Χ.Π.ΛΑΒΚΡΑΦΤ ΔΑΓΩΝ ΠΟΛΕΜΟΙ ΑΠΟΚΡΥΦΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ!

 

                                                    Ο Θεος Δαγών 

Το Dagon (2001) είναι μια ισπανική ταινία τρόμου σε σκηνοθεσία του Stuart Gordon. Βασίζεται στην ομώνυμη ιστορία του H.P. Lovecraft (1919) καθώς και στη νουβέλα "The Shadow Over Innsmouth". Θεωρείται από τις πιο πιστές και ατμοσφαιρικές μεταφορές του "Lovecraftian" τρόμου στον κινηματογράφο. 

                                               Χ. Π. Λάβκραφτ

 Το έργο του Χ. Π. Λάβκραφτ επηρέασε βαθιά και ενσωματώθηκε από πολλά σύγχρονα τάγματα του αποκρυφισμού, τα οποία είδαν τις ιστορίες του ως «ασυνείδητες διορατικές αποκαλύψεις» πραγματικών συμπαντικών δυνάμεων. Μέσα στα έργα του, ο συγγραφέας δημιούργησε δικά του αιρετικά τάγματα και μυστικές αδελφότητες που λάτρευαν τους Μεγάλους Παλαιούς.

Το Εσωτερικό Τάγμα του Δαγών (Esoteric Order of Dagon)

Εμφανίζεται στο έργο «Η Σκιά πάνω από το Ίνσμουθ» (The Shadow over Innsmouth). Πρόκειται για μια τοπική θρησκευτική αίρεση που θυσιάζει ανθρώπους με αντάλλαγμα χρυσάφι και άφθονα ψάρια, ενώ οι πιστοί της σταδιακά μεταμορφώνονται σε αμφίβια όντα.

Ο Λάβκραφτ δεν επινόησε το όνομα Δαγών (Dagon)• το δανείστηκε απευθείας από την ιστορία, τη Βίβλο και τις αποκρυφιστικές παραδόσεις, συνδέοντάς το με αρχέγονες θαλάσσιες λατρείες:

• Ιστορική και Βιβλική προέλευση: Ο Δαγών υιοθετήθηκε ως ο κύριος εθνικός θεός των Φιλισταίων και αναφέρεται επανειλημμένα στην Παλαιά Διαθήκη (για παράδειγμα, ο Σαμψών γκρέμισε τον ναό του Δαγών στη Γάζα).
• Η σύνδεση με τη Μέση Ανατολή: Ο σημερινός αναγνώστης εύλογα αναρωτιέται αν οι ιστορίες και οι λατρείες αυτές σχετίζονται με τους σύγχρονους πολέμους στην περιοχή. Ιστορικά, το όνομα του θεού συνδέεται με τη λέξη dagan (σιτάρι/γονιμότητα). Ωστόσο, κατά τον Μεσαίωνα, Εβραίοι σχολιαστές συνέδεσαν το όνομα με τη λέξη dag (ψάρι). Αυτό δημιούργησε τον μύθο ότι ο Δαγών ήταν ένας άνθρωπος-ψάρι (γοργόνος), μια εικόνα που επηρέασε άμεσα τον Λάβκραφτ.
• Οάννες και Αποκρυφισμός: Στον αποκρυφισμό, ο Οάννες θεωρείται συχνά η ίδια αρχέτυπη οντότητα με τον Δαγών. Αντιπροσωπεύει τη «μυστική γνώση» που αναδύεται από τα σκοτεινά βάθη των υδάτων (του ασυνειδήτου).

Ανάλογες Μυθολογικές και Παγκόσμιες Αναφορές

Οι ομοιότητες με άλλες παραδόσεις ενισχύουν το αρχέτυπο των αμφίβιων όντων που χρησιμοποίησε ο Λάβκραφτ:

