Οι άνθρωποι φτιάχνουν σύμπαντα ως μικρογραφίες του δικού τους προσωπικού σύμπαντος, και πολλές φορές τα εγκαταλείπουν στο έλεος του βασιλείου των σκιών. Είναι ο τόπος που επικρατεί η εγκατάλειψη και η διάβρωση από το χρόνο. Ένα τέτοιο εγκαταλελειμμένο σύμπαν που όμως, είναι γεμάτο από μαγικούς συμβολισμούς, είναι και το παλιό εστιατόριο στο Πόρτο Γερμανό. Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί ποιος παράξενος μηχανισμός της πραγματικότητας λειτουργεί ώστε αναγκάζει κάποιους ανθρώπους που έχουν επενδύσει κόπο και χρόνο ώστε να χτίσουν το κάθε προσωπικό τους σύμπαν, να το εγκαταλείψουν.
είναι συνήθως ένας συνδυασμός της φθοράς των ανθρώπινων σχέσεων, της οικονομικής ασφυξίας ή, πιο βαθιά, της απώλειας του νοήματος.
Όταν το όραμα που κράταγε αυτό το «σύμπαν» ζωντανό σβήνει —είτε από
κούραση είτε από μια ξαφνική αλλαγή στη ζωή του δημιουργού— το κτίσμα
παύει να είναι σπίτι ή επιχείρηση και γίνεται απλώς ύλη.
Η
φύση τότε αναλαμβάνει να το «καταπιεί», δημιουργώντας αυτή την
ιδιαίτερη αισθητική της εγκατάλειψης που μας γοητεύει, γιατί μας θυμίζει
τη δική μας παροδικότητα. Εκεί που εμείς βλέπουμε διάβρωση, ο χρόνος
βλέπει την επιστροφή των υλικών στην αρχική τους κατάσταση.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟ-2009
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου