ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΟΥΝΙΟΥ.

 

Το Αίνιγμα του Σουνίου: Η Οικία και ο Ναός της Οικογένειας Βατίστα

Το σπίτι στο Σούνιο παραμένει έως σήμερα ένα αινιγματικό ερείπιο, με τους θρύλους να θέλουν απόκοσμες οπτασίες να εμφανίζονται στον χώρο κατά τη διάρκεια της νύχτας. Λίγο πιο κάτω, βρίσκεται ένας εγκαταλελειμμένος μικρός ναός, ο οποίος φημολογείται ότι κρύβει κάποιον θησαυρό ή ένα μυστικό γνώσης.(Το μυστικό κρύβεται στις παρακάτω γραμμές ,λέω το δέκα της εκατο το υπολοίπο είναι δικαιώμα μου να το κρατήσω εντέλως για πάρτι μου)

 

Μαρτυρίες από κύκλους του αποκρυφισμού αναφέρουν ότι, όταν επιχείρησαν να προσεγγίσουν τον ναό για να ανακαλύψουν τα μυστικά του, ένας «αιθερικός φύλακας» έκανε την εμφάνισή του και τους απέπεμψε κακείν κακώς. Το σπίτι και ο ναός ανήκουν σε ένα ευρύτερο «πεδίο δύναμης», το οποίο ερευνήθηκε συστηματικά από εμένα και μια ομάδα συνεργατών. Μάλιστα, ένας στενός μου συνεργάτης εντόπισε το 2006 μια φασματική μορφή στο παλιό οίκημα, χωρίς όμως να καταφέρει να την αποθανατίσει.

 

Κατά τις συστηματικές επισκέψεις μου στο οίκημα και στον ναό, εντόπισα ίχνη λαθρανασκαφών σε διάφορα σημεία. Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι οι ιχνηλάτες δεν αναζητούσαν έναν κοινό θησαυρό, αλλά κάτι πολύ πιο σημαντικό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοιος.

 

Ιστορικό Πλαίσιο
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου είναι ένα ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό εκκλησάκι που συνδέεται με την οικογένεια του Ιωάννη Βατίστα, στον οποίο ανήκε κάποτε η συγκεκριμένη έκταση. Ο ναός χτίστηκε γύρω στο 1919, ενώ σύμφωνα με μαρτυρίες, για την ανέγερσή του χρησιμοποιήθηκαν υλικά από τον αρχαίο ναό της Σουνιάδος Αθηνάς.

Η σύνδεση με το όνομα Καλουλά προκύπτει από την κόρη του Ιωάννη Βατίστα, η οποία παντρεύτηκε μέλος της ομώνυμης οικογένειας. Η ίδια είχε καταθέσει στο παρελθόν ότι ο πατέρας της είχε ταφεί στον περιβάλλοντα χώρο. Το 2014, το σημείο ήρθε στη δημοσιότητα όταν χρυσοθήρες έσκαψαν στον ναό· η κόρη του Βατίστα εξήγησε τότε στις αρχές ότι το μεταλλικό κουτί που βρέθηκε δεν περιείχε λίρες, αλλά τα οστά του πατέρα της, τα οποία είχαν τοποθετηθεί εκεί μετά την εκταφή του το 1974.

Η επίσημη αιτία της εγκατάλειψης του οικισμού παραμένει η χρήση αρχαίων μελών από τον παρακείμενο ναό της Αθηνάς, γεγονός που οδήγησε την Αρχαιολογική Υπηρεσία στην απαγόρευση της χρήσης και κατοίκησης των κτισμάτων.

 

 

 

«Φήμες κάνουν λόγο για μια γυναίκα με ενδύματα εποχής που περιπλανιέται στα ερείπια λίγο πριν τη δύση του ηλίου, ενισχύοντας τη μυστικιστική φήμη της περιοχής. Πολλοί θεωρούν το σημείο "ενεργειακό", καθώς η θέση του εφάπτεται στο νοητό γεωδαιτικό τρίγωνο Σουνίου-Παρθενώνα-Αφαίας.Για να σας δώσω ενά κόμματι του πάζλ διαβάστε και εδώ

 

Η επιμονή της οικογένειας Καλουλά να παραμείνουν τα οστά του Ιωάννη Βατίστα στον χώρο, παρά την πλήρη εγκατάλειψη, ερμηνεύεται από ορισμένους ως μια προσπάθεια του παλαιού ιδιοκτήτη να παραμείνει ο "πνευματικός φύλακας" του κτήματος.(ο αναγνώστης ας κάνει την συνδέση με τον αιθαιρικό φρουρό) Παράλληλα, το γεγονός ότι ο ναός οικοδομήθηκε με μάρμαρα από τον αρχαίο Ναό της Σουνιάδος Αθηνάς και στη συνέχεια σφραγίστηκε οριστικά, εκλαμβάνεται από πολλούς ως η "εκδίκηση" του αρχαίου τόπου προς τους νεότερους σφετεριστές.

