«Στο βάθος της φωτογραφίας διακρίνεται το τομάρι μιας άψυχης μαύρης
γάτας· μοιάζει σαν κάτι να άδειασε το εσωτερικό της, αφήνοντας το
κουφάρι της ανέγγιχτο.»Ορισμένα είδη σκαθαριών και προνυμφών μπορούν να καταναλώσουν τους
μαλακούς ιστούς και τα εσωτερικά όργανα πολύ γρήγορα, αφήνοντας πίσω
μόνο το δέρμα και τον σκελετό, ειδικά αν το περιβάλλον είναι ξηρό.Κάποια
αρπακτικά (όπως ορισμένα είδη γερακιών ή νυφίτσες) έχουν την τάση να
τρέφονται με συγκεκριμένα σημεία ή να «αδειάζουν» το θήραμα με τρόπο που
μοιάζει σχεδόν χειρουργικός.
ΨΑΧΝΩΝΤΑΣ ΥΠΟΓΕΙΟΣ.
«Το Αδριάνειο Υδραγωγείο και οι στοές στον λόφο του Φιλοπάππου
αποτελούν δύο διακριτά, αλλά εξίσου σημαντικά υδραυλικά έργα της
αρχαίας Αθήνας. Ενώ το Αδριάνειο ήταν ένα εκτενές δίκτυο που μετέφερε
νερό από την Πάρνηθα στον Λυκαβηττό, οι στοές στον λόφο του Φιλοπάππου
(Λόφος Μουσών) ανήκουν σε παλαιότερα συστήματα υδροδότησης.
Πρόκειται
κυρίως για υπόγειες σήραγγες λαξευμένες στον βράχο, οι οποίες
θεωρούνται τεχνικά επιτεύγματα για την εποχή τους. Κοντά στον
περιφερειακό δρόμο του λόφου εντοπίζονται τμήματα αρχαίων υδραγωγείων,
όπως το Πεισιστράτειο.
Σύμφωνα με μελέτες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, στην περιοχή
σώζεται τεχνητή στοά λαξευμένη σε ασβεστολιθικό πέτρωμα, μήκους περίπου
25 μέτρων. Οι στοές αυτές συνδέονταν συχνά με τοπικές πηγές και
χρησίμευαν στη συλλογή και μεταφορά νερού προς τους οικισμούς της
αρχαίας πόλης.
Ειδικότερα, η συγκεκριμένη στοά φαίνεται πως κατευθυνόταν προς το Θησείο ή τον Κεραμεικό και συνδέεται με το Πελασγικό Υδραγωγείο, το οποίο μετέφερε νερό από τον Υμηττό προς την Ακρόπολη και τις γύρω περιοχές ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους.
Στα τοιχώματα των στοών, κυρίως κοντά στις εισόδους, διακρίνονται μικρές λαξευμένες κόγχες.
Αν και πολλές από αυτές προορίζονταν για τα λυχνάρια των εργατών,
ορισμένες μεγαλύτερες είχαν λατρευτικό χαρακτήρα, φιλοξενώντας
αναθηματικά ειδώλια ή πινάκια (πίνακες). Ήταν αφιερωμένες στις Νύμφες
—τις θεωρούμενες «ενοίκους» των σπηλαίων και των υδάτων— ή σε χθόνιες
θεότητες.
Κατά
τον καθαρισμό των σηράγγων έχουν έρθει στο φως πήλινα αγγεία και
νομίσματα. Στην αρχαιότητα, η ρίψη αντικειμένων στο νερό δεν ήταν πάντα
τυχαία, αλλά αποτελούσε συμβολική προσφορά για την εξασφάλιση της ροής
και της καθαρότητάς του. Τέλος, σε ορισμένα σημεία παρατηρούνται
χαραγμένα σύμβολα, όπως απλοί σταυροί ή κύκλοι, που μαρτυρούν τη
διαχρονική χρήση των στοών.»
«Στην
αρχαιότητα, οι στοές αυτές λειτουργούσαν ως αποτρεπτικά σύμβολα για την
προστασία από τα "πνεύματα" της γης, ενώ κατά τους πρώτους
χριστιανικούς χρόνους χρησιμοποιήθηκαν συχνά ως καταφύγια ή ασκηταριά,
αφήνοντας πίσω νέα λατρευτικά ίχνη. Στο εσωτερικό τους έχουν καταγραφεί
στοιχεία που ενισχύουν την αίσθηση του "παράξενου", με επισκέπτες να
αναφέρουν απότομες πτώσεις της θερμοκρασίας ή το αίσθημα ότι κάποιος
τους παρακολουθεί μέσα στο σκοτάδι.
Η
συνέχεια του δικτύου αυτού διακόπηκε βίαια κατά τη διάνοιξη του
περιφερειακού δρόμου του λόφου. Ο Κώστας Προβιάς υπήρξε ένας από τους
πρώτους ερευνητές που ασχολήθηκαν συστηματικά με τη χαρτογράφηση και την
ανάδειξη των υπόγειων στοών της Αθήνας. Τα σχέδια και οι χάρτες του
περιλαμβάνουν λεπτομερείς καταγραφές της πορείας των αρχαίων
υδραγωγείων, καθώς και των συνδέσεών τους με υπόγεια καταφύγια και
κρύπτες.
Το
"σχέδιο Προβιά" και οι αναφορές στη CIA συνδέονται με δύο διαφορετικά,
αλλά εξίσου ενδιαφέροντα θέματα της "υπόγειας Αθήνας": την έρευνα του
Κώστα Προβιά για τις αρχαίες στοές και το μυστικό δίκτυο "Stay-Behind".
