«Σε
κάθε γωνιά του πλανήτη και σε όλες τις εποχές, οι πυραμίδες υψώνονται
ως διαχρονικά σύμβολα πολιτισμού. Αποτελούν δείγμα της ανθρώπινης
ικανότητας να δαμάζει την ύλη, να αναπαράγει τη δομή του σύμπαντος και
να ανυψώνει τη συνείδηση προς τον ουρανό. Αυτά τα θαύματα του αρχαίου
κόσμου προκαλούσαν ανέκαθεν δέος και πυροδοτούσαν την ανθρώπινη
περιέργεια.
Ποιος
μετέδωσε στον άνθρωπο τη γνώση για την κατασκευή τους; Ήταν άραγε δώρο
ανώτερων δυνάμεων ή μήπως η ανθρώπινη εξέλιξη δεν ακολούθησε τη γραμμική
πορεία που γνωρίζουμε σήμερα; Είναι πιθανό ο άνθρωπος του παρελθόντος
να κατείχε γνώσεις ανάλογες με τις σύγχρονες — γνώσεις που, για
αδιευκρίνιστους λόγους, χάθηκαν μέχρι να επανανακαλυφθούν μέσω της
εξέλιξης; Όπως είχε πει και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν: "Στις μέρες μας οι παλιές συσκευές επανανακαλύπτονται και τα αρχαία πειράματα διεξάγονται για άλλη μια φορά".
Ποια
εξήγηση μπορεί τελικά να δοθεί για αυτά τα ανεξήγητα παράδοξα; Σε κάθε
περίπτωση, οι πυραμίδες —σύμφωνα με μελέτες πάνω στους συμβολισμούς των
αρχαίων πολιτισμών— θα γεφυρώνουν πάντα την ανθρώπινη ύπαρξη με το
σύμπαν, συνδέοντας τον μακρόκοσμο με τον μικρόκοσμο. Δεν είναι τυχαίο
ότι ερευνητές όπως ο Σουλ, ο Πετί και ο Νόρμαν Σταρκ ανέδειξαν, μέσα από
πειραματικές διαδικασίες, την εντυπωσιακή βιοενεργειακή ικανότητα των
πυραμιδικών κατασκευών. Οι κατασκευές αυτές φαίνεται να λειτουργούν ως
βιοπλασματικοί ή βιοτρονικοί συσσωρευτές, που διοχετεύουν ενέργεια από
τον χώρο στο εσωτερικό τους και την εκπέμπουν από την κορυφή τους.
Ίσως
γι' αυτό οι αρχαίοι έδιναν τόση σημασία στο συγκεκριμένο σχήμα,
προτιμώντας το από οποιαδήποτε άλλη γεωμετρική δομή. Ο σκοπός τους ήταν
αναμφίβολα ιερός. Μήπως, τελικά, οι πυραμίδες ήταν το οικοδόμημα που
σχεδιάστηκε για να φέρει τον άνθρωπο σε άμεση επαφή με το μυστήριο του
Θανάτου και του Θείου;»
«Το
ίδιο ερώτημα θα μπορούσαμε να θέσουμε και για τις ελληνικές πυραμίδες.
Ωστόσο, σε αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον και ευρύ θέμα θα μπορούσαμε να
αναφερθούμε εκτενέστερα σε κάποιο άλλο κείμενο, που θα περιλαμβάνει
περισσότερα στοιχεία για τη σημασία και τη χρήση τους.
Επί του παρόντος, το κύριο θέμα που θέλω να παρουσιάσω είναι μία από τις γνωστότερες πυραμίδες του ελλαδικού χώρου: η Πυραμίδα του Ελληνικού
στην Αργολίδα. Βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό, κοντά στην οδό που συνέδεε
κατά την αρχαιότητα το Άργος με την Τεγέα. Πρόκειται για το πλέον
καλοδιατηρημένο οικοδόμημα από τις περίπου 26 πυραμιδοειδείς κατασκευές
που εντοπίζονται στην Ελλάδα. Ανασκαφικές έρευνες στο σημείο διεξήχθησαν
κυρίως από τον Th. Wiegand το 1901 και από τον L. Lord το 1938.