• Η φυλή Ντογκόν (Μάλι): Έχει μια αρχαία, περίπλοκη κοσμογονία που επικεντρώνεται στους Νομό (Nommo). Περιγράφονται ως αμφίβια, ερπετοειδή πλάσματα που μοιάζουν με γοργόνους και κατάγονται από το αστρικό σύστημα του Σείριου. Οι Νομό ζούσαν στο νερό και απαιτούσαν σεβασμό με θρησκευτική ευλάβεια, παρουσιάζοντας τρομακτικές ομοιότητες με τους «Βαθύς» (Deep Ones) του Λάβκραφτ.
• Οι Τελχίνες (Ελληνική Μυθολογία): Ήταν αρχέγονοι αμφίβιοι δαίμονες ή μάγοι της Ρόδου και της Κρήτης, με χέρια που έμοιαζαν με πτερύγια. Ήταν σπουδαίοι μεταλλουργοί, όπως ακριβώς και οι Deep Ones που έφτιαχναν παράξενα χρυσά κοσμήματα.
• Ευρύνομος: Ένας αρχαίος δαίμονας του υδάτινου κόσμου που, σύμφωνα με τον Παυσανία, λατρευόταν στην Αρκαδία με τη μορφή ανθρώπου που το σώμα του κατέληγε σε ψάρι.
• Αταργάτις: Ήταν η κύρια θεά της βόρειας Συρίας στην αρχαιότητα. Απεικονιζόταν ως γυναίκα από τη μέση και πάνω, και ως ψάρι από τη μέση και κάτω.

 

 

Η Αρχέγονη Άβυσσος: Από τη Μεσοποταμία στον Λαβκραφτιανό Αποκρυφισμό

1. Μεσοποταμιακές Ρίζες και οι Θεότητες του Βυθού

Οι ναοί της συριακής θεότητας Αταργάτιδος περιελάμβαναν ανέκαθεν μεγάλες, ιερές λίμνες γεμάτες ψάρια, τα οποία είχαν δικαίωμα να αγγίξουν αποκλειστικά και μόνο οι ιερείς της. Στη μυθολογία της Μεσοποταμίας, η σύνδεση του υδάτινου στοιχείου με την ιερότητα συναντάται και στους Απκάλλου· επτά ημίθεους που στάλθηκαν από τον θεό Ένκι (τον άρχοντα των γλυκών υδάτων και της σοφίας). Οι οντότητες αυτές φορούσαν το τομάρι ενός μεγάλου ψαριού σαν κάπα, με το κεφάλι του κήτους να σχηματίζει μια απόκοσμη περικεφαλαία πάνω από το δικό τους. Λατρεύονταν ως προστάτες των πόλεων και κάτοχοι της απόλυτης μυστικής γνώσης. Η εικόνα τους —ένας άνθρωπος που ξεπροβάλλει μέσα από ένα ψάρι— αποτελεί οπτικά ολόκληρη τη βάση του αρχετύπου της αμφίβιας μεταμόρφωσης.

Ο Σουμεριακός θεός Ένκι (γνωστός ως Έα στους Βαβυλωνίους) ήταν ο κυρίαρχος του Αμπζού (Abzu): της απύθμενης αβύσσου με τα γλυκά νερά που εκτεινόταν κάτω από τη γη. Στις αποκρυφιστικές παραδόσεις, ο Ένκι προσεγγίζεται ως ο αρχέγονος «Αρχιτέκτονας» που κατοικεί στα σκοτεινά βάθη και ελέγχει τη μοίρα των ανθρώπων μέσω της μαγείας. Πρόκειται για μια σύλληψη που ταυτίζεται απόλυτα με τη φιγούρα του Μεγάλου Κθούλου ή του Δαγών, οι οποίοι κοιμούνται αιώνια στον βυθό της λαβκραφτιανής μυθολογίας.

2. Ο Μεσαίωνας, η Αναγέννηση και το Μονοπάτι της Αριστερής Ατραπού

Κατά τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, τα αποκρυφιστικά κείμενα (όπως αυτά της Καμπάλα) συνέδεαν άρρηκτα το υδάτινο στοιχείο με τον Λεβιάθαν, το αρχέγονο θαλάσσιο ερπετό. Οι ομάδες που στρέφονταν προς την «Αριστερή Ατραπό» (Left-Hand Path) του αποκρυφισμού δεν αντιμετώπιζαν τον Λεβιάθαν ως ένα απλό καταστροφικό τέρας. Αντίθετα, τον αναγνώριζαν ως τον Θεό της Αβύσσου, ο οποίος αντιπροσωπεύει το πρωτόγονο χάος και την αστείρευτη δύναμη που κρύβεται στα βάθη του ανθρώπινου ασυνείδητου. Οι τελετουργίες αυτών των ταγμάτων περιελάμβαναν, κατά κανόνα, επικλήσεις που πραγματοποιούνταν πάνω από σκοτεινά νερά.

