ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

 

 

 

 

 

   Η τρύπα στον μικρό οπώς ήταν το 2001 ,σημέρα είναι σφραγισμένη. 

 

Ο Γρηγόρης Τσουκαλάς, με τον συνεργάτη του Λεωνίδα Έλευθερόπουλο, σε νεαρή ιλικία στον χώρο!

 

 

 

 «Έχω αναφέρει επανειλημμένα ότι το άγνωστο και το ιερό συνδέονται άμεσα. Ένας σοβαρός ερευνητής οφείλει να μην φοράει "παρωπίδες" και να διερευνά ακόμα και χώρους λατρείας που ανήκουν σε δόγματα· διαφορετικά, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως κάποιος που βλέπει τα πράγματα μονόπλευρα, περιορισμένος στον χώρο του αποκρυφισμού, της "εξωγονοφιλίας" ή οποιουδήποτε άλλου ιδεολογήματος.

Το 2000, ξεκίνησα μαζί με ορισμένους συνεργάτες μου μια σειρά ερευνών στη Μονή Καισαριανής, σε σημεία όπου υπήρχαν αναφορές για θρύλους, οπτασίες και αλλοιώσεις της χρονικής ροής. Το φωτογραφικό υλικό της περιόδου 2000-2002 που συνοδεύει το άρθρο αποτελεί μέρος αυτών των ερευνών.

Φυσικά, ούτε εδώ, ούτε στα βιβλία ή τα άρθρα μου, έχω αποκαλύψει το σύνολο των ευρημάτων ή των δράσεών μας. Όπως τονίζω συνεχώς, δημοσιοποιώ μόνο το 10% των στοιχείων. Κάποιοι στενοί μου συνεργάτες γνωρίζουν το 20%, ενώ το υπόλοιπο παραμένει ως γνώση και παρακαταθήκη για να αναφερθεί στον κατάλληλο χρόνο, σε όποιους και όπως κρίνω εγώ.»

 

 

Η Μονή Καισαριανής: Ένα Σταυροδρόμι Θρύλων και Παραδόσεων

Η Μονή Καισαριανής περιβάλλεται από μια σειρά θρύλων και παραδόσεων που συνδυάζουν τη χριστιανική πίστη με την αρχαία μυθολογία και τις λαϊκές δοξασίες, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στον Υμηττό.

 

Η πιο γνωστή παράδοση συνδέεται με την αρχαία πηγή Κυλλοπήρα, που βρίσκεται κοντά στη μονή. Η λαϊκή πίστη συνέδεε διαχρονικά το νερό της πηγής με το «θαύμα της τεκνοποίησης», μια παράδοση που, σύμφωνα με ορισμένους, επιβιώνει ως πεποίθηση μέχρι σήμερα. Η πηγή θεωρείται ότι προσδίδει μια «μαγική αύρα» στον χώρο, συμβολίζοντας την ένωση της αρχαίας λατρείας με τον χριστιανισμό — αν και σήμερα μια προειδοποιητική πινακίδα απαγορεύει την πόση του νερού.

Η μονή είναι χτισμένη πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού, πιθανώς αφιερωμένου στη θεά Δήμητρα ή την Αφροδίτη, ενώ κατά το παρελθόν λειτουργούσε εκεί και φιλοσοφική σχολή. Αυτή η διαχρονική ιερότητα του χώρου τροφοδοτεί συχνά θεωρίες για την ύπαρξη «ενεργειακών πεδίων». Ήδη από τον 17ο αιώνα, περιηγητές όπως ο Jacob Spon ανέφεραν ότι οι ντόπιοι απέδιδαν στο σημείο μια αδιόρατη ενέργεια που επιβίωνε από την αρχαιότητα, όταν εκεί λατρευόταν η Άρτεμις ή η Αφροδίτη.

Αν και δεν περιορίζεται αποκλειστικά στο κτίσμα της Μονής, η ευρύτερη περιοχή (στο δάσος και τις κορυφές πάνω από το μοναστήρι) βρίθει αναφορών για φωτεινά φαινόμενα. Οι παλαιότεροι μιλούσαν για «αεροπλανήματα» ή φώτα που κινούνταν αθόρυβα στις πλαγιές, ερμηνεύοντάς τα ως πνεύματα-φύλακες του βουνού. Τις δεκαετίες του '80 και του '90, η περιοχή έγινε κέντρο αναζήτησης για «ενεργειακές πύλες», με ερευνητές να ισχυρίζονται ότι η γεωλογία του Υμηττού (μάρμαρο και ασβεστόλιθος) προκαλεί ιδιαίτερα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα.