Το όνομα "Προβιά", μάλιστα, παραπέμπει συνειρμικά στην "Κόκκινη Προβιά"
(Sheepskin), το ελληνικό σκέλος του μυστικού δικτύου της CIA και του
ΝΑΤΟ κατά τον Ψυχρό Πόλεμο.
Ιστορικά,
το 1940, οι στοές του λόφου χρησιμοποιήθηκαν για την απόκρυψη των
θησαυρών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου από τους Ναζί. Ερευνητές της
"μυστικής Αθήνας", όπως ο Κώστας Προβιάς, έχουν τεκμηριώσει το δίκτυο
των αρχαίων υδραγωγείων (όπως αυτό της Πνύκας), το οποίο κατά περιόδους
θεωρήθηκε ότι επαναχρησιμοποιήθηκε για στρατιωτικούς ή κατασκοπευτικούς
σκοπούς. Άλλωστε, το σχέδιο "Κόκκινη Προβιά" προέβλεπε τη δημιουργία
κρυφών αποθηκών οπλισμού σε στρατηγικά σημεία που δεν θα κινούσαν
υποψίες.»
Οι
στοές του Φιλοπάππου, λόγω της δαιδαλώδους μορφής τους και της
εγγύτητάς τους στο κέντρο της Αθήνας, θεωρούνται από ερευνητές ως
ιδανικές τοποθεσίες για τη δημιουργία μυστικών κρυπτών. Κατά μήκος του
περιφερειακού δρόμου, υπάρχουν σημεία όπου ο βράχος έχει καλυφθεί με
τσιμέντο ή σφραγιστεί με μεταλλικές πόρτες — ενδείξεις που πυροδοτούν
τις θεωρίες περί εμπλοκής της CIA και ύπαρξης ενός απόρρητου δικτύου.
Το
πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι οι αρχαίες λαξευτές κατασκευές που
χρησιμοποιήθηκαν αποδεδειγμένα ως θησαυροφυλάκια κατά τον Β' Παγκόσμιο
Πόλεμο, αποδεικνύοντας τη διαχρονική στρατηγική σημασία του λόφου. Ενώ
επίσημα οι στοές καταγράφονται ως τμήματα αρχαίων υδραγωγείων (όπως η
στοά των 25 μέτρων που αποτελεί μέρος του υδραγωγείου της Πνύκας), οι
αναφορές στα σχέδια «Προβιά» και «Κόκκινη Προβιά» υπονοούν την ύπαρξη
ενός δεύτερου, αόρατου χάρτη κάτω από τα πόδια των περιπατητών.
Η
σφράγιση αυτών των διόδων παραμένει ένα από τα πιο πολυσυζητημένα
κεφάλαια της «υπόγειας Αθήνας». Παρόλο που οι αρχές επικαλούνται λόγους
δημόσιας ασφάλειας και προστασίας του αρχαιολογικού χώρου, πολλοί
υποστηρίζουν ότι η κίνηση αυτή εξυπηρετούσε στρατιωτικούς σκοπούς.
Υπάρχουν βάσιμες αναφορές ότι ορισμένες στοές χρησιμοποιήθηκαν για τη
διέλευση στρατιωτικών καλωδίων επικοινωνίας, συνδέοντας το κέντρο της
πρωτεύουσας με βάσεις των νοτίων προαστίων.
Σύμφωνα
με τους ισχυρισμούς του Ε. Προβιά, το ενδιαφέρον των ξένων υπηρεσιών
δεν περιοριζόταν στην ιστορική αξία των στοών, αλλά εστίαζε στην
ιδιαίτερη γεωλογία του λόφου. Ο βράχος προσφέρει φυσική θωράκιση από
ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές, καθιστώντας τον ιδανικό για την
εγκατάσταση συστημάτων υποκλοπής και κρυπτογραφημένων επικοινωνιών.
Έτσι, μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας μπορούσαν να λειτουργούν με απόλυτη
καθαρότητα σήματος, ελέγχοντας τη λεκάνη της Μεσογείου χωρίς ο
εντοπισμός τους να είναι εφικτός από την επιφάνεια.
ΥΓ.«Όλη η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον Γρηγόρη Τσουκαλά το διάστημα
2003-2008, ενώ οι φωτογραφίες λήφθηκαν το 2003. Όλα αυτά έγιναν σε μια
εποχή που κάποιοι από τον χώρο της αναζήτησης κυνηγούσαν
"μεταξοσκώληκες" και ανύπαρκτες οντότητες από μυθολογίες του φανταστικού
μέσα στις στοές κάποιοι.»
ΥΓ. Η αναφορά στη γεωλογία και τη θωράκιση από ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές είναι το στοιχείο που «εκσυγχρονίζει» τον μύθο, μετατρέποντας τις αρχαίες σπηλιές σε κόμβους high-tech κατασκοπείας.
ΥΓ. Το υλικό του 2003-2008 αποτελεί πλέον ένα σημαντικό ιστορικό αρχείο, καθώς πολλοί από αυτούς τους χώρους έχουν πλέον μπαζωθεί, σφραγιστεί ή αλλοιωθεί από την αστική ανάπτυξη.
ΥΓ Εδω θα δείτε και κάποια στοιχεία απο έρευνες στον χώρο!
ΥΓ.Για μέρος τον ερευνών είχε αναφερθεί σε άρθρο του ο Γρηγόρης Τσουκαλάς στο περιοδικό ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ τέυχος-6
ΥΓ.Εδώ
έχουμε έχω αναφέρει για την στοά κάποια πράγματα στους Mr Bright & the Magpie
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