3. Η Μετατροπή της Λογοτεχνίας σε Πνευματική Πραγματικότητα

Μετά τον θάνατο του Χ. Π. Λάβκραφτ το 1937, διάφοροι αποκρυφιστές άρχισαν να αντιμετωπίζουν τη Μυθολογία Κθούλου όχι ως προϊόν λογοτεχνικής φαντασίας, αλλά ως μια αντικειμενική πνευματική πραγματικότητα:

• Η Εκκλησία του Σατανά (Anton LaVey): Ο ιδρυτής της, Αντόν ΛαΒέι, ενσωμάτωσε «Λαβκραφτιανές Τελετουργίες» στο βιβλίο του The Satanic Rituals (1972). Οι τελετές αυτές επιστρατεύουν τη φανταστική γλώσσα του Λάβκραφτ (R'lyehian) με σκοπό την επίκληση σκοτεινών, ψυχολογικών αρχετύπων.
• Κένεθ Γκραντ (Typhonian Order): Ο Γκραντ, μαθητής του Άλιστερ Κρόουλι, ισχυρίστηκε ότι ο Λάβκραφτ λειτουργούσε ως διάμεσο (medium), διοχετεύοντας αληθινές κοσμικές οντότητες μέσω των ονείρων του χωρίς να το συνειδητοποιεί. Σύνδεσε μάλιστα τους Μεγάλους Παλαιούς με τις δυνάμεις της αιγυπτιακής μυθολογίας (Σεθ/Τυφώνας) και το ιερό κείμενο του Κρόουλι, The Book of the Law.
• Το Ναό του Σέτ (Temple of Set) / Order of the Trapezoid: Αυτό το διασπαστικό κίνημα από την Εκκλησία του Σατανά χρησιμοποιεί τη «γεωμετρία των γωνιών» που περιέγραψε ο συγγραφέας (όπως οι μη Ευκλείδειες γεωμετρίες των βυθισμένων παλατιών του Κθούλου) ως μεταφορικά και μαγικά εργαλεία για τη διεύρυνση και την αλλαγή της ανθρώπινης συνείδησης.
• Η Μαγεία του Χάους (Chaos Magic): Οι σύγχρονοι μάγοι του χάους χρησιμοποιούν το Νεκρονομικόν (ένα βιβλίο που ο Λάβκραφτ επινόησε εξολοκλήρου) ως ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα μαγείας. Στη Μαγεία του Χάους, η πίστη αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα εργαλείο (ψυχολογικός μοχλός). Επομένως, αν μια οντότητα όπως ο Κθούλου παράγει απτά αποτελέσματα κατά τη διάρκεια μιας τελετής, το γεγονός ότι ξεκίνησε από τη φαντασία ενός συγγραφέα στερείται οποιασδήποτε σημασίας.

 

 

 

 

ΥΓ. Η σύνδεση  ανάμεσα στις αρχαίες λατρείες, τη μυθολογία του Λάβκραφτ και τους σύγχρονους πολέμους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής (όπως στη Γάζα) είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Ιστορικά και γεωπολιτικά, η σχέση αυτή  είναι ισως ,μαγική ή αποκρυφιστική, αλλά περισσότερο  συμβολική, πολιτισμική και γεωγραφική.Ο Δαγών ήταν ο κύριος θεός των Φιλισταίων. Το αρχαίο βασίλειό τους βρισκόταν στα παράλια της σημερινής Λωρίδας της Γάζας και του νότιου Ισραήλ (Ασκαντλόν, Άζωτος κ.λπ.).Οι σύγχρονες συγκρούσεις γίνονται στα ίδια ακριβώς εδάφη όπου κάποτε υπήρχαν οι ναοί του Δαγών. Οι σημερινές συγκρούσεις στην περιοχή τροφοδοτούνται συχνά από την ίδια θρησκευτική ρητορική και τα ίδια βιβλικά αφηγήματα που χρησιμοποιούνταν πριν από χιλιάδες χρόνια, μετατρέποντας τον γεωπολιτικό πόλεμο σε «ιερό». Η λέξη «Παλαιστίνη» ετυμολογικά προέρχεται από τη λέξη «Φιλισταία» (Philistia), αν και οι σημερινοί κάτοικοι είναι Άραβες και δεν έχουν θρησκευτική ή φυλετική σχέση με τους αρχαίους Φιλισταίους.

ΥΓ. Απκάλλου (Apkallu): Επτά ημίθεοι-προστάτες της σοφίας, σταλμένοι από τον θεό Ένκι. Φορούσαν τομάρια ψαριών, δημιουργώντας την αρχετυπική εικόνα της αμφίβιας μεταμόρφωσης.

ΥΓ.Ναός του Σέτ / Order of the Trapezoid: Χρησιμοποιούν τις μη Ευκλείδειες γεωμετρίες του Λάβκραφτ ως εργαλεία για τη μεταβολή της ανθρώπινης συνείδησης.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