ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ ΠΕΙΡΑΙΑ
Πολλές
φορές πρέπει να καταδυθείς στον λαβύρινθο του ίδιου σου του Εαυτού,
ώστε να βρεις κομμάτια εκείνου του ξεχασμένου σου «εγώ». Θα έλεγα πως
είναι ένα από τα πιο δύσκολα ταξίδια του ανθρώπου. Βλέπετε, δύσκολα
αποδέχεται κανείς ότι το σύνολο των πραγμάτων που κάνει ανήκουν σε
άλλους και όχι στον πραγματικό του εαυτό. Ίσως αυτό που περιγράφω,
κάποιοι να το έχουν νιώσει σαν ένα «ξένο ρούχο» που φοράνε σε όλη τους
τη ζωή, αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα το αντιληφθούν ή θα το
παραδεχτούν. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να πείσεις τον εαυτό σου να
αποβάλει κάτι που έχει μάθει να θεωρεί δικό του.
Την
έννοια της κατάδυσης, βέβαια, τη συναντάμε σε πολλά επίπεδα: στις
σελίδες της ιστορίας, αλλά και σε ολόκληρα συστήματα σκέψης. Συχνά είναι
συμβολική, όπως στον Τεκτονισμό και την Ψυχολογία. Άλλοτε πάλι, η
κατάδυση είναι κυριολεκτική — κάτι που συναντάμε στα αρχαία ιερά, αλλά
και στις παραδόσεις του Χριστιανισμού. Υπάρχουν, άλλωστε, άπειρες
ιστορίες με αγίους και οσίους που απαρνήθηκαν την κοσμική ζωή και
καταδυθήκαν σε σπήλαια ή κατακόμβες, ώστε να αποτινάξουν το μοντέλο της
υλικής ζωής και να απομονωθούν, στοχεύοντας στην ένωση με το Θείο.
Ακολουθώντας
αυτές τις παραδόσεις, αποφασίσαμε να καταδυθούμε στην κατακόμβη του
Οσίου Μελετίου στον Πειραιά. Στη σημερινή της μορφή, πρόκειται για ένα
μικρό δωμάτιο που στο κέντρο του φιλοξενεί την εικόνα του Αγίου Μελετίου
της Καππαδοκίας και στον τοίχο την εικόνα της Θεομήτορος. Στο βάθος του
χώρου υπάρχει η σφραγισμένη πόρτα μιας στοάς που οδηγεί προς το υπόγειο
δίκτυο του Πειραιά. Πριν από τη μεγάλη μαύρη πόρτα, υπάρχει μια
κυριολεκτικά «χωμένη» εικόνα· αν ο επισκέπτης την χτυπήσει ελαφρά, θα
αντιληφθεί από τον κούφιο ήχο ότι πίσω της κρύβεται πιθανώς ένας
υπόγειος χώρος. Στον περίβολο, ένα σφραγισμένο φρεάτιο μαρτυρά την
ύπαρξη συστήματος εξαερισμού των στοών.
Πολλοί
ίσως αναλογίζεστε την έννοια της εσωτερικής κατάδυσης. Όμως, μια τέτοια
αναζήτηση μπορεί να οδηγήσει είτε στην άβυσσο είτε στο πραγματικό Θείο,
ανάλογα με το πού είναι συντονισμένος ο καταδυόμενος.
ΥΓ.Η είσοδος και η φωτογράφιση πραγματοποιήθηκαν το 2006, μια εποχή που η έρευνα τέτοιων χώρων (αστική εξερεύνηση/urban exploration) δεν ήταν ακόμα ευρέως διαδεδομένη μέσω των social media.Το υλικό ανέβηκε στο τότε blog Enterstar (πριν την μετέπειτα εξέλιξη του σε πιο σταθερές πλατφόρμες όπως το Team Enterstar), αποτελώντας την πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος χώρος παρουσιάστηκε στο ελληνικό διαδίκτυο με φωτογραφικά τεκμήρια.
ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ
ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ .ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ.