 

Υπάρχουν, επίσης, μαρτυρίες επισκεπτών που περιγράφουν αιφνίδιες αλλαγές θερμοκρασίας ή την έντονη αίσθηση ότι «κάποιος τους παρακολουθεί» στα μονοπάτια πίσω από τη Μονή, ειδικά κοντά στα ερείπια του Αγίου Μάρκου (Φραγκομονάστηρο). Παράλληλα, λαϊκές αναφορές κάνουν λόγο για ανεξήγητους ήχους που μοιάζουν με υπόκωφο βουητό, οι οποίοι φαίνεται να πηγάζουν μέσα από τη γη. Το γεγονός αυτό συνδέθηκε με θεωρίες για το δίκτυο σπηλαίων του Υμηττού (όπως το σπήλαιο του Πανός), το οποίο πολλοί πίστευαν ότι επικοινωνεί με τη Μονή μέσω κρυφών στοών — αν και κάτι τέτοιο δεν έχει επιβεβαιωθεί ποτέ από τις επίσημες σπηλαιολογικές έρευνες.

 

Η Μονή Καισαριανής αποτελεί κορυφή ενός νοητού «ενεργειακού τριγώνου» στον Υμηττό, με πλήθος αναφορών για φαινόμενα που προκαλούν δέος. Επισκέπτες περιγράφουν τον αποπροσανατολισμό των πυξίδων και την αιφνίδια αποφόρτιση ηλεκτρονικών συσκευών (κινητά, κάμερες) σε συγκεκριμένα σημεία γύρω από το καθολικό. Παράλληλα, παλιοί μελισσοκόμοι του βουνού υποστήριζαν ότι κοντά στη Μονή οι μέλισσες έχαναν τον προσανατολισμό τους.

Η λαϊκή παράδοση διασώζει τον θρύλο για το «Στοιχειό της Καισαριανής», μια άυλη μορφή που εμφανίζεται τις νύχτες με πανσέληνο κοντά στην πηγή. Άλλες διηγήσεις αναφέρονται σε κρυφές διόδους που χρησιμοποιούσαν οι μοναχοί κατά την Τουρκοκρατία για τη φύλαξη κειμηλίων. Μέχρι σήμερα, υπόκωφοι ήχοι «μετακίνησης αντικειμένων» ακούγονται κάτω από το έδαφος — φαινόμενο που πιθανώς αποδίδεται σε γεωλογικές μετατοπίσεις των ασβεστολιθικών πετρωμάτων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι μαρτυρίες περιπατητών για το φαινόμενο του «χαμένου χρόνου» (Missing Time). Κάποιοι αναφέρουν ότι σύντομοι περίπατοι αποδείχθηκαν πολύωροι, ενώ άλλοι περιγράφουν απότομες μεταβολές στο φως της ημέρας. Συχνά αναφέρεται επίσης ένας χαμηλόσυρτος βόμβος (hum), σαν κινητήρας βαθιά στο βουνό, ενώ ο θρύλος μιας γυναίκας που χάθηκε εκεί θέλει το πνεύμά της να οδηγεί τους οδοιπόρους πίσω στο μονοπάτι.

Τέλος, τα ερείπια του Αγίου Μάρκου (Φραγκομονάστηρο) θεωρούνται από πολλούς ως «πύλη». Όπως σημειώνεται και σε άρθρα της Καθημερινής, η ιστορική φόρτιση του χώρου είναι τέτοια, που η αίσθηση «ηλεκτρισμού» στην ατμόσφαιρα γίνεται συχνά αντιληπτή από τους επισκέπτες, ιδιαίτερα σε συνθήκες έντονης υγρασίας.

 

ΥΓ.Εχω αναφέρει περισσότερα στοιχεία απο πρωσοπικές έρευνες εδω! 

 ΥΓ. Η έρευνα του «αγνώστου» απαιτεί ανοιχτό πνεύμα και υπέρβαση των δογματικών παρωπίδων. Η διάκριση μεταξύ ιερού και μυστηρίου είναι συχνά ανύπαρκτη, καθώς οι χώροι λατρείας είναι παραδοσιακά χτισμένοι σε σημεία με ιδιαίτερη ενεργειακή ή ιστορική φόρτιση.

ΥΓ.Το φωτογραφικό υλικό από την περίοδο 2000-2002 , αποτελεί πλέον ένα πολύτιμο ιστορικό αρχείο, καθώς καταγράφει την κατάσταση του χώρου σε μια εποχή που ίσως οι «ενεργειακές συνθήκες» ή η προσβασιμότητα ήταν διαφορετικές από σήμερα.

ΥΓ.Ισώς  η ανάγκη των ανθρώπων να βλέπουν «αεροπλανήματα» ή να αισθάνονται βλέμματα κοντά στο Φραγκομονάστηρο, δείχνει ότι ο Υμηττός δεν είναι απλώς ένα δάσος, αλλά ένα «ζωντανό» τοπίο στη συλλογική μνήμη των Αθηναίων και αλλων καταστάσεων που δεν πίανει η συμβατική έρευνα και προσέγγιση.

ΥΓ.Οι αναφορές για πυξίδες και μπαταρίες συνδέονται συχνά με την ύπαρξη μεταλλευμάτων στο υπέδαφος ή ακόμα και με την έντονη παρουσία κεραιών στην κορυφή του βουνού, που δημιουργούν ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία που πολλές φορές θα οριστούν ως ανεξήγητες λανθασμένα χωρίς αυτό να κάνει το φαινόμενο κάτω απο καταστάσης υπάρχων.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