρχει μια στιγμή που η ενέργεια που απαιτείται για να συντηρηθεί ένα «σύμπαν» υπερβαίνει την ικανοποίηση που προσφέρει. Εκεί πατιέται η σκανδάλη της εγκατάλειψης. Ο δημιουργός αποσύρει τη συνείδησή του και ο χώρος παύει να είναι «σπίτι» ή «ξενοδοχείο» και γίνεται «κέλυφος»Αυτά τα «βασίλεια των ανέμων», όπως τα αποκαλείς, λειτουργούν όντως ως χρονοκάψουλες. Εκεί, η σωστή αντίληψη —αυτή που δεν βλέπει σκουπίδια αλλά ίχνη ζωής— μπορεί όντως να σταματήσει το ρολόι, γιατί σε αυτούς τους χώρους ο γραμμικός χρόνος έχει ηττηθεί από τη φθορά και ίσως κάποιους τους πέτανε σε άλλους μεταχώρους και αυτή είναι η αξία της έρευνας τους!.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ 2007