Ο Ιωάννης Βατίστας, εξέχον μέλος της πειραϊκής κοινωνίας και ισχυρός οικονομικός παράγοντας των αρχών του 20ού αιώνα, φέρεται να είχε επαφές με κύκλους που σχετίζονταν με το αποκρύφο. Ερευνητές του παραφυσικού υποστηρίζουν ότι η επιλογή της συγκεκριμένης τοποθεσίας το 1919 δεν ήταν τυχαία, αλλά βασίστηκε σε μετρήσεις που συνέδεαν το κτήμα με αρχαία ιερά, δημιουργώντας έναν ιδιωτικό χώρο συσσώρευσης ενέργειας για την προστασία της οικογένειάς του.

 

Η απόφασή του να ταφεί εντός ή ακριβώς δίπλα στον ναό, αντί για κάποιο κοιμητήριο, ενισχύει την πεποίθηση ότι επεδίωκε να παραμείνει ο "αιώνιος ιδιοκτήτης" της έκτασης. Μέχρι σήμερα, πολλοί επισκέπτες νιώθουν ότι "παρακολουθούνται" ανάμεσα στα ερείπια της οικίας, ειδικά τις ώρες που λέγεται ότι κάνει την εμφάνισή της η "Λευκή Κυρία".»

«Στον μυστικισμό, ο Άγιος Ιωάννης θεωρείται ο "φύλακας των ορίων" και του περάσματος από το παλιό στο νέο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο ναός μετατράπηκε σε ένα κλειστό μαυσωλείο, φυλακίζοντας στο εσωτερικό του τόσο τα οστά του Βατίστα όσο και την "ενέργεια" που είχε συσσωρευτεί από τη χρήση των αρχαίων υλικών.

Η ταφή εντός χριστιανικών ναών είναι μια πρακτική με βαθιές ρίζες, η οποία στην Ορθόδοξη και Καθολική παράδοση ονομάζεται ενταφιασμός "εντός του σηκού" ή "υπό το δάπεδο". Σήμερα, η πρακτική αυτή είναι εξαιρετικά σπάνια και επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Ιστορικά και θεσμικά, το προνόμιο αυτό αφορούσε συγκεκριμένες κατηγορίες προσώπων: Επισκόπους ή κτήτορες ναών, οι οποίοι ενταφιάζονταν εντός του ναού ή στον περίβολο ως ένδειξη τιμής για την πνευματική τους προσφορά.

Η ταφή κοντά στο θυσιαστήριο (Αγία Τράπεζα) θεωρείται ότι προσφέρει στον νεκρό τη συνεχή "μεσιτεία" και τις προσευχές που αναπέμπονται κατά τη Θεία Λειτουργία. Στην περίπτωση των ιδιωτικών ναών, ο τάφος του κτήτορα λειτουργεί ως συμβολική "σφραγίδα" ιδιοκτησίας και πνευματικής κληρονομιάς. Ενώ ο τάφος σκάβεται συνήθως στον νάρθηκα (την είσοδο) ή στα πλάγια κλίτη, σπάνια επιτρέπεται η τοποθέτησή του κοντά στο Ιερό Βήμα — εκτός αν πρόκειται για ιδρυτή δόγματος ή ιερού δρόμου.

Πιστεύεται ότι ο νεκρός που ενσωματώνεται στον τοίχο μετατρέπεται σε "στήλο" της εκκλησίας, προστατεύοντας το κτίσμα από πνευματικές επιθέσεις. Όταν ένας κτήτορας επιλέγει αυτό το σημείο —όπως έκανε η οικογένεια Βατίστα-Καλουλά— επιχειρεί ουσιαστικά μια "ένωση" με το θυσιαστήριο. Καθώς στη μυστικιστική θεολογία η Αγία Τράπεζα συμβολίζει τον Τάφο του Χριστού, η τοποθέτηση των οστών του Βατίστα ακριβώς εκεί αποτελούσε μια κίνηση διασφάλισης: η ψυχή του θα βρισκόταν σε διαρκή κοινωνία με το θείο, ακόμη και αν ο ναός ερημώσει.»

