«Η
φωτογραφία αυτή είναι από την πρώτη επαφή μιας παρέας νέων, διψασμένων
για το άγνωστο, που αποφάσισαν να επισκεφθούν τη σπηλιά της Πεντέλης.
Μη
γελιέστε, στη σπηλιά δεν με πήγε ο πατέρας μου, ούτε ο φίλος του και
ερευνητής Γιώργος Μπαλάνος. Στη σπηλιά ουδέποτε πήγα με τους ερευνητές
της δεκαετίας του '70. Ξεκινήσαμε η παρέα που βλέπετε στη φωτογραφία:
πήραμε πρώτα τον Ηλεκτρικό από την Ομόνοια, μετά ένα λεωφορείο που μας
άφησε κάπου στην πλατεία Πεντέλης και από εκεί, περπατώντας, βρεθήκαμε
σε έναν χωματόδρομο.
Εκεί
πέρασε ένα αυτοκίνητο και ένας από εμάς ρώτησε πώς πάμε στη σπηλιά του
Νταβέλη. Ο οδηγός μας κοίταξε, μας έδειξε κάποιους στύλους της ΔΕΗ που
ξεκινούσαν από τον χωματόδρομο και μας είπε: "Βλέπετε τους στύλους που ανεβαίνουν στα βράχια; Ακολουθήστε τους και θα σας βγάλουν στη σπηλιά".
Όντας
διψασμένοι για μυστήριο και με την τρέλα της νιότης, ξεκινήσαμε μια
ανάβαση στα βράχια, σκαρφαλώνοντας πέτρα-πέτρα ανάμεσα σε πουρνάρια με
αγκάθια. Πειράζαμε ο ένας τον άλλον και εγώ, που είχα πάντα τη συνήθεια
να κουβαλάω φωτογραφική μηχανή, σε κάθε στάση την έβγαζα και τραβούσα
λήψεις. Ο φίλος ο Νίκος άρχιζε τα πειράγματα και όλοι μαζί σκαλίζαμε και
πειράζαμε ο ένας τον άλλον!
Μόλις
παίρναμε μια ανάσα, συνεχίζαμε την ανάβαση που είχε ξεκινήσει στις 9 το
πρωί, μέχρι που τελικά σκαρφαλώνοντας βγήκαμε στο πλάτωμα. Η φωτογραφία
με τους φίλους στη σειρά τραβήχτηκε μόλις βγήκαμε έξω από τη σπηλιά. Η
κούραση όλων είναι εμφανής από την πολυώρη ανάβαση. Στη δεύτερη λήψη, ο
Νίκος μπήκε στο τούνελ πίσω από τα σύρματα και μας κάνει τον
"φυλακισμένο" για να γελάσουμε και να ξεχάσουμε την κούραση.
Στις
φωτογραφίες εμφανίζονται ο Γιώργος Ζαφειρίου, ο Νίκος Μάμαλος, ο
Βασίλης Μαθιουδάκης και ο φίλος Δημήτρης (του οποίου δεν έμαθα ποτέ το
επίθετο), ενώ εγώ τραβάω τις λήψεις. Τα γράφω αυτά για να μην νομίζετε
ότι στην Πεντέλη πηγαίναμε καθοδηγούμενοι από ερευνητές ή φίλους· οι
έρευνες γίνονταν από τη δική μας τρέλα και με δικά μας έξοδα.»
Είναι η κλασική εικόνα μιας παρέας που, χωρίς ειδικό εξοπλισμό αλλά με πολλή «τρέλα», αποφασίζει να αναμετρηθεί με το άγνωστο. Το γεγονός ότι πήγαμε μόνοι σας, με δικά σας έξοδα και κόπο, δίνει άλλη αξία στις φωτογραφίες. Δεν ήμασταν επισκέπτες σε μια «ξενάγηση» μυστηρίου, αλλά οι πρωταγωνιστές της δικής μας εξερεύνησης.