Όταν
η Ακαδημία Αθηνών, με επικεφαλής τον Δρ. Ι. Λυριτζή, πραγματοποίησε
μετρήσεις για τη χρονολόγηση του κτίσματος, τα αποτελέσματα προκάλεσαν
έκπληξη: η Πυραμίδα του Ελληνικού χρονολογήθηκε στο 2720 π.Χ.,
γεγονός που την καθιστά κατά 100 έως 170 έτη αρχαιότερη από τις πρώτες
αιγυπτιακές πυραμίδες (του Ζοζέρ και του Χέοπα αντίστοιχα). Οι μετρήσεις
πραγματοποιήθηκαν στις 9/2/1995 στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και
στο εργαστήριο αρχαιομετρίας του ΕΚΕΦΕ-Δημόκριτος με τη μέθοδο της Θερμοφωταύγειας (TL), η οποία χρησιμοποιείται για τη χρονολόγηση υλικών με κρυσταλλική δομή, όπως τα κεραμικά.
Η
όλη κατασκευή εδράζεται σε ένα τετράγωνο πέτρινο βάθρο και αποτελείται
από σκληρό γκρίζο ασβεστόλιθο και μεγάλους λιθόπλινθους. Ένα ασυνήθιστο
χαρακτηριστικό της, που παραπέμπει σε μυκηναϊκή αρχιτεκτονική, είναι η
μακρόστενη πύλη εισόδου που οδηγεί σε μια μικρότερη πυλίδα στο νότιο
τοίχο. Αυτή ανοίγεται στον κυρίως χώρο, ένα τετράγωνο δωμάτιο πλευράς
περίπου επτά μέτρων. Το ύψος των τοιχωμάτων της εσωτερικής αίθουσας
υπολογίζεται στα 3 με 3,5 μέτρα, ενώ υπάρχουν εγκοπές που πιθανόν
στήριζαν ξύλινα δοκάρια για την οροφή.
Οι
εκδοχές για τη χρήση και τον σκοπό της πυραμίδας είναι πολλές, όμως
καμία δεν έχει γίνει καθολικά αποδεκτή ως οριστική απάντηση. Το
Υπουργείο Πολιτισμού υποστηρίζει ότι το κτίσμα ήταν οχυρό
για τον έλεγχο της οδού Άργους-Τεγέας. Μια άλλη εκδοχή, βασισμένη στις
αναφορές του Παυσανία για «πολυάνδριο» πυραμιδικού σχήματος στην
περιοχή, θέλει την πυραμίδα να είναι ομαδικός τάφος. Άλλοι μελετητές τη θεωρούν φρυκτωρία, δηλαδή μέρος ενός συστήματος επικοινωνίας με πυρσούς.
Όπως
και να έχει, το αίνιγμα παραμένει. Ίσως η λύση του να βρίσκεται σε μια
βαθύτερη διερεύνηση της σχέσης της πυραμίδας με τις αναλογίες
μακρόκοσμου-μικρόκοσμου και τη βιοενέργεια που διαπνέει το σύμπαν.»
ΥΓ. «Το φωτογραφικό υλικό προέρχεται από το 2008, μια περίοδο κατά την οποία
ο Γρηγόρης Τσουκαλάς πραγματοποίησε σειρά ερευνών στην ευρύτερη
περιοχή.»Δες και1 Εδώ 2 εδώ
ΥΓ. Η Πυραμίδα του Ελληνικού αποτελεί πράγματι ένα αίνιγμα που ισορροπεί ανάμεσα στην παραδοσιακή αρχαιολογική ερμηνεία και σε πιο εναλλακτικές θεωρίες χρονολόγησης.
ΥΓ. Ενώ η κλασική αρχαιολογία (βάσει των ευρημάτων του Lord και των κεραμικών) τοποθετεί το κτίσμα στον 4ο π.Χ. αιώνα ως στρατιωτικό φυλάκιο, η μέθοδος της οπτικής θερμοφωταύγειας που εφάρμοσε ο Δρ. Λυριτζής το 1995 ανατρέπει τα δεδομένα, «σπρώχνοντας» την ημερομηνία στην 3η χιλιετία π.Χ.
.ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