«Το κουτί αυτό συχνά συνοδεύεται από μια περγαμηνή ή ένα προσωπικό αντικείμενο του νεκρού που "κλειδώνει" την παρουσία του στον χώρο. Οι χρυσοθήρες που έσκαψαν στο Σούνιο το 2014, στην πραγματικότητα έσπασαν μια τελετουργική σφράγιση, πράξη που στην παράδοση θεωρείται ότι απελευθερώνει την "ανήσυχη" ενέργεια του θανόντος.

Υπάρχει ένας παλαιός θρύλος που λέει ότι οι πλούσιοι κτήτορες θάβονταν εντός των ναών τους μαζί με τα συμβόλαια ιδιοκτησίας ή πολύτιμα κειμήλια —όχι από φιλαργυρία, αλλά για να "διεκδικούν" την έκταση ακόμα και στη μεταθανάτια ζωή. Αυτό εξηγεί ενδεχομένως γιατί οι χρυσοθήρες πίστεψαν ότι το κουτί του Βατίστα περιείχε λίρες: μπέρδεψαν το τελετουργικό κειμήλιο με υλικό θησαυρό. Έτσι, ο νεκρός κτήτορας παραμένει ο "άυλος ιδιοκτήτης" του ακινήτου. Ακόμα κι αν το κράτος ή η αρχαιολογική υπηρεσία απαγορεύσουν τη χρήση του χώρου, ο τάφος κάτω από την Αγία Τράπεζα καθιστά την έκταση πνευματικά "ιερή και αναπαλλοτρίωτη".

Η αντίληψη αυτή είναι σχεδόν προχριστιανική: για να "στεριώσει" ένα κτίσμα ιδιαίτερης σημασίας, πρέπει να έχει έναν "ένοικο". Ο νεκρός τοποθετείται συνήθως έτσι ώστε να "κοιτάζει" προς την Ανατολή, ενώ ανάμεσα στα οστά τοποθετείται μια φυλακτήρια επιγραφή ή ένας αργυρός σταυρός, μετατρέποντάς τον σε "άυλο προστάτη" ενάντια σε κάθε κακόβουλη ενέργεια.

Όταν ένας τέτοιος τάφος παραβιάζεται, ο χώρος "ενεργοποιείται" αρνητικά. Η εσπευσμένη σφράγιση του ναού με τσιμέντο μετά την εισβολή του 2014 δεν έγινε μόνο για προστασία από μελλοντικές κλοπές, αλλά λειτούργησε και ως μια μορφή εξορκισμού, ώστε να "κλείσει" ξανά η πύλη που άνοιξε η βεβήλωση των οστών.

Η σύνδεση του ναού με τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο παραπέμπει στο στοιχείο του νερού. Συχνά, τέτοιοι ναοί χτίζονταν πάνω από υπόγειες πηγές ή ενεργειακά ρεύματα, βοηθώντας την ψυχή να παραμένει "ζωντανή" και να επικοινωνεί με τον φυσικό κόσμο —γεγονός που ίσως εξηγεί τις μαρτυρίες για τις εμφανίσεις της "Λευκής Κυρίας" στα ερείπια.

Παράλληλα, κατά την Πανσέληνο του Αυγούστου, οι σκιές του οικισμού Βατίστα σχηματίζουν στο έδαφος γεωμετρικά σχήματα που δείχνουν ακριβώς προς τον Ναό του Ποσειδώνα, σαν ο οικισμός να είναι ένα γιγαντιαίο σεληνιακό ρολόι. Η χρήση αρχαίων μελών από τον Ναό της Σουνιάδος Αθηνάς δεν έγινε μόνο για χρηστικούς λόγους, αλλά για να μεταφερθεί η "ιερή γεωμετρία" της αρχαιότητας στο νέο κτίσμα. Οι σκιές λειτουργούν ως δείκτες (gnomons): όταν "σημαδεύουν" τον Ναό του Ποσειδώνα, πιστεύεται ότι ανοίγει ένα ενεργειακό κανάλι επικοινωνίας ανάμεσα στο χριστιανικό εκκλησάκι και το αρχαίο ιερό.»

 

Οι Ταφές ως «Άγκυρες» Συντονισμού

 

Στον αποκρυφισμό, οι νεκροί που τοποθετούνται σε σημεία γεωμετρικής ευθυγράμμισης δεν θεωρούνται απλώς λείψανα, αλλά πνευματικοί αναμεταδότες. Όταν η Πανσέληνος του Αυγούστου ενεργοποιεί τη «μνήμη των υλικών», οι ταφές λειτουργούν ως γείωση. Ο «βόμβος» ή το «τραγούδι των κιόνων» δεν αντηχεί μόνο στα μάρμαρα, αλλά διαπερνά και το έδαφος, δημιουργώντας έναν συντονισμό ανάμεσα στην ύλη (μάρμαρο) και το πνεύμα (ταφές).

2. Η «Γέφυρα» Σουνίου - Βατίστα

Τα εντοιχισμένα μάρμαρα του Σουνίου φέρουν το «αρχέτυπο» της αρχικής τους θέσης. Η θεωρία του πιεζοηλεκτρισμού εξηγεί επιστημονικά την παραγωγή ήχου μέσω πίεσης και θερμικών μεταβολών, αλλά η απόκρυφη ανάγνωση πάει βαθύτερα: η πίεση που ασκείται στα μάρμαρα κατά την ευθυγράμμιση των σκιών είναι η προσπάθεια της αρχαίας πέτρας να «επιστρέψει» νοητά στην εστία της.

 

3. Η Πανσέληνος ως Καταλύτης

 

Το φως της σελήνης λειτουργεί ως διακόπτης. Η φωτεινότερη νύχτα του έτους προσφέρει την απαραίτητη ένταση ώστε ο Άξονας των Ψυχών να γίνει ορατός (μέσω των σκιών) και ακουστός (μέσω του βόμβου). Οι ερευνητές βλέπουν φυσικά φαινόμενα, αλλά η παράδοση βλέπει μια τελετουργική επανένωση του διαμελισμένου αρχαίου ναού με το παρόν χριστιανικό κτίσμα.

Συμπέρασμα: Ο ναός του Βατίστα δεν είναι απλώς ένας τόπος λατρείας, αλλά ένας ζωντανός μηχανισμός μνήμης. Οι ταφές εξασφαλίζουν ότι η σύνδεση με το Σούνιο παραμένει «ενεργή», μετατρέποντας τον χώρο σε ένα σημείο όπου ο χρόνος καταργείται κάτω από το φως του Αυγούστου.

 

ΥΓ.Το θέμα και η όλοι έρευνα έγινε γνώστη στον χώρο της αναζητήσης απο τον Γρηγόρη Τσουκαλά για πρώτη φόρα. 

 

ΥΓ.Οι Ναΐτες υιοθέτησαν σύμβολα και πρακτικές που συνδέονται άμεσα με τον Πρόδρομο.Το σύμβολο του αμνού που φέρει σταυρό εμφανίζεται σε σφραγίδες των Ναϊτών και παραπέμπει στη διακήρυξη του Ιωάννη για τον Ιησού ως τον «Αμνό του Θεού». Το τάγμα φημολογούνταν ότι κατείχε σημαντικά λείψανα του Αγίου, όπως το δεξί του δείκτη, ο οποίος σε πολλές απεικονίσεις δείχνει προς τον ουρανό.Κατά τη διάρκεια της Ιεράς Εξέτασης και αργότερα από τον Πάπα Πίο Θ΄, οι Ναΐτες κατηγορήθηκαν ότι ήταν κρυφά «Ιωαννίτες», πιστεύοντας ότι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν ο αληθινός Μεσσίας και όχι ο Ιησούς. Πιστεύεται ότι οι Ναΐτες ήρθαν σε επαφή με ανατολικές σέκτες όπως οι Μανδαίοι, οι οποίοι τιμούσαν τον Ιωάννη ως τον μόνο αληθινό προφήτη και ασκούσαν το βάπτισμα ως κεντρικό μυστήριο.Για τους ιππότες, ο Ιωάννης συμβόλιζε τον απόλυτο ασκητή και πολεμιστή της ερήμου, αποτελώντας το πρότυπο για τον δικό τους συνδυασμό μοναχικού και στρατιωτικού βίου.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ -2007